Ex dya. Srego

ꝑdidit. quia dubiū non ē ꝙ interceſſoris ſui p̄cibꝰ potuit poſt mortemmeliꝰ viuere qͥ ante morteꝫ ſtuduitomnipotenti deo placere.¶ Ex ſcd̓o li. dyalo.Uit vir vite venerabil̓ dei gratia bn̄dictus ⁊ noīe ab ip̄o puericie ſue tꝑe cor gerens ſenile. etaꝫtem qͥppe moribus tranſiens. nulliaīm voluptati dedit. Sꝫ dum ī hacterra adhuc eſſꝫ quo tꝑalibꝰ liberevti potuiſſꝫ deſpexit iā quaſi aridūmundū cū floreret̉. Qui liberaliorigenere ex ꝓuintia mirſie ortus rome liberalibꝰ lr̄arū ſtudijs traditusfuerat. Sꝫ cū ex eis multos ire perabrupta vicioꝝ cerneret eū quē qͣſiin ingreſſu mūdi poſuerat retraxitpedē ne ſi qͥd de ſcientia eiꝰ attingeret ip̄e qͦꝫ poſtmōduꝫ in īmane p̄cipitiū totꝰ iret. Deſpectis itaqꝫ lr̄arūſtudijs relicta domo rebꝰqꝫ patrijsſoli deo placere deſiderans ſancteconuerſationis habitū quēſiuit. receſſitqꝫ ſcienter neſciꝰ ⁊ ſapienter indoctus¶ Quadam die dū ſolꝰ eſſꝫ beatꝰ benedictꝰ temptator affuit. Nā nigraparua qͣꝫ auis q̄ vulgo merula vocatur circa eius faciē volitare cepiteiuſqꝫ vultui importūe inſiſtere itavt manu capi poſſꝫ ſi hanc vir ſanctꝰ tenere voluiſſet. ſed ſigno crucisedito receſſit auis. Tāta aūt carnistemptatio aue eadeꝫ recedente ſecuta eſt qͣntam vir ſanctꝰ nūꝙͣ fu eratexpertus. Quādam nanqꝫ feminamaliqn̄ viderat quam malignus ſpūsante eius mnentis oculos reduxit. tātoqꝫ igne ſerui dei animū in ſpecieꝫillius accendit vt ſe in eius pectoreamoris flāma vix caperet ⁊ pene deſerere heremū voluptate victꝰ deli-

beraret. Tuꝫ ſuꝑna gratia ſubito reſpectꝰ ad ſemetip̄m reuerſus eſt atqꝫvrticarum ⁊ vepriū iuxta denſa ſuccreſcere frutecta conſpiciens exutꝰindumento nudum ſe in illis ſpinarum aculeis ⁊ vrticarum incendijsproiecit. ibiqꝫ diu volūtatus totoex eis corꝑe vulneratꝰ exijt. ⁊ per cūtis vulnera eduxit a corꝑe vulnusmentis. qm̄ voluptatē traxit ī dolorē. Cūqꝫ bn̄ penalit̓ arderet forasextinxit qd̓ illicite ardebat intꝰ. Uicit itaqꝫ pcc̄m. quia mutauit incen.xxi.diumIn vno aūt ex benedicti mōaſterijs q̄ circunquaqꝫ conſtruxerat qͥdā monachus fuit qͥ ad or̄onem ſtare non poterat. ſꝫ mox vt ſe fr̄es adſtudiū or̄onis īclinaſſēt ip̄e egrediebat̉ foras ⁊ mente vaga terrena aliqͣ ⁊ tranſitoria agebat. Cūqꝫ ab abbate ſuo ſepiꝰ fuiſſꝫ āmonitus tādeꝫad virū dei ductus ē qͥ ip̄e qͦꝫ eiusſtultitiā vehement̓ increpauit ⁊ admonaſteriū reuerſus vix duobus diebus viri dei āmonitionem tenuit.Nam tertio die ad vſuꝫ ꝓprium reuerſus vagari tempore oratiōis cepit. Quod cum ſeruo dei ab eodemmonaſterij patre quem conſtitueratnunciatū eſſꝫ dixit. Ego veniam eūqꝫ ꝑ me emendabo. Cūqꝫ vir dei veniſſet in idem monaſterium ⁊ cōſtituta hora expleta pſalmodia ſeſefratres in orationem dediſſent aſpexit ꝙ eūdem monachū qui manerein or̄one nō poterat qͥdā niger puerulꝰ ꝑ veſtimeti fimbriā foras trahebat. Tūc eidē pr̄i monaſterij pōpeyano noīe ⁊ mauro dei famulo ſecreto dixit. Nūquid nō aſpicitis qͥs ēqui iſtum monachum foras trahitꝰQui rn̄dētes dixerūt. Nō. Quibus