Ex vitis ſanctorū.

ꝯcepiſſe xp̄m et generaſſe. adijciētesiuxta īpijſſimā hereſim grecoꝝ oībꝰmodis impoſſibile fore v̓gine cōtranaturā parere poſſe Cunqꝫ diutiusapud rhomā hec alteracio haberet̉.et iā xp̄i ani feruētiſſimo fidei zelo ꝓfanos iudeos niſi cito reſipiſcerēt etad baptiſmi graꝫ ꝯuolarent ex vrbeꝓpellere vellēt. erat quidā eiuſdē romane vrbis ciuis cecus natꝰ. ſꝫ tamēxp̄ianis lr̄is apprime imbutꝰ Is nāqꝫ quodā die eodē xp̄ianitatꝭ. feruore ſuccenſus v̓bo veritatis ꝯflicturꝰagreſſus eſt iudeos. ⁊ tanta illos cōſtantia redarguit vt pene oēs inuenirent̉ vt falſos teſtes decuit elinguēsAd vltimū vēo iudei ad ꝓbra ꝯuerſi ⁊ ꝯuicia. ſtomachando valde ceperunt imꝓperare dicentes. Tu cuꝫ ſishō pctor et in peccatis totus natusquo auſus es fidē xp̄ianoꝝ defēdereet nos ad pugnā laceſſere? None liquido patet xp̄m tuū adeo impotente eſſe vt nō poſſet etiā tibi lumīa reformare? Ad hec cecꝰ Expectate inqͥt triduo et videbitis in me magnalia dei Erat aūt poſt triduū venerāda ſolēnitas purificatiōis ſcē mariequā greci ypapāti vocāt q̄ ē quartononas februarij. et neceſſe erat vt eadem ſacroſancta feſtiuitas apud p̄fatam eccīam ſancte marie v̓ginis abom̄i clero rhomano eodē anno celebrari debuiſſet q̄ tantūmō ſingul̓ annis apud ſanctā mariā maiorem fit.Quo audito iudei indigne tuleruntet ſb̓ridendo dixerūt. Certe xp̄s tuquē pr̄es nr̄i crucifixerūt nō p̄t tibioculos redde̓ qͥ nō potuit ſemetipſūde mortis ꝑiculo liberare. Attū ſi inpn̄tia nr̄a te illumīabit ꝓ certo nosoēs credere habemꝰ in illū. et tūc liqͥde ꝯſtabit qꝛ ipſe eſt vere filiꝰ dei etnō ſit aliꝰ ſaluator mūdi. Eo aūt pacto hoc affirmare placet. vt ſi qͥs in

xp̄m nō crediderit hoc viſo miracl̓ooīm rerū ſuaꝝ p̄ſcriptione patiat̉ etiniurijs maximis vtpote maleſtatisreꝰ de vrbe eijciat̉ His dictis receſſerūt iudei vnuſqͥſqꝫ in ſua. Cecꝰ veroclāculo ſe ꝑduci fecit ad dūm ſuumbonifaciū. et indicauit ei pactū et cōdicionē iudeoꝝ ſuꝑ fide xp̄ianorumQuibꝰ papa auditis plꝰ ſolito letusefficit̉. atqꝫ ſb̓ eodē momēto omnibꝰmadauit iudeis qͣtenꝰ ſine dubio p̄fate ſolēnitati vnanimit̓ occurrerentAduenit autē feſtiuitas illa magnatotuſqꝫ ī homanoꝝ clerꝰ apud p̄fatāeccīam ex more ꝑuigiles celebraturꝰexcubias ꝯgregatus eſt. ſil̓r iudeorūcōturruꝰ nō modicꝰ habebat̉ immixtus Ductꝰ eſt aūt cecꝰ ille in mediūplenꝰ fide et ſpū ſapientie nihil heſitās de ꝓpoſitis. Dūqꝫ ab oībus fidelibus nocturni ibidē canerēt̉ hymni ⁊iam octaua lectio r̄c̄itata fuiſſet cecºan altare mr̄is dn̄i ꝑduci ſe rogauitibidēqꝫ baculo ſuſtentatꝰ cane̓ cepitqd̓daꝫ rn̄ſoriū videlꝫ Gaude mariaqd̓ ſibi an̄ biduū qꝛ muſice̓ artis gnarus fuit ꝯpoſuerat. in qͦ tā viuaciteriudeoꝝ errorē ꝯfutauit. vt ſub ocul̓oīm qͥ aderāt ꝯpleto verſu eiuſdē reſponſorij. vera lux qͥ xp̄s eſt genitridſue interuētu cuiꝰ virginitatis ītegritas eodē catu defenſa ē lumē ei oculoꝝ clariſſimū r̄ddidit qͥ eiꝰ mētē primitꝰ fide catholica illūinauit. Quoviſo cunctis miraculo ab oībꝰ xp̄ianis ilico gloria in excelſis deo canit̉et exultatio ſpūalis habet̉. Iudei qͦꝫad quingentos viros ſtatī ad baptiſmi ꝯuolarūt gr̄am. reliqͥ fuga lapſi īvrbe rhoma viſi vltra nō ſūt. vn̄ placuit ſcē rhomane eccīe vt idē rn̄ſoriūin eadē feſtiuitate octauū locū ꝑpetualiter obtinere debuiſſet. qͣtenꝰ memorabile miraculū fideliū cordibusomni tꝑe ad laudem xp̄i ſeruentiꝰ ſꝑ