Diſtin. ſecunda
vniuerſas ī ecc̄ia dn̄ica oues numero ducentas triginta ⁊ diuina ꝑfc̄aſinaxi in die dn̄ica pꝰ euangelij ꝯplementū induci corā oībꝰ facit illū ſn̄q̄rela obnoxiū a qͥbuſdā ex fr̄ibꝰ tractū ⁊ tꝑate ꝑcuſſuꝫ manibꝰ qͣꝫ retrovinctū ⁊ cilicino ſac̓co veſtitū. aſꝑſūqꝫ pulue̓ caput habēteꝫ ita ꝙ ex ip̄aetiā ꝯtēplationē ꝯfeſtiꝫ ꝯmutaueritin plāctū ⁊ eiulatū vniuerſos ſtupore repletos. nō eī aliqͥs nouerat qd̓fiebat. Dein cuꝫ ad eccie portas ꝓpeveniſſꝫ ſē̄m illud benigni iudicis caput clamat ad euꝫ magna voce. ſtaindignꝰ nāqꝫ es ingreſſus in hec ſc̄aStupefactꝰ ē igitur ſuꝑ paſtoris exſēuario ad ip̄m illata voce. exiſtimauit em̄ ẜᵐ qd̓ fr̄es certificauit nouiſſime ſacramentis nō hōinis vocē ſꝫtonitrui ſe audiuiſſe. procidit qͥdemꝯtinuo in facieꝫ tremefactꝰ. ⁊ totꝰ timore ꝯterritus terre qͣꝫ ꝓſtratꝰ pauimentū lachrymis irrigabat. Permittit̉ iterū amirabili medico ſalutē ip̄ius in vniuerſuꝫ negotiante etformā ſalutis ⁊ manifeſte ⁊ efficacis.humilitatis oībꝰ exhibente dicereomnia ab ip̄o acta ſpecifice coramcunctis. qui cū pauore vniuerſa ꝯfitebat̉ ꝑ ſingula omniū auditui peregrina nō ſoluꝫ corporalia ẜm naturā ⁊ preter naturā in rōnabilibꝰ etetiā in irrōnabilibꝰ aīalibꝰ ꝯmiſſa.verū qͦꝫ ⁊ vſqꝫ ad veneficia ⁊ homicidia q̄ audire vel ſcripto traderenon eſt fas Igitur ꝯfeſſū illū tōderiꝑmit: it atꝫ cū fr̄ibꝰ numerari. ſapiētiā vero illiꝰ ſci admiratus ſeorſumip̄m īterrogauit cuiꝰ rei gr̄a tale peregrinū ſpectaculū ꝑegiſſꝫ. At qͥ vere medicꝰ erat duorū iſtoꝝ gr̄a aitPrimo qͥdē vt ꝯfeſſū pn̄ti ꝯfuſionea futura ꝯmutarē. Qd̓ ⁊ factū ē. nō
em̄ ſurrecit a pauimento o fr̄ ioh̓esqͦuſqꝫ omniū indulgētiā eſt ſortituset neqꝫ difficile credas. Nā aliquisillic exiſtentiū fr̄m in me ꝯfidens dixit. Quia horribilē vidi quēdaꝫ cartā tenēte ſcripta. ⁊ calamū. ⁊ qn̄ peccata inquit proſtratus iſte dicebatip̄am ille calamo cancellabat. et ꝯſequenter. dixi em̄ ait confitebor aduerſū me iniqͥtate meam dn̄o ⁊ tu remiſiſti iniqͥtatē pcc̄i mei. Scd̓m vero ē qm̄ qͦſdā poſſideo nō ꝯfeſſas offenſiōes hn̄tes. illos igitur ꝑ hūc exhortabor ad ꝯfeſſionem ne qͣ nullꝰindulgentiā ſortieturccxxxviij.¶ Uidi quēdam cōqͥnariū ꝑpetuoin miniſtratione ploratū ⁊ merorēpoſſidētem. ⁊ ſupplicaui nūciare mihi vnde ⁊ qūo talē gr̄am obtineredignꝰ effectꝰ eſt. qui violentiā a mepaſſus rn̄dit. Nunꝙͣ me hominibꝰſeruire cogitaui ſed deo ⁊ omni qͥete meip̄m indignum iudicans hacignis viſione future flāme memora.ccxxxix.tionem ſꝑ poſſideoUir quidā nomine Iſidorus expͥncipatiua dignitate alexandrie ciuitatis an̄ hos ānos abrenūciauitin qͦdā monaſterio quē ego ibidemadhuc repperi. Hunc ſc̄iſſimꝰ paſtormonaſterij recipiens ac verſutuꝫ etomnino crudelē dirūqꝫ ⁊ arrogante inſpiciēs ꝑ humanā inſpirationēſyllogiſat ſapientiſſimꝰ aſtutiaꝫ demonij ⁊ dicit ad Iſidoruꝫ. Si verepreelegiſti vtiqꝫ tollere xp̄i iuguman omnia te volo obediētiā exerce̓Ip̄e vero rn̄dit. Sicut ferrū fabro.ita ⁊ ego ſc̄iſſime pater meip̄m trado ſubiectum exiſtere. Ille vero virmagnus ſuꝑ tali curatus enigmateꝯfeſtim eū gignaſio tradidit quaſiferrū ꝓbationi dato Iſidoro. et ait