Diſtin. ſecunda
.cclxi.Interro gaui quēdā fratreꝫ edificationis gr̄a qͥndecim ānos in manſione hn̄te noīe abbakirū quē ⁊ maxime ab oībꝰ fere leſū videbā. Erataūt qn̄ a miniſtris expellebat̉ a mēſa. modicū em̄ erat ex natura circalinguā frater ille incōtinens. Dixitigitur ad eū. frater abbakire quarea menſa expulſum te qͦtidie video⁊ ſine refectiōe ſepius dormientem.Qui cuꝫ reſpondit. Pater crede mihi quia ꝓbant me patres mnei ſi monachus fi o. ſed non in veritate hocfaciunt. Igitur ego ꝯgnoſcens ip̄orum atꝫ magni paſtoris intētioneꝫſine pondere vniuerſa ſuſtineo. Etecce iſtud cogitans qͥndecim ānoshabeo ẜm quod ⁊ mihi in ingreſſudixerunt. quia ⁊ vſqꝫ ad triginta annos abrenūciantes ꝓbant. Et iuſtepr̄ iohānes abſqꝫ ꝓbatione non ꝑficitur aurum. Suſtinens igitur generoſus iſte abbkirꝰ poſt meuꝫ aduentū in monaſterio duoꝝ annoꝝtempꝰ migrauit ad dn̄m hoc dicēs.patribꝰ reſolui futurꝰ Gratias agodn̄o ieſu xp̄o ⁊ vobis quia propterid quod me tentaſtis in ſalutem. ecce decē ⁊ ſepteꝫ annis ꝑmanſi ex demonijs non tentatꝰ. quē ⁊ iuſti iudicij paſtor ſic̄ ꝯfeſſoreꝫ cū ibidē reqͥeſcentibꝰ ſc̄is digne collocari p̄cepitSed ledo cūctosꝫ elatoᵐ .ccxlij.res beatorū ſi cū ſilentij ſepulcro ſileo macedonij diaconi directionem⁊ luctā hic p̄ſolitiſſimꝰ dn̄o aliqn̄ ſācte theophanie .i. epifanie ſuꝑueniēte ſolennitate rogat paſtorem an̄ duos dies in ciuitateꝫ allexandrie irecuiuſdam famularis indigentie gr̄aꝓmittēs ei ꝙͣtotiꝰ quidē egredi deciuitate ꝓpter ſolennitatis ſequētiā
atqꝫ p̄paratiōem. Igit̉ oditor bonidiabolꝰ īpedimētū archidiacono faciens preparauit eum ab abbate dimiſſum ad manſionem non ꝑtingēin ſancta ſolēnitate iuxta terminumqueꝫ a preſidente ſuſceperat. quempaſtor poſt vnum diem ſuꝑueniētēa diaconatu ſegregat. ⁊ in extremorum initiantium loco ſubordinat.Suſcipit bonus patientie miniſteret ſufferentie archidiaconus verbuꝫpatris atꝫ ſn̄iam ſic ſine triſtitia qͣſinon ip̄e ſed aliꝰ fuiſſꝫ increpatꝰ Agēte igitur eo dies quadraginta in ordine tali iterum ſc̄us ⁊ ſapiens reduxit eum ad proprium gradū. Et ecce poſt vnum diem rurſus ab archidiacono exortatur qd̓ ip̄m in eadēincrepatiōe ⁊ ignominia pͥori ꝯſtituat. Ait enim quia vere irremiſſibilealiquid in ciuitate culpaui. Sciensvero ſc̄us ip̄m humilitatis gratiaiſtud exquirere ⁊ nō dicere vera bone concupiſcentie oꝑatoris. conſenfit. Nam mirū erat caniciē reuerendam videre degentē in incipientiūordine ⁊ omnes integre deprecātēſuꝑ ip̄o orare. Qm̄ ait in fornicationē inobedientie cecidi. Mihi verohumili referre ꝯfiſus ē hic macedonius cuius gratia huiꝰ humilitateinſtitutioni voluntarie p̄occurrit.Nūqͣꝫ enim ait ſicut nunc euacuationē om̄is p̄lij ⁊ luminis diuini dulcedinē in meip̄o ꝑſpexi .ccxliij.Xp̄us Ieſus dominus noſter volens me pͥuare ſancti patris oratiōean̄ vnam ſeptimanā mei egreſſus aſſumpſit virum mirabileꝫ Minā nomine poſt paſtorem ſcd̓aria omnianegotia diſponentē qͥ qͥnquagintanouem annos in cenobio habensminiſtrationē oēm ꝑuigil miniſtra