Diſtin ſecunda

quos tāto tꝑe dereliquit. iterū eosreuiſere ip̄is qͣꝫ cohabitare aīo ⁊ mēte ceꝑit intereſſe. qͦs ꝓfecto corꝑalit̓deſeruiſſe nihil ꝓderit ſi corde incipiat intueri eos. ac memoriā quā ſeculo huic renūcians qͥſqꝫ velut mortuꝰ abdicauit reuiuiſcens eādeꝫ rurſus admiſerit. Hec voluens ī ſuo pectore nō ſolū nullā reſoluere epl̓amdefiniuit. ſed ne ip̄m quidē faſciculūreſignare. ne ſcꝫ eoꝝ qͥ ſcripſerūt. velnoīa recē ſendo vel vultꝰ recordādoa ſpūs ſui intentiōe ceſſaret. itaqꝫ vteū ꝯſtrictū ſuſceꝑat igni tradidit cōcremandū. ite inqͥens cogitationespr̄ie pariter ꝯcremamini nec me vl̓latenꝰ ad illa q̄ fugi reuocare tētetꝭ..ccxxiFicꝰ de martōte libiepartibꝰ velut rē an̄ in loco illo nonviſā cū quidā abbati ioh̓i ecōnomoin eremo ſichi detuliſſꝫ qͥ diſpenſationē ip̄iꝰ ecēie tꝑibus beati pafnutijab eodē ſibi creditā gubernabat. h̓ꝯfeſtim eas ad ſenē quēdā qͥ in interioribꝰ deſerti mala valitudīe laborabat ꝑ duos adoleſcentul̓os miſit.Siqͥdē decē ⁊ octo milibꝰ longe abecc̄ia ꝯmanebat. qͥ pomis acceptiscū ad p̄dicti ſenis tenderēt cellā qd̓ibi ꝑfacile ſolꝫ etiā ſenioribꝰ deſertivaſtitate euenire infuſa repente dēſiſſima nebula tramitē recti itinerisperdiderūt. Cūqꝫ tota die ac noctediſcurrētes ꝑ auiā eremi vaſtitateꝫneqͣꝙͣ potuiſſent egrotātis cellā reperire tā itineris laſſitudīe ꝙ īediaſitiqꝫ ꝯfecti. fixis genibꝰ ī or̄onis officio ſpūm dn̄o tradiderūt. qui poſthec veſtigiorū ſuoꝝ indicijs diutiſſime ꝑqͥſiti qͥ in locis illis arenoſis tāꝙ niuibus imp̄ſſa ſignant̉. donec eavel leui ventoꝝ flatu tenuis arenadiſcurrens rurſus oꝑiat. īuentiqꝫ ſt̄

ficꝰ intactas vt acceperāt reſeruaſſeeligentes ſcꝫ aīam magis ꝙͣ fidē depoſiti ꝑdē vitāqꝫ potiꝰ amitte̓ tꝑalē ꝙͣ ſenioris violare mādatum¶ Fertur ſn̄ia ſancti baſilijꝰ. ccxxxijceſariēẜ ep̄i ad quēdā ꝓlata ſincletium ocij torpentē tēpore. qͥ cum ſe renūciaſſe diceret huic mūdo q̄daꝫ deꝓprijs facultatibꝰ ſibimet reſeruauitnolens exercitio ſuarū manuū ſuſtētari. ⁊ hūilitatē veraꝫ nuditatē qꝫ etoꝑis ꝯtritionē monaſterij ſubiectione ꝯqͥrere. Et ſenatorē inquit ſincleti perdidiſti. ⁊ monachū non feciſti¶ Nouimꝰ fr̄em cuiꝰ etiā ccxxxiijnomen ſi ampliꝰ aliqͥd ex hoc īſtructionis accederet ꝓderemꝰ. qͥ cū incenobio moraretur eūqꝫ nc̄itas cōartaret vt ſtatutū oꝑis pēſū qͦtidieeconomo traderet ne ī maiorē oꝑismodū alicuiꝰ ꝓpenſiꝰ laborantis tenderetur vel ꝯfunderetur exēplo. cuꝫin cenobio quēpiā fr̄m vidiſſꝫ īgreſſum qui ardore fidei vellꝫ aliqͥd ampliꝰ oꝑis ꝯſignare ſi clādeſtinis euꝫꝑſuaſionibꝰ reuocare ab hmōi intētiōe minime potuiſſꝫ ꝯſilijs preuijsac ſufurrationibꝰ ad trāſmigrāduꝫexinde ꝑſuadebat. ⁊ qͦ eum faciliꝰ aſportaret ſe qͦꝫ iā olim multis ex cauſis offenſū ꝯfingebat a cella diſcedeſi ſolatiū itineris vel comitis repperiſſꝫ. Cūqꝫ eū ad conſenſū occultisobteſtationibꝰ ad exeūduꝫ clauſtramonaſterij pellexiſſꝫ cōdicens ⁊ horā qͣ de monaſterio debēt exire vellocū quō ſe p̄ueniēs expectaret. ip̄evero ilico ſubſecuturꝰ ibidē ſubſiſtebat. Illo qͦꝫ iā ꝓ diſceſſus ſui verecūdia non audente ad monaſteriuꝫ d̓quo aufugerat vlteriꝰ aggregari infelix fuge eius auctor in cenobio re.ccxxxiiij.fidebat.