Diſtin. ſecunda
inſueti officij nouitate. nec ꝯſiderāsindignitatē rei nataliū qꝫ ſplēdoreꝫac venditiōis iniuriā dū illā xp̄i humilitatē q̄ eſt vera nobilitas ꝑ obīegr̄am deſiderat obtinere ccxxvij.Uidimꝰ abbatē pinuſiū qͥ cum inmanis cenobij p̄ſbyter qd̓ eſt in egipto non longe a panefiſi ciuitate etcum pro ip̄a reuerentia vel vite ſuevel etatis ſue ſacerdotij cunctis venerabilis atqꝫ venerandus exiſteretvidens ſe ꝓ hocip̄o humilitatē illāquā ẜm ſue mentis ardorē concupierat exercere non poſſe nec haberequo virtutem deſiderate ſubiectōisextenderet clam fugiēs de cenobioſeceſſit ſolꝰ ī thebaidos. vltīas partes. Ibiqꝫ depoſito habitu monachorum aſſumpta ſeculari veſte cenobiū tabēnenſiotarū expetit. qd̓ſciebat cunctis eſſe diſtrictius. et inquo ſe vel ꝓ longitudine regioniscredidit ignorandū vel pro magnitudine monaſterij ac multitudinefratruꝫ facile ſe poſſe celari vbi diutiſſime pro foribus perſeuerans cūctorum fratruꝫ genibus ꝓuolutusvt ſuſciperetur ſūmis precibꝰ ābiuitCunqꝫ multo deſpectu tandem fuiſſet admiſſus. ꝙ ſcꝫ decrepitus ſenexet qui omnē ſuaꝫ in ſeculo ꝑuixiſſetetatem cenobiū ingredi tunc poſtulat quo tꝑe iam deſeruire ſuis voluptatibus non preualeret. ac ne hocip̄m quidam cauſa religionis expetere euꝫ aſſerebant. ſed famis ⁊ inopie neceſſitate conſtrictū vt ſeni nulliqꝫ oꝑi apto orti cura diligētia qꝫmandatur ꝙͣ ſub alio fratre iuniore qui eū ſibi creditum retinebat exercens. ita eidem ſubdebatur tantaqꝫ obedientia deſiderataꝫ humilitatis excolebat virtutem vt nō ſolum
ea que ad orti diligētiā pertinebātverū etiā vniuerſa officia q̄ erāt cūctis aſꝑa ⁊ indigna atqꝫ ab omnibꝰducebant̉ horrori tota qͦtidie ſedulitate compleret. ꝙͣplura vero etiānocte ꝯſurgens ita furtim vel nulloteſte vel ꝯſcio occulētibus tenebrisefficiebat. vt penitꝰ auctorē oꝑis nemo deprehenderet. Cunqꝫ ibi triennio deliteſcens ꝑ vniuerſā egiptumdiſꝑſis vbiqꝫ fratribus quereret̉ aquodā tandem viſus qui de egiptipartibꝰ ꝯmearat. vix potuit pre humilitate habitus ſui a vilitate officij quod gerebat agnoſci. Nam ſarculo dorſuꝫ incuruans laxabat oleribus terram. Deinde ſtercus humeris ſuis aduectans eorum radicibꝰin gerebat. Cunqꝫ hec intuens frater ſuper agnitione eius diutiſſimafuit heſitatione detentus. propiustandem accedens non ſolum vultūverumētiam ſonū vocis diligenterexplorans ad pedes eius cominusprocidit. pͥmo quidē ſuꝑ hoc ſtuporē ſūmū videntibus cūctis incuſſitcur videlꝫ id facēt ei qͥ apud ip̄oshabebatur extremus et velut nouitius ac de ſeculo nuper egreſſus.Poſt vero miraculo ſunt maiore ꝑcuſſi cum eius nomen quod apudipſos quoqꝫ magna fuerat opinione compertum protinus prodidiſſꝫa quo vniuerſi fratres pͥoris ignorantie veniam poſtulantes ꝙ eū videlicꝫ tāto tempore inter iunioresac paruulos deputaſſent. inuitumac flentem ꝙ ex inuidia diaboli. digna ſibi fuiſſꝫ conuerſatione atꝫ humilitate fraudatus quaꝫ diutiſſimeinquiſitam tandem ſe aliquando inueniſſe gaudebat. nec meruiſſet vi