Diſtin. Prima.
narrauit. ſtatimqꝫ in caſſinū caſtrūreligoſo viro theopropo mādauitvt ad capuanā vrbē ſub eadē noctetranſmitteret ⁊ qͥd de germano ep̄oageretur agnoſcet ⁊ īdicaret. Factūqꝫ eſt vt reuerentiſſimū virū germanū is qͥ miſſus fuerat iam defunctūreꝑiret ⁊ reqͥrēs ſubtiliter agnouiteodē momento fuiſſe obitū illius qͦvir dei eius agnouit aſcenſſuꝫ.Ex. iij. li. dya.Dū ſeuientiū wandalorū tꝑe fuiſſet Italia in cāpanie partibꝰ depopulata multiqꝫ eſſent de hac terra īaffricanā regioneꝫ trāſducti vir dn̄ipaulinꝰ cuncta q̄ ad ep̄atꝰ vſuꝫ hr̄epoterat captiuis indigentibꝰ qͣꝫ largitus eſt. Cūqꝫ iā nihil oīo ſuꝑeſſetqd̓ petentibꝰ dari potuiſſꝫ qͣdā diequedam vidua aduenit q̄ a regiswandalorū genero filiuꝫ ſuū in captiuitatē fuiſſe ductū ꝑhibuit atꝫ aviro dei huiꝰ p̄ciū poſtulauit ſi forte illiꝰ dn̄s hoc dignaretur acciꝑe ⁊hunc concederet ad ꝓpria remeare.Sꝫ vir dei magnoꝑe quid petēti femine dare potuiſſꝫ inquirens nihilapud ſe aliud niſi ſe inuenit. petenti qͣꝫ femine rn̄dit di. Mulier qͥd poſſim tibi dare non habeo. ſꝫ meip̄mtolle. me ſeruū iuris tui eſſe ꝓfite. atqꝫ vt filiū tuū recipias me vice illiꝰin ſeruitiū trade. Qd̓ illa ex ore tanti viri audiens irriſioneꝫ potiꝰ ꝙͣ cōpaſſionē credidit. At ille vt erat vireloquentiſſimus ⁊ valde in exterioribus qͦꝫ ſtudijs eruditus dubitātifeīe citiꝰ ꝑſuaſit vt audita credēt etpro receptione filij in ſeruitiuꝫ tradere nō dubitaret ep̄m. Perrexerūtergo vterqꝫ in affricaꝫ. Procedentiaūt regis genero qͥ eiꝰ filiū habebatvidua rogatura ſe obtulit ac prius
petiuit vt ei filius donari debuiſſetQd̓ cum vir barbarꝰ typo ſuꝑbieturgidꝰ gaudio tranſitorie ꝓſꝑitatis iuflatus non ſolū facere ſed ⁊ audire d̓ſpiceret vidua ſubiūxit dicēsEcce hominē hūc ꝓ eo vicariū prebeo ⁊ ſolūmō pietatē ī me exhibēsmihi filiū meū vnicū redde. Cūqꝫ ille venuſti vultꝰ homineꝫ ꝯſpexiſſet.quā artē noſſꝫ inqͥſiuit. Cui vir deipaulinꝰ rn̄dit dicens. Artē quidemaliquā neſcio ſed ortuꝫ bene excole̓ſcio. Qd̓ vir gentilis valde libēteraccepit cū in nutriendis oleribꝰ ꝙperitus eſſꝫ audiuit. Suſcepit itaqꝫſeruū ⁊ roganti vidue reddit filiumquo accepto vidua ex affricana regione diſceſſit paulinꝰ vero excolēdi orti ſuſcepit curam. Cunqꝫ iſdemregis gener crebro ingrederetur ortum ſuū ortulanū qͣꝫ quedam requireret ⁊ ſapientē valde eſſe homineꝫvideret. amicos cepit familiares deſerere ⁊ ſepiꝰ cū ſuoᵛ ortulano colloqui atꝫ ſermonibꝰ eiꝰ delectari. Cuipaulinꝰ quotidie ad menſam oleravirentes qͣꝫ herbas deferre cōſuouerat ⁊ accepto pane ad curaꝫ orti remeare. Cunqꝫ diutiꝰ hoc ageret̉ qͣdam die dn̄o ſuo ſecū ſecretiꝰ loquēti ait. Uide qͥd agas ⁊ wandaloruꝫregnū qualiter diſponi debeat ꝓuide. quia rex citiꝰ ⁊ cum omni celeritate moriturus eſt. Qd̓ ille audiensquia ab eodem rege pre ceteris diligebatur ei minime tacuit. ſed quida ſuo ortulano ſapienti ſcꝫ viro agnouiſſꝫ indicauit. Qd̓ dū rex audiſſet reſpondit ilico. ego vellē hūc dequo loqueris homineꝫ videre. Cuigener eius venerabilis paulini temporalis dominꝰ reſpondit dicens.virentes herbas mihi ad prandiuꝫ