Diſtin. prima

ait. Oremus vt vos etiam videatisque iſte monachꝰ ſequitur. Cūqꝫ ꝑbiduū eſſꝫ ornatū maurꝰ monachꝰvidit Pompeiꝰ aūt eiuſdē monaſterij pater videre non potuit. Die ergo alia expleta oratiōe vir dei oratoriū egreſſus ſtātē foris monachūrepperit queꝫ pro cecitate cordis ſuivirga ꝑcuſſit. Qui ex illo die nihilꝑſuaſionis vlterius a nigro iam puerulo partulit. ſꝫ ad oratiōis ſtudiūimmobilis permāſit. Sicqꝫ antiquꝰdominari non auſus eſt in eius cogitatione acſi ip̄e percuſſus fuiſſetex verbereCum iā monaſteria ſācti bn̄dictiin amorem domini nr̄i Ieſu xp̄i lōge lateqͣꝫ ferueſcerent ⁊ ſecularē vitam multi relinquerent ⁊ ſub leui redēptiōis iugo ceruicem cordis edomarent ſicut mos prauorū eſt inuidere alijs virtutis bonuꝫ qd̓ ip̄i habere non appetunt. vicine ecc̄ie p̄ſb̓rFlorentiꝰ nomine antiqͥ hoſtis malicia perculſus ſancti viri ſtudijs cepit emulari. eiuſqꝫ ꝯuerſationi derogare qͦſqꝫ etiaꝫ poſſet ab illiꝰ viſitatione ꝯpeſcere. Cunqꝫ iam ſe cōſpiceret eius profectibus obuiare nōpoſſe ⁊ cōuerſationis illius opinionem creſcere atqꝫ multos ad ſtatūvite melioris ip̄o qͦꝫ opiniōis eiuspreconio indeficienter vocari inuidie facibus magis. magisqꝫ ſuccenſus deterior fiebat. Quia conuerſationis illiꝰ habere appetebat laudē.ſed habere laudabilē vitaꝫ nolebatQui eiuſdem inuidie tenebris cecatus ad hoc vſqꝫ ꝑductꝰ eſt vt ſeruoomnipotentis dei infectum venenopanem quaſi pro benedictione trāſmitteret. Quē vir dei cū gratiaruꝫ

actione ſuſcepit. ſꝫ eū que peſtis lateret in pane non latuit. Ad horā vero refectōis illiꝰ ex vicina ſilua coruus venire conſueuerat ⁊ paneꝫ demanu eius accipere. Qui cuꝫ moreſolito veniſſet panem queꝫ p̄ſbytertranſmiſerat vir dei ante coruū ꝓiecit atqꝫ ei p̄cepit dicens In nomine Ieſu xp̄i tolle hūc panem ⁊ talieum ī loco ꝓijce vbi a nullo homine poſſit inueniri. tūc coruus aperto ore expanſis alis circa eundemcepit panē diſcurrere atqꝫ crochitare acfi aꝑte diceret ⁊ obedire ſe velle⁊ tamen iuſſa implere nō poſſe. cuivir domini iterum atqꝫ iterum precipiebat dicens. Leua leua ſecurus.atqꝫ ibi proijce vbi inueniri nō poſſit. Que diu demoratus qn̄qꝫ coruꝰmomordit propere leuauit ⁊ receſſit. Poſt trium vero horarū ſpatiūabiecto pane redijt ⁊ de manu hominis dei ānonam quam conſueuerat accepit. Uenerabilis autē paterꝯtra vitā ſuā inardeſcere ſacerdotisaīm vidēs illi magis ꝙ ſibi doluit.Sꝫ p̄dictꝰ Florentiꝰ quia mgr̄i corpus necare nō potuit. ſe ad extīguēdas diſcipulorum aīas accendit itavt in orto celle cui Bn̄dictꝰ ineratan̄ eorū oculos nudas ſeptem puellas mitteret q̄ coram eis ſibijnuiceꝫmanꝰ tenentes ⁊ diutiꝰ ludētes illoruꝫ mentes ad ꝑuerſitatē libidinisinflāmarent. Qd̓ vir dei de cella cōſpiciēs. lapſūqꝫ adhuc in tenerioribus diſcipulis ꝑtimeſcens. id qꝫ ꝓſua ſoliꝰ fieri ꝑſecutione ꝑtractansinuidie locum dedit. atqꝫ oratoriacuncta que conſtruxerat ſub ſtatutis prepoſitis adiunctis fratribusordinauit. ⁊ paucis ſecū monachis