D iſtinc octalia.
¶ Aliquando dum in itinere eſſet lectus illi ad uicinum focum ꝯſtruebatur. vnde dum noctu ſtas iuxta lectūmatutinas laudes cum clericis caneret eiectis cinere prunis fumus euaporans in facie exalauit Ille qͣſi nihil ſentiens immotus mēte ſtabat etcorꝑe At vnus ex clericꝭ. auferre volens incōmodum hoc curuato genucarbones detexit. ⁊ inſufflās ſopitosſuſcitat ignes. Mane autem vocansclericū ſtricte ſciſcitatꝰ eſt quare huiꝰmētis fuerit vt ſacris hymnis dimiſſis ſe potius incuruauit ad ꝯſtruendum focum. et penitentiam aliquotdierū illi indicēs docuit clericos dūad opus diuinum aſſiſtitur om̄es accurrentes cogitationes amouendasquantum huiani cordis fugacitaspatitur et primitus diuina clemētiaſuppetit nil aliud cogitādū. nil aliudagendum Cum vir ſanctus ad locūverdena dictum veniſſet vt ibi monaſterium ꝯſtrueret. videntes hī quicum eo erant locū ſiluaruꝫ denſitatevndiqꝫ ꝯcluſum ep̄m ab intētione reuocare ſtudebant dicentes incredibile videri illum locum poſſe habitabilem fieri. quo arborū denſitate et ramorum obductione ipſū quoqꝫ celūabſconderet̉. At ipſe ſpem ſuaꝫ in domino ponens que inquit hominibꝰimpoſſibilia ſunt deo poſſibilia ſuntProinde in ipſum ſperemꝰ in ipſumcredamus que credenti omnia poſſibilia eſſe ꝓmittit Nocte igit̉ inſecutadictis matutinis tentoriū claꝫ exiuitet quodam fratre qui eū latenter obſeruabat vidente in oratōne ſub qͣdāarbore ſe ꝓiecit. Erat eniꝫ nox lunaet ſtell̓ lucētibꝰ admodū clara. Quicū diutius oraſſet. et ſe a deo exauditū ꝑ ſpiritū cognouiſſet. tētoriū cunctis vt putabat ignorantibꝰ repetūtEt ecce obſcurata luna et aſtris ob-
ductis tempeſtas nimia facta eſt. etventi validi extiterunt. Cunqꝫ diluculo ſurrexiſſent. vident ſiluam hincinde erutā fundando monaſterio locum ſatis amplū dediſſe. et arborespaſſim iacentes ꝓ edificio ſufficiētēlignoꝝ copiam prebuiſſe. Un̄ ſanctꝰludgerus eos ꝑcontari gratulabūdꝰcepit. an̄ adhuc celū ex eo loco ꝯſpecturos ſe crederent. Una tn̄ arboruꝫſub qua ſcilicꝫ vir ſanctus nocte orauerat inconcuſſa ꝑmanſit. ſub qua eicella poſita eſt vbi aliquādo cū quodam clerico odelgrimo nomine conferens. inter alia ſpiritū ꝓphetico ſibipredixit Illud ie noſſe volo. qd̓ tn̄me viuente publicari int̓dico. in hocloco me diē iudicij expectaturum. etvbi nunc ſedeo monumentum habiturum Ita clericus ille arboreꝫ quādiu ibi ſtetit diligenter obſeruauit.ſꝫ cum poſtea in viū eccīe que ad occidentalē eiꝰ ꝑtem ꝯſtruebat̉ preciſafuiſſet. lapidem in eodem loco nulloalio ſciente ꝓ ſigno infodit. qui poſtea cū ibidem ſancto viro ſepulchꝝparetur inuentus et effoſus eſt.Legitur de purificatione beatemarie virginis..lviij.Tꝑibus beati bonifacij pape qͥ vtin eccleſiaſticis hiſtorijs legit̉ a focaimperatore precibꝰ eximijs obtinuitqͣtenus templuꝫ romuli quod ab antiquis rhomanoruꝫ grece pantheonvocabat̉ ſancte dei eccleſie quaſi adſupplementum religionis adderet. ⁊in honore beate ſemꝑ virginis ac ſimul omnium ſanctorum dedicandoconſecraret. facta eſt in vrbe rhomaſedicio inter iudeos atqꝫ catholicosnon modica Impugnabant quippeiudei toto veſanie impetu fidem incarnatōnis xp̄i. aſſerentes etiam virginem mariam de ſemine ioſeph cuideſponſata erat non de ſpiritu ſācto