nō tamen dicetur preſumptuoſus ſi debito modo. i. ẜm racōneſe applicet̉ eis .i. ẜm capacitateſua ¶ Terrio notandū ꝙ ſi aliquis attemptat aliquod opusfacere non ex ſe ſed virtute diuīin auxiln hoc non erit preſumptuoſum. Opus enim magnumde ſe cum fiducia diuini auxilijfacultatem noſtram nō exceditdummodo illud ſit ꝓporcionatūp̄ſuppoſito auxilio cōis gre ſicutartemptando celebracionem cōmunionem religionis ingreſſuꝫregimen impoſitum cum debitiscircumſtancijs ⁊ hmōA Hij prenominati fructus a ſuꝑbie radice ꝓueniūt eradicetur arbor etfructus peribunt et exiccabunt̉Niſi enim humiles fuerimus heredes celeſtis regni numꝙͣ eſſevalebimus. Ad quod nos perducat Iheſus redemptor mundiqui eſt benedictus in ſecula ſeculorum Amen¶ Sermo ſextus de iudicio deicōtra primos patentes mādatodiuin o mnobedientesReſtatur nobis indies cauſa quare d̓i iuſticiam timere debeamus. Quisnaꝫ nōpaueardum ẜm veridicam ſcripture ſancte fradicionem pro inobediencia primorum paretumet ipſos et omnem ipſorum poſteritatem penis grauiſſimis viderit affici. Non ſinit deus iniuriam ſibi fieri quin per flagellaſequenciā oſtendat quantum ſibi diſpliceat non eſt acceptor ꝑſonarum nec reſpicit cuiuſꝙͣ dignitatem non permiſit hominelabentem impune tranſire Apd̓quoſdam tamen impios et incredulos figienta videntur eēque dicuntur de pectantibus hominibus primis. Idcirco in hocſermone de iudicio dei contrahominem inobedientem dicturitria more ſolito miſteria declarabimusPrimū dicitur cauſalitatis.Secundum qualitatisTerciū penalitatis¶ De cauſa pene primorum parentum quia propria voluntatepreterierunt̉ dei preptū¶ Capitulum primumAtiſfaciendum arbitror in hoc primo capitulo eorum opinioni q̄p̄moꝝ ꝑntū culpā alleuiare ymo excuſare nituntur. Aſſeruntequidē. ſi voluiſſꝫ deus nō peccaſſet ada quaſi deus cauſa fuerit