Ex diuerſis.

et ſurgens de nocte aperuit oſtiumdomus pauꝑis qd̓ non erat multuꝫſeratū. et burſam pecunie pepēdit adoſtij cauillā quā mane inueniēs pauper et videns ꝙ erat pecunia noluitire ad laborē ſolitum. timens ne ſibifuraret̉ pecunia. ſꝫ gemens et ſolicitꝰqͥd inde faceret vt vicini ſui vel vxorſua neſciret eum inueniſſe illaꝫ et vn̄veniſſet. Poſuit eā in ſtramine lectiſui fingens ſe infiriū. iacens ſupͣ pecuniā vſqueqͦ deliberaſſet quid indefaceret. Et dū ꝑ plures dies ſic affligeret̉ nec cantaret. de nocte intrauitdomū eius diues querens eū. Et cūvxor ſua aſſerēt eū infirmū in renibꝰ.Ego inquit ſcio. vnde curē eū. Et accedeus ad eū ait ei in ſecreto. Reddemihi pecuniā meā quā in talio locoaccepiſti. alio quī faciā te ſuſpendi. qͥtimens reddidit pecuniā ⁊ recuꝑauit.Excoīcatio.ſolitam leticiam.¶Legit̉ in ſcala celi ꝙ indioceli balleuallēſi quedaꝫ eſt aridaſilua et ſterile qd̓dā ſtragnū iuxta ſiluam. cuiꝰ cam aſſerunt incole loci tāſem Miles quidā abſtulit ſiluā cū ſtāgno ꝑ violētiā a qͥbuſdā r̄ligioẜ Cūautem abbas eiuſdē loci nec precionec placitis recuꝑare poſſet al lataꝫſibi poſſeſſionē venit ad locū dicensſilue et ſtāgno Sicut verā et debitaꝫiuriſdictionē in vobis habemꝰ ita ſb̓interminatione anathematis et executionis vobis inhibeo. ne de ceterofructꝰ vl̓ res aliqͣs ꝓducatis vn̄ gaudeāt qͥ vos nobis iniuſte abſtulerūt.et ex tunc ſilua aruit et ſtagnū ſterilepermanſit.Narrat̉ ꝙ cū papa gregoriꝰ. ix.an̄ papatū legatꝰ ſedis apl̓ice in lombardia inuēit in quadā ciuitate maiores ꝯpungnātes qͥ ꝓceſſum eiꝰ īpediebant. Cū altera ꝑs ſtaret ad arbitrium eiꝰ de pace reformanda ⁊ alte

ra ꝯtumax nollet. ꝯſentire. atqꝫ excoīcaſſet capitaneū illius diſſenſionis qͥſolus pacē impediebat. et ille excommunicationē ꝯtēneret ciconie multeq̄ indificauerūt ſuꝑ turres ⁊ camīosdomꝰ eiꝰ receſſerūt ⁊ nidos ſuos tͣnſtulerunt ad domū alteriꝰ capitaneidicte guerre. qui ꝑatus erat ſtare ſubmandato predicti legati. Qd̓ videsille ꝯtumax hūiliauit cor ſuū ad abſolutionē ꝓcurandā et ad volūtateꝫdicti legati faciendā. Quo abſolutodicte ciconie nidos ſuos ſuꝑ domuꝫſuā reportauerunt Gloria .lxiij.¶ Contigit aliqn̄ frēm iordanē geueralē p̄dicatorū loqͥ cuidā obfeſſoQueſiuit a ſpū īmundo vbi foret libentiꝰ Rn̄dit In celo Et cuꝫ ſcrutaret̉ cām quare magis deſideraret eēin celo. Rn̄dit vt faciem creatoris videret. Queſiuit magiſter quā libētervideret. rn̄t ſpūs paulo ampliꝰ vidiꝙ ad ictuꝫ oculi. ſꝫ ꝓpter tam diu denuo videre faciē creatoris in nouiſſimo die vſqꝫ ad diē nouiſſimū ſolusomniū damnatoꝝ ſpirituum penasvellem ſuſtinere. Qd̓ audiens magiſter expauit vehementer. ita vt nonviceretur in eo ſpūs. Poſtea ad ſe reuerſus dixit ſpiritui. Optime dixiſtimihi. ſꝫ oro te vt alicuius pulchritudinis ꝯꝑationem dicas mihi ad pulchritudinē dei Et rn̄t ſpūs nequamStulte q̄ſiuiſti qꝛ nō poteſt enarrariSed ꝓpter inſtantiaꝫ petitionis tuevnū tibi narrabo qd̓ tn̄ friuolū eſt ⁊penitus nihil reſpectu veritatis Cōſidera inquit ꝙ ſi oēs pulchritudīesoīm pulchritudinū terraꝝ ſiue celoꝝatꝫ gēmarū vitri auri argenti floruꝫatꝫ omniū metalloꝝ. ⁊ eoꝝ oīm quepulchritudine ſua viſū delectāt redacte eſſent in vnū. et omnes ſtelle et ſolis ſimilitudinē lucerēt. et ſol p̄ omnibijs ſtell̓ lucem haberet iam p̄dictis