Ex vi. patrum

iectione finire ad ꝓpriū cenobiuꝫ reduxerūt cuſtodientes eum ſūma dilgentia. ne ab eis tunc qͦqꝫ ſimiliterqͦqꝫ dilapſus aufugeret. Ubi cū fuiſſet modico tꝑe demoratꝰ eodē rurſus humilitatis deſiderio atꝫ ardore ſuccenſus captans nocturna ſilētia ita diffugit vt iam non vicinamꝓuinciā ſꝫ incognitas ⁊ alienas lōge lateqꝫ diuiſas regiōes expeteret.N ā conſcendens nauim ī paleſtinepartes cōmeare curauit credens ſetutiꝰ latitaturū. ſi ad illa ſemetip̄ma ſportaſſꝫ loca in quibꝰ nec nomenqͥdē ſuū fuiſſꝫ auditū. quo cū veniſſꝫnr̄m monaſteriū ꝓtinꝰ expetiuit qd̓non longe fuit a ſpeleo in qͦ dn̄s exvirgine naſci dignatꝰ eſt. in qͦ ꝑmodico tꝑe deliteſcens ẜm dn̄i ſn̄iaꝫ tāꝙͣ ciuitas ſupra montem poſita diutius abſcondi non potuit. Nā continue quidam fratruꝫ qͥ ad loca ſc̄ade egipti partibus orationis cauſaꝯuenerant agnitum cū ſūma vi p̄ſſūp̄cū ad ſuū cenobiū reuocabāt.¶ Uidimꝰ ſenē machetē ccxxviij.noīe a turbis fratꝝ eminus ꝯmorātem hanc gr̄am diuturnis a dn̄o p̄cibꝰ impetraſſe vt qͦtqͦt diebus etnoctibꝰ agitaretur collatio ſpiritalis nūꝙͣ ſomni torpore penitꝰ laxaretur. Si quis vero detractōis verbū ſeu ocloſū tentaret inferre in ſōnū protinꝰ incidebat. ac ne vſqꝫ adauriū quidē eiꝰ pollutionē virꝰ obloquij poterat ꝑuenire ccxxix.¶Hic idem machetes abbas ocioſarū fabularū diabolū eſſe fautoreꝫſpiritalium collationum impugnatorē ſꝑ exiſtere his declarauit indicijs. Nā cum fratribus quibuſdamde rebus neceſſarijs ac ſpiritalibusdi putaret eos qꝫ vidēt letheo. qͦdā

ſopore demergi nec poſſe ab oculisſuis ꝑ ondus ſomni depellere. ocioſam repēte fabulam introduxit. Adcuius oblectationeꝫ cum eos euigilaſſe confeſtim atꝫ erectas aures ſuas habere vidiſſꝫ ingeniſcens ait.Nunc vſqꝫ de rebus celeſtibus loquebamur ⁊ omnium noſtrum oculi letali dormitatione deprimebantur. ac cum ocioſa fabula intromiſſa eſt om̄es expergefacti torporem ſomni dominantis excuſſimusvel ex hoc ergo perpendite quiſnaꝫcollationis illius ſpiritualis fueritimpugnator aut quis huiꝰ infructuoſe fabule auctor atqꝫ carnalis inſinuator exiſtat. ille etenim eſſe manifeſtiſſime deprehēdit̉ qui malis aggaudens vel iſtam fouere vel illamimpugnare non deſijt. .ccxxx.¶ Nec minus hoc quoqꝫ opus fratris cuiuſdā erga puritatem ſui cordis intenti. ⁊ erga contemplationeꝫdiuinaꝫ valde ſoliciti cōmemorarevalde neceſſarium reor. Qui cuꝫ eipoſt annos qͥndecim patris ac matris amicorūqꝫ multorū de prouintia ponti cōplures epiſtole delateſuiſſent. accipiens grandem faſciculum lr̄arū diuqͣꝫ apud ſemetipſumvoluens. qͣntarum inquit cogitationū cauſa erit mihi harū lectio queme vel ad inane gaudiū vel īfructuoſam triſtitiam impelleret. quot diebus horum recordatione qui conſcripſerunt intentionē pectoris meia ꝓpoſita contēplatione reuocabūtPoſt qͣntum temporis dirigenda ēhec mentis concepta ꝯfuſio qͣntoqꝫlabore rurſus ille tranquillitatis reparandus eſt ſtatus. ſi ſemel litterarum animus permotus affectu eoꝝqꝫ recenſendo ſermones ac vultus