Ex vit. ſancto.

obprobriorū iaculatur venena. ⁊ deteſtatꝰ cū eo participare ꝯuiuiū domū redire diſpoſuit Sed proſequente crudelem vltione diuina ꝓ ſacerdotis ſui iniuria mori ſubito inualeſcēte nimia ſiti ſe putauit. Cupiensqꝫ ardētē ſtomachū refrigerare oreqͦ viro dei conuicia ingeſſit potū reciꝑe non valuit. Anhelabant viſceraſed non fuit qui ferre huic languorimedelam potuiſſꝫ. Sed tandē pn̄iaductꝰ in ſeip̄m reuerſus eſt. ⁊ ſerui reditū. ſedula expectatione preſtolabatur. Poſt ꝑactū pij oꝑis negotiū cūbeatꝰ pr̄ eadē reuertetur via. obuiꝰei homo multum egrotus venire feſtinabat. ⁊ meritā penam quā ob culpam ſuā patiebatur ꝓ amore xp̄i ſibi orabat miſereri. Quē vir dei miſericordia motꝰ mox abſoluit a penadans illi cū bn̄dictione de ſuo calicebibere. monuitqꝫ pauꝑibus chriſtiomnino non eſſe deroganduꝫ. ſed ꝓviribus eoꝝ neceſſitatibus benigniſſime cōicandum. Sicqꝫ factum ē vtde patera qua prius nolebat hiberepoſtea ſe cōfiteretur hauſiſſe ſalutisremedium¶ Ex vita ſancti lugderi monaſterienſis ep̄i¶ Imꝑator karolus ludgerū ad ſeꝓ quadā reipublice vtilitate euocari fecit. Qui cū ẜm eiuſdem preceptūveniſſꝫ ⁊ iuxta palatiū manſionē accepiſſꝫ. pͥmo ſtatiꝫ mane miſſo ad eūrex cubiculario ip̄m ad ſe venire p̄cepit. Eaipſa hora ꝑſoluēdis moreſolito curſibꝰ cum ſuis inſiſtebat. Cūhis expletis ſe venturum nuncio reſpondiſſꝫ. ⁊ hoc regi ille retuliſſet. ſecunda qͦꝫ vice ⁊ tertia ad eū accerſiēdum miſit. Sꝫ ille diuinū ſacrificiuꝫcunctis alijs rebus anteponēdū eſſenon ignorans omnino venire diſtulit donec ceptā pſalmodiaꝫ cōſūma

ret. Qua finita in cōſpectu regis dūveniſſꝫ. ⁊ cur ad imꝑiū ſuum venirecontempſiſſꝫ interrogaret̉. Ad hecille vultū intrepido mente conſtātiori. Ego imꝑator inquit tuuꝫ ſemꝑita in oībꝰ preceptū exequēdum putaui. vt tn̄ deū tibi vbiqꝫ preferēdūnon dubitarē queꝫ omnibꝰ anteponendū omnes norūt. omnes fatent̉.Hoc mihi precepiſti qn̄ paſtoraliscure ſolicitudinē mihi ꝯmendabasvt deo primū ſeruiēdū ſcirem. Poſthec tuis conſequenter imperijs cognoſcerē eſſe obtēperandū. Hanc tuimandati auctoritatē hanc iuſtiſſimediſcretionis regulam ſecutus deumtibi ⁊ cunctis in terra mortalibuspreponendum non ambigo. neqꝫ tutum eſſe credidi quod huic iuſſiooī⁊ perſpicaciſſime rationi contrariuꝫeēt Ideo non ad regie poteſtatis inhonorationem ⁊ contemptum. vtmaliuoli criminātur. ſed potius ꝓpter tuam ſalutem que deo debeamexcolere curaui. et ita conſequenterad tuum expeditior ſeruitium veni.Hanc eius reſponſionem rex optimus amplexus. Gratias inquit tibihabeto epiſcope. quia qualem te eſſe credidi ſemper talem te nunc foreexpertus ſum. Nam aliqui quidemfuerunt qui hoc tuuꝫ factum aliterinterpretandum ⁊ ad meam iniuriāretorquenduꝫ putarūt. Sed hos vtpote tue ſanctitatis inuidos minusdeinceps gratos habebo. et nulliusde cetero contra te accuſationeꝫ meauditurum deo volente repromittoTu vt hactenus feciſti dei ſemperoperare voluntatem et ſimul nobisdeuotus ⁊ fidelis pro noſtri imperijſtatu orare memēto. ita inuidia quāliuidi ſc̄o viro apud regeꝫ face̓ parabāt ad eiꝰ magis apud eum gr̄am ⁊gloriam profecit..lvij.