Ex climacho

Uolo te inqͥt frater in porta manſionis aſſiſtere. ⁊ omni aīe ingredienti ⁊ egredienti lethaniā .i. ꝓſtrationēfacere ⁊ dicere. Ora ꝓ me pater qpeccaui. Obediuit aut iſte tanꝙͣ angelꝰ dn̄o. igitur ſeptē annos ip̄o ibidē faciente. ⁊ in ꝓfūdiſſimā humilitatē ⁊ ꝯpunctionē veniēte. volebatſc̄us ille ꝑpetuꝰ pꝰ legalē ſeptimanāannoꝝ ⁊ viri incōparabilē patiētiāvt ſuꝑdignū ānumerare cū fr̄ibꝰ etordinatōe face̓ dignū. Ip̄e v̓o plurimas ſupplicatiōes ꝑ alios ⁊ ꝑ me īfirmū ſcꝫ climachū ad paſtorē fecitꝙ eū ibidem dimitteret ſuū ꝑficerecurſū inſerens ⁊ verbo qͦdāmō obſcure inſinuas finē iā ſuū ⁊ vocatione appropinquare. qd̓ et factū ē. Dimittēte eū mgr̄o in ordine tali poſtdecimū diē cū gloria glorioſus migrauit ad dn̄m. ſeptima ip̄iꝰ dormitionis die ⁊ portariū manſionis aſſumens. Predixerat em̄ ei ille beatꝰqm̄ ſi participauero fiduciaꝫ apuddn̄m ibidē ī breui inſeparabilis mihi fies. Qd̓ ⁊ factū fuit ad maximāplenāqꝫ certitudinē ip̄ius obedientie inconfuſe ⁊ a deo imitatiue humilitatis Interrogaui adhuc ſuꝑſtitem hūc magnū Iſidorū qͣlem eiusmens oꝑationeꝫ poſſidebat in porta degendo. Et non abſcōdit mihivolens vtilitateꝫ facere ſempiternememorandꝰ. In pͥncipio ait hec cogitabā. qꝛ ꝓ peccatis meis venditꝰoperor. Un̄ cū omni amaritudine ⁊violentia ⁊ ſanguine pn̄iam agebā.Anno aūt ip̄o ꝯpleto abſqꝫ cordisdegebā triſtitia deinceps a deo expatientia ⁊ obediētia mercedē expectans. Ac rurſus alio vno anno finito ⁊ manſionis in monaſterio cū

dignū ⁊ viſione ⁊ colloquio patrūdiuinoꝝ myſterioruꝫ aſſumptione.et faciei cuiuſqꝫ ꝯtēplatiōe deorſumvero oculo intuente ⁊ inferiori prudentia ꝓ or̄one introeūtes ⁊ exeuntes integre exorabam..ccxl.Aliqn̄ in menſa recumbentibꝰ nobis magnꝰ ille p̄latꝰ magnꝰ Iſidorus ⁊ doctor os ſc̄m ſuū ad auremmeā inclinās ait. Uis tibi oſtendaꝫin ꝓfūdiſſima canicie diuinā prudētiā. At me ſupplicante clamat iuſtꝰde menſa ſcd̓a quēdā laurētiuꝫ noīecirca annos qͣdragintaocto hn̄temin manſiōe ⁊ ſcd̓m ſc̄uarij p̄ſb̓rū exiſtentē. Ueniens igitur ⁊ corā abbate humiliter genu flectēs bn̄diciturqͥdē ab eo. ſꝫ ſurgenti nihil omniuodixit. dimiſit vero ip̄m ante menſaꝫſtantem ⁊ non edentem. Erat enimrefectionis initium ita vt taliter aſtans magnam horam vel duas pene perageret ac ꝑ hoc exinde erubeſcerem vel ſaltem in facieꝫ operatoris inſpicere. erat totus canus octuageſimum agens annum. Abſqꝫreſponſione vero vſqꝫ ad refectiōiscomplementum manens nobis ſurgentibus mittitur a ſancto magnoIſidoro triceſimi noni pſalmi principiuꝫ dicere. Ego vere ficut nimismalicioſus nō deſpexi tentare ſeneꝫMe vero ip̄m interrogante quodaſtans vtiqꝫ cogitaſſꝫ ait. Attribuens paſtori chriſti imagineꝫ nequaꝙͣ penitus cogitaui mihi ab ip̄o qͥcꝙ iniungi ſed ex deo. Unde paterIohannes climache non quaſi cōram hominum menſa ſed tanꝙͣ coram dei altari deum exorans ſtabānullam omnino malam cogitationem vel intentionem erga paſtoreꝫcapiens ex fide mea ad ip̄m ⁊ chari