Ex vit. ſancto.
Intēa ſc̄o viro vt ex virtute honorita ex honore vanitas cepit obrepere. qd̓ malū ille vbi pͥmū potuit īſe ſentire graſſari diu multūqꝫ diſcutere conatꝰ ē. ſꝫ repelli penitꝰ vel tacita ꝯſcīa vanitas ꝑſeuerāte virtute n̄potuit. vbiqꝫ nomē eiꝰ demones fatebātur. exclude̓ a ſe ꝯfluētiuꝫ ppl̓osnō valebat. Uirtꝰ īterim iacēs ſerpebat in pectore. ⁊ cuiꝰ nutu ex alioruꝫcorꝑibꝰ demones fugabātur ſeipſuꝫoccultis cogitatiōibꝰ vanitatis purgare nō potuit Totꝰ igit̉ p̄cibꝰ ꝯuerſus ad deū fertur oraſſe. vt p̄miſſa īſe menſibꝰ qͥnqꝫ diaboli ptāte ſimilishis fieret qͦs ipſe curauerat. qͥd multis moror; Ille qͥ prepotēs ille qͥ ſignis atꝫ virtutibꝰ toto oriēte vulgatꝰ. ille ad cuiꝰ limina populi an̄ ꝯfluxerāt. ad cuiꝰ fores ſūme iſtiꝰ ſeculiſe ꝓſtrauerunt ptātes. correptꝰ a demone eſt tentꝰ in vinculis. oīa illa q̄energumini ſolent ferre perpeſſꝰ. qͥnto demon menſe purgatꝰ ē nō tm̄ demone ſed qd̓ illi erat vtiliꝰ atꝫ optatiꝰ vanitate¶ Adoleſcēs qͦdam in aſia prediuesopibꝰ gene̓ clarꝰ hn̄s vxorē ⁊ filiumparuū. cum in egipto tribunꝰ eſſꝫ. ⁊frequētiꝰ aduerſū blembos expeditionibꝰ q̄dā heremi ꝯtigiſſꝫ. ſc̄oꝝ etiaꝫtabernacula ꝯplura vidiſſꝫ. a beatoviro ioāne verbum ſalutis accepit.Nec moratꝰ inutilē militiā cū vanoillo honore ꝯtēnere heremuꝫ ꝯſtant̓ingreſſus breui tꝑe in oī gene virtutū ꝑfectꝰ emicuit. potēs ieiunijs humilitate cōſpicuꝰ fide firmꝰ facile ſeantiquis monachis ſtudio virtutiseqͣuerat. Tūc interim ſubijt euꝫ cogitatio inuecta ꝑ diabolū ꝙ rectiꝰ eſſꝫvt rediret ad pr̄iam filiumqꝫ vnicūac domū tota cū vxore ſaluaret. qd̓vtiqꝫ eſſꝫ acceptiꝰ deo ꝙͣ ſi ſolum ſeſeculo eripere contentꝰ ſalutē ſuorū
non ſine impietate negligeret. Iſtiuſmōdi ergo falſe iuſtitie colore ſuperatus poſt quadriēniū fere cellulaꝫſuam atqꝫ propoſitum eremita deſeruit. Sed vbi ad proximuꝫ monaſterium quod a multis fratribus habitabatur acceſſit cauſam diſceſſionisatqꝫ conſilium querentibus confitetur. kenitentibus cunctis atqꝫ precipue loci illius abbate. male animofixa ſententia non potuit euelli. Igitur infelici ſe obſtinatiōe proripiēscum dolore omniuꝫ digreſſus a fratribus vix ex conſpectu abceſſerat īpletus a demone cruentas qꝫ ſpumas ore prouoluens dētibus ſeip̄mlacerabat. Deinde ad idem monaſterium fratrum humeris reportatuscum in eo coherceri immundus ſpiritus non valeret neceſſitate cogente ferreis nexibus alligatur. pedescum manibus vincluntur. Non immerita pena fugitiuo. vt quem noncōhibuerat fides cathene cohiberētPoſt biennium demum oratione ſāctorum ab immundo ſpiritu liberatus. ad eremuꝫ vnde diſceſſerat moxregreſſus. et ipſe correctus eſt alijspoſt futurꝰ exemplo. ne queꝫ aut falle iuſtitie vmbra decipiat. aut īcertamobilitas inutili leuitate compellatſemel cepta deſerere..ciiij.Illud vero ſulpiti meminiſſe tecredo quo affectu nobis cum et tucoram adeſſes illaꝫ virginē ſanctusmartinus predicaret. que ita ſe penitus ab omnium virorum oculis remouiſſꝫ. vt ne ipſum quidem ad ſemartinum cum eaꝫ ille officij cauſaviſitare vellet admiſerit. Nam cumprope agelluꝫ illius preteriret ī qͦ ſeante complures annos pudica cohibebat. audita fide illius atqꝫ virtute diuertit vt tā illuſtris meriti puel