Diſtin. Prima

iuxta prunas fecit. Cūqꝫ viciſſiꝫ aliqua ꝯfabularētur paruulū eiꝰ filiūiſdem malignus ſpūs inuaſit atqꝫ īeaſdem prunas proiecit. ibi qꝫ moxeiꝰ animam excuſſit. Qui orbatꝰ miſer vel quē ip̄e ſuſcepit. vel quē ep̄sexpuliſſꝫ agnouit. Petrus. Quidnā hoc eſſe dicimus vt occidēdi auſum in hoſpicio eius antiquus hoſtis acciperet qui hunc peregrinumeſtimās ad ſe hoſpitalitatis gratiavocaſſꝫ ¶ Gregoriꝰ. Multa petrevident̉ bona ſed non ſūt. qm̄ bonoanimo non fiunt. Unde in euāgelioveritas dicit. Si oculꝰ tuꝰ nequamfuerit totū corpꝰ tuū tenebroſū eritquia cū ꝑuerſa eſt intentio q̄ p̄ceditprauū eſt omnē opꝰ qd̓ ſequit̉ ꝙͣuisrectū eſſe videatur. Ego nāqꝫ huncvirū qͥ dū quaſi hoſpitalitateꝫ exhiberet orbatꝰ eſt non pietatis operedelectatum eſtimo ſed ep̄i derogation. Nā pena ſubſequēs īnotuit. qꝛprecedens illa ſuſceptio ſine culpanon fuit. Sunt nanqꝫ nonnulli quiidcirco bona facere ſtudent vt gratiam aliene oꝑatiōis obnubilēt. necpaſcūtur bono qd̓ faciūt ſed laudeboni qͣ ceteros premūt. Qua de reexiſtimo hunc virū qui malignumſpūm in hoſpitalitate ſuſcepit oſtētationi potius intendiſſe ꝙ oꝑi vtmeliora feciſſe ꝙͣ ep̄us videretur q̄tenus ip̄e ſuſceperit euꝫ quē vir deixviij.fortunatꝰ expuliſſet¶ In eadeꝫ tudertina vrbe in quafortunatus vir dei erat ep̄us Marcellus quidam bone actionis vir cūduabus ſororibus ſuis habitauit. qͥeueniente moleſtia corporis ip̄o ſacratiſſimo veſperaſcente iam ſabbato paſchali defunctus eſt. cuiꝰ cor-

pus cū longiꝰ eſſꝫ efferendū die eodem ſepelire nō potuit. Cunqꝫ mora eſſꝫ tꝑis ad explendū debitum ſepulture ſorores eius morte illiꝰ afflicte cucurrerūt flentes ad fortunatūvenerabilē. eiqꝫ magnis vocibꝰ clamare ceperunt. Scimꝰ ꝙ apl̓orū vitam tenes. leproſos mūdas. cecos illuminas. veni ⁊ reſu cita mortuumnr̄m. qui mox vt cognouit fratrē earū defunctum flere etiā cepit ip̄e demortē ip̄iꝰ. eis qͣꝫ rn̄dit dicens Recedite ⁊ hoc dicere nolite quia iuſſioomnipotētis dei eſt. cui ꝯtraire nullus hominū p̄t Illis itaqꝫ diſcedentibꝰ triſtis ex morte illius māſit ep̄sSubſequēti aūt die dominico anteexurgentis lucis crepuſculum vocatis duobus diaconibus ſuis ꝑrexit ad damum defuncti acceſſit adlocum vbi iacebat corpꝰ exanime.ibi qꝫ ſe in orationem dedit. Expleta autem prece ſurrexit ⁊ iuxta corpus defuncti ſedit. Non auteꝫ grandi voce defunctum per nomen vocauit dicens. Frater marcelle veni.Ille autem acfileuiter dormiēs advicinam vocem ꝙͣuis modica fuiſſet excitatus ſtatim aperuit oculosatqꝫ ad ep̄m reſpiciens dixit. O qͥdfeciſti. o quid feciſti. Cui ep̄s reſpōdit dicens. Quid feci fili? At ille aitDuo heſterna die venerunt qui meeijcientes ex corpore in bonū locuꝫduxerunt. hodie autem vnus miſſꝰeſt nuncius qui dixit. reducite eumquia Fortunatus epiſcopus in domum illius venit. Quibus verbisexpletis mox ex infirmitate conualuit et in hac vita diutius manſit. Nec tamen credendum eſt.quia locumᵉ quem acceperat per-