Ex dyalo. gre.

deferre ꝯſueuit. has itaqꝫ hunc admenſam meā deportare facio vt qͥsſit qui mihi hec locutꝰ ſit agnoſcasFactū qͣꝫ eſt cū rex ad prādiū diſcubuit paulinꝰ ex ſuo oꝑe olera q̄qꝫ ⁊virentia delaturꝰ venit. Cūqꝫ huncrex ſubito cōſpexiſſꝫ intremuit atqꝫaccito eiꝰ dn̄o ſibi ꝑ filiaꝫ ꝓpinqͦ eiſecretū qd̓ priꝰ abſconderat indicauit dicens. Uerū eſt qd̓ audiſti. Nānocte hac in ſomno ſedentes in tribunalibus ꝯtra me iudices vidi inter qͦs iſte ⁊ ſimul ſedebat ⁊ flagellūqd̓ aliqn̄ acceperā eorum mihi iudicio tollebatur. Sꝫ ꝑcūctare qͥſnamſit. nā ego hūc tanti meriti virū popularē vt ꝯſpicitur eē non ſuſpicorTunc gener regis ſecreto paulinuꝫtulit qͥſnam eſſet inquiſiuit. Cui virdei reſpondit ſeruꝰ tuꝰ ſuꝫ quē ꝓ filio vidue vicariū ſuſcepiſti. Cūqꝫ ille inſtanter requireret vt nō qͥd eētſꝫ quid in ſua patria fuiſſꝫ īdicaretatꝫ hoc ab eo facta iteratiōe frequētis inquiſitionis reqͥreret vir dei cōſtrictꝰ magnis qͣꝫ coniurationibꝰ iānon valens negare quid eſſet ep̄mſe fuiſſe teſtatus eſt. qd̓ poſſeſſor eiꝰaudiens valde obtimuit atꝫ hūilit̓obtulit dicēs. pete qd̓ vis qͣtꝰ ad t̓rātuā a me cuꝫ magno munere reuertaris. Cui vir dn̄i paulinꝰ ait. Unūeſt beneficiuꝫ qd̓ impende̓ mihi potes vt oēs ciuitatis mee captiuosrelaxes. qui cūcti protinꝰ in affricana regione requiſiti cuꝫ onuſtis frumento nauibus pro venerabilis viri paulini ſatiſfactione in eiꝰ comitatu laxati ſunt. Poſt non multosvero dies wvandaloꝝ rex occubuit⁊ flagellū qd̓ ad ſuā ꝑniciem diſpenſante deo pro fideliuꝫ diſciplina tenuerat amiſit. Sic qꝫ factū ē vt om

nipotens dei famulus paulinꝰ verap̄diceret ⁊ qui ſe ſolū in ſeruitiū tradiderat cum multis a ſeruitio ad libertatem rediret. illū videlꝫ imitatꝰqui formā ſerui aſſūpſit ne nos eſſemus ſerui pcc̄i. Cuiꝰ ſequens veſtigia paulinꝰ ad tempus voluntarieſeruꝰ factus ē ſolꝰ vt eſſꝫ poſtmodūliber cum multis.Iuſtiniani pͥncipis tꝑe cuꝫ daciꝰmediolanenſis vrbis ep̄us cā fideiexactꝰ ad conſtātinopolitanā vrbēpergeret corinthū deuenit. Qui dūlargā domū ad hoſpitandū q̄reretq̄ comitatum illiꝰ totuꝫ ferre potuiſſet ⁊ vix inueniret aſpexit eminꝰ domū congruentis magnitudinis eaꝫqꝫ ſibi p̄parari ad hoſpitādū iuſſitCunqꝫ eiuſdeꝫ loci incole dicerenthunc in ea manere non poſſe quiamultis iā annis hanc diabolus habitaret atqꝫ ideo vacua remanſiſſetvir venerabilis dacius rn̄dit dicēs.imo ideo hoſpitari in eadeꝫ domodebemus ſi hanc malignꝰ ſpūs īuaſit ⁊ ab ea hominū inhabitationeꝫreppulit. In ea ſibi igitur preparari lectū precepit ſecurus qui illa anti qui hoſtis certamina toleraturꝰintrauit. Itaqꝫ intempeſte noctis ſilentio cū vir dei quieſceret antiquꝰhoſtis immenſis vocibusⁱ clamoribus qͣꝫ magnis cepit imitari rugitꝰleonū. balatus pecorum. mugitꝰ afinorum. ſibilos ſerpentum. porcorūgrunitus. ſtridores qͣꝫ ſoricū. Tū repente dacius tot beſtiarū vocibusexcitatus ſurrexit vehementer iratus ⁊ contra antiquum hoſtem magnis cepit vocibus clamare dicēs.Bene tibi miſer contigit. tu ille quidixiſti ponā ſedem meaꝫ ad aquilonem ⁊ ero ſimilis altiſſimo. Ecce ꝑ