Diſtin. ſeptima

Quam illiꝰ ꝯfuſiōeꝫ miſeratꝰ eremita. iubet eā ꝓpius accedē ⁊ manu blāda caput triſte mulcet. Deinde paneduplicato reā ſuaꝫ reficit. Ita indulgētia ꝯſecuta officij ꝯſuetudinem depoſito merore reparauitAlter qͥdā anachorita cui nomēilluſtre erat in parte deſerti q̄ ſiemiūgitur habitabat. Hic cū ſe pͥmumad eremū ꝯtuliſſꝫ ⁊ herbis herbarūqꝫ radicibꝰ qͣs predulces int̓dū ⁊ ſaporis eximij fert harena victurꝰ ignarus germinis eligendi. noxia plerūqꝫ carpebat. Nec erat facile vimradicis cū ſapore diſcerne̓. q oīa eq̄dulcia ſꝫ pleraqꝫ occultationeᵇ nature virꝰ letale habebat. Cunqꝫ ergoedētē vis interna torq̄ret ⁊ īmenſisdoloribꝰ vitalia vniuerſa qͣterētur.ac frequēs vomitꝰ cruciatibꝰ non ferēdis ip̄am aīe ſedē ſtomacho iaꝫ fatiſcente diſſolue̓t. oīa iam penitꝰ queeēt edēda formidans. ſeptimū in ieiunijs diē ſpū iam deficiēte ducebatTū ad eū fera cui ibicis nomē eſt acceſſit. huic ꝓpius aſtati faſciculū herbarū quē collectū pͥdie attingē nonaudebat obiecit. Sꝫ fera q̄ virulētaerant ore diſcutiēs. q̄ innoxiaᵇ nouerat eligebat. Ita vir ſc̄us eiꝰ exēploqͥd edē qͥd reſpue̓ debēt edoctꝰ ⁊ periculū famis euaſit. ⁊ herbarū venenavitauit.Cū qͥdam ſeculi actibꝰ abdicatismonaſterij magne diſpoſitiōis īgreſſū cepiſſꝫ rogare. abbas ei cepit multa ꝓpōne̓ graues eē iſtiꝰ diſcipſine labores. ſua vero dura imꝑia q̄ nullꝰfacile valēt imple̓ patientia. alid̓ potius monaſteriū vbi facilioribꝰ legibus viueretur expeteret potiꝰ. nō tētaret aggredi qd̓ implere nō poſſet.Ille vero nihil his terroribꝰ potuitꝑmoueri. ſꝫ magis ita omnē obediē

tiā polliceri. vt ſi eū abbas in igneꝫire preciperet non recuſaret intrare.Quaꝫº illius profeſſionem vbi magiſter accepit non cunctatus probareprofitentem. caſu clibanus prope ardebat. qͥ multo igne ſuccenſus cōqͣndis panibus parabatur. Exundabat abruptis flamia fornacibus. ⁊intra camini illius cocaua totis habenis regnabat incendium. Hoc igitur aduenam illum iubet magiſter ītrare. Nec diſtulit parere preceptomedias flaminas nihil contactus īgreditur. Que mox tam audaci fidevicte velut illis quondam hebreispueris ceſſere veniēti. Superata natura eſt fugit incendium. Et putabatur arſurus velut frigido rore perfuſus ſe ipſe miratus eſt.Quidam ſanctus fugandoruꝫ decorporibus obſeſſis demonum incredibili preditus poteſtate inaudita per ſingulos dies ſigna faciebat.Non ſolum eniꝫ preſens neqꝫ verbotantum. ſed abſens quoqꝫ interdumcilicij ſui fimbrijs aut epiſtolis miſſis corpora obſeſſa curabat. Hic ergo mirū in modum frequentabatura populis ex toto ad eum orbe venientibus. Taceo de minoribus. prefecti comites qͣꝫ ac diuerſarum iudices poteſtatum pro foribus illius ſepe iacuerunt. epiſcopi quoqꝫ ſanctiſſimi ſacerdotali auctoritate depoſita contingi ſe ab eo atꝫ benedici humiliter valde poſtulantes. ſanctificatos ſe atqꝫ diuino munere illuſtratos quotiens manꝰ illiꝰ veſtē qͣꝫ contingerent non immerito crediderūtHic autem ferebatur ab omni potu in perpetuum penitus ⁊ omninoabſtinere. pro cibo tibi ſulpiti in aurem loquar ne gallus hoc audiat.ſeptem tantum caricis ſuſtentari.