Diſtinc octalia.

inherere potuiſſet Ipſo preſtāte quiregnat in ſecula amen¶ Contigit poſt multa tꝑa circahoc idem reſponſorium Gaude maria. aliud quoddam mirabile miraculū. Nam habitabat in confinio cuiuſdam capellule iudeus quidam incarnationis dominice ſed precipueſicut et ſunt omnes iudei virginitatis marie extremus inimicus. Eratauteꝫ eo tꝑe in eadē parrochia ſcholaris qͥdam eidem virgini glorioſevalde deuotus. qui ad honorē beatedei genitricis ſed precipue in ꝯfuſionem ⁊ opprobrium illius improbi iudei integritatē virginis nequiter impugnantis hoc duxit in ꝯſuetudineꝫvt inter cetera deuotionis exercitiaquibus eā venerabatur ſingulis diebus in capellaꝫ illam ingreſſus corāipſius imagine hoc reſponſorium flexis genibus decantaret deuote. Audiebat hoc iudeus quotidie. et quoniam clericus erat verba intelligensin ſui deriſum ꝯpoſita ingēti tabeſcebat inuidia Stridenſqꝫ in illum dentibus ſuis obſeruabat. ſi qn̄ ſolum illum poſſet inuenire qͣtenus hoc ſuūopprobrium ipſius occaſione terminaret Et ecce die quadā iuuenē hūcingreſſum capellulam iudeus ꝑſecutus eſt et ſolum illum ꝯſiderās Nūcinquit tante tue inſolētie mihiqꝫ diuiuiurie exhibite finem imponā Arripiensqꝫ iuuenem diſcidit in fruſtra.ſicqꝫ per ſingula mēbra diſciſum ſubipſius capelle gradibus ſepeliuit Sꝫvirgo beata que miſericordie ſue officium ingratis atqꝫ peccatoribꝰ exhibere ꝯſueuit huic fideli ſuo famuloet martyri in tribulatione nō defuit.ſed corpus ꝓ ſibi impenſo obſequioin fruſta diſciſum recolligens rurſuꝫmīorditer viuificauit. precepitqꝫ iaꝫviuo vt ſolituꝫ obſequiū exhiberet ei

tanto deuotius quāto pro exhibilofamulatū copioſius ſe ſenſiſſet ad iutum. Mox iuuenis ad altare redijt ⁊idem reſponſorium ſolito multo deuotius decantauit. Cum autem adverba illa perueniſſet Erube cat iudeus infelix. cū multa c ordis fiduciaẜm altitudinem notaꝝ/ voceꝫ altiusplus ſolito eleuabat. vt ſcꝫ altitudīevocis exprimeret magnitudine gr̄atiaꝝ actōnis. et iudeꝰ qui ad delēdūmarie obſequiū et in ſue inuidie r̄medium eum occiderat audiens rurſuꝫcanentē quem credebat occiſum ampliꝰ veretur Quod et factū eſt Naꝫludeus audiens illum canentē aliumquendam hūc eſſe ſuſpicatus Uerūtamen venit vt videret atqꝫ ſi alius eſſet rurſus illum occideret Sedvidet et ſtupet. qꝛ quē ipſe ſe ſciebatſepeliſſe iam returrexiſſe videbat. atꝫideo ſe fruſtra tantū facinus ꝯmiſiſſeTunc iuuenis ne tam gloriolū miraculum ſuo ſilentio celaret̉ vacēs adpaſtorem parrochianum ſinguſa illiper ordinem enarrauit. oſtendens eidem cicatrices tanꝙͣ ſigna quędā inſingulis inciſionuꝫ locis pro ꝯfirmatione iniraculi derelicta Paſtor aūtpro mirabili hoc diuulgādo miraculo populū ꝯuocauit eis qͣꝫ de dei genitricis miſericordia egregiū ſermonem fecit. Pro cuius ꝯfirmatione ſermonis iuuenem ꝓduxit in mediū. etquid circa eum ꝯtigiſſꝫ ꝑ ſingula patefecit. Quod oīs plebs vt vidit dedit gloriā ⁊ eo et laudem glorioſe v̓gini matri eiꝰ que ſibi deuotos in ſuitribulatōne nō deſerit. Uerū cū iudici ciuitatis hoc idem eſſet recitatummiraculum ꝯprehendens iudeū ꝓcōmiſſo latrocinio ꝯdemnauit in mortem Sed iudeus xp̄ianum ſe fieri toto corde deſiderauit. et ſic vitam obtinēs eius v̓ginitatē ſtuduit conatuP Z