Ex dya. Prego.

linas quas nutrit vulpes comeditQui ab or̄one ſurgens ecc̄iaꝫ egreſſus eſt. mox aūt vulpes rediens gallinā quā in ore tenebat dimiſit atqꝫip̄a moriens ante eius oculos ī terram cecidit.¶ Matrona quedā nobilis in vicinis tuſcie partibus habebat nuruꝫque intra breue tēpꝰ qͦ filium eiꝰ acceꝑat cū eadē ſocrū ſua ad dedicationeꝫ oratorij beati ſebaſtiani martyris fuerat inuitata. Nocte veroeadē qua ſequēti die ad dedicationem p̄dicti oratorij fuerat ꝓceſſuravoluptate carnis d̓uicta a viro ſuoſeſe abſtinē nō potuit. Cūqꝫ manefacto ꝯſcientiā deterreret ꝑpetratacarnis delectatio ꝓceſſionem veroimperaret verecūdia. plꝰ erubeſcēsvultum hominum ꝙͣ dei iudiciummetuens cū ſocru ſua ad dedicāduꝫoratoriū ꝓceſſit. Mox vero vt reliqͥe beati ſebaſtiani martyris oratorium ſunt ingreſſe eandem predictematrone nurū ſpūs malignꝰ inuaſit⁊ corā omni ppl̓o vexare cepit. Eiꝰdem vero oratorij p̄ſb̓r dum hancvehementiſſime vexari conſpiceret.ex altari protinꝰ ſyndonem tulit eāqꝫ cooperuit. Sꝫ hunc repente diabolus inuaſit. Et quia vltra viresvoluit quicꝙͣ p̄ſumere compulſuseſt in ſua vexatione cognoſcere qͥdeſſꝫ. Hi ergo qui aderant puellamin manibus ex oratorio ſublatā addomū ꝓpriam deportauerunt Cunqꝫ hanc antiquus hoſtis vexatiōecontinua vehementer attereret propinqui ſui eam carnaliter amantesatqꝫ amando perſequentes ad obtinendum ſalutis remedium maleficis tradiderunt vt eius aīam fūditꝰ

extinguerent cuiꝰ carni magicis artibus ad tempꝰ prodeſſe conarent̉.Ducta itaqꝫ eſt ad fluuiū atqꝫ in aqͣmerſa. ibiqꝫ diutius incantationibꝰagere malefici moliebantur vt is qͥeam inuaſerat exiret. Sꝫ miro omnipotentis dei iudicio dum ꝑuerſaarte vnus ab ea repellitur in eā ſubito legio ītrauit. Cepit qͣꝫ ex illa hora tot noctibus agitari. tot vocibꝰclamoribus qͣꝫ perſonare qͦt ſpiritibus tenebatur Tunc inito ꝯſilio parentes eius ſue perfidie culpam fatentes hanc ad virum venerabilemfortunatum ep̄m duxerunt eiqꝫ reliquerunt. qua ille accepta multis ſediebꝰ ac noctibus in orationibusdedit. tātoqꝫ anniſu precibus incubuit quanto ⁊ in vno corpore contra ſe aſſiſtere legionis aciē inuenitTum non poſt multos dies ita ſanam atqꝫ incolumem reddidit acfiin eam proprium ius dyabolus nūꝙ habuiſſet.xvij.¶ Alio quoqꝫ tempore iſdem viromnipotentis dei famulus ex obſeſſo quodam homine immunduꝫ ſpiritum excuſſit. Qui malignus ſpiritus cum veſperaſcente iam die ſecretam ab hominibus horam cerneret peregrinum quempiam ſe eſſe ſimulans circuire cepit ciuitatisplateas et clamare. O virum ſanctum Fortunatum epiſcopum. eccequid fecit peregrinum hominem d̓hoſpitio ſuo expulit. quero vbi requieſcere debeam et in ciuitate eiusnon inuenio. Tunc quidam in hoſpitio cum vxorē ſua et paruulofilio ad prunas ſedebat qͥ voceꝫ eiꝰaudiēs ⁊ quid ep̄s ei fecerit reqͥrēshūc inuitauit hoſpitio ⁊ ſedere ſecū