Pars. VIII.
celeſti cū indicibili hūilitate ac reuerētia obtulit ſuū filiū bn̄dictū. ac audiuit ſpōſuꝫ ſuūgratioſe eiꝰ oblatōꝫ ſuſcipiētē. atqꝫ ꝟbis ſuisdulcit̉ rn̄dētē. ¶ Poſſumꝰ em̄ deuote meditari. ꝙͣ ip̄a ꝟgo bn̄dicta cū ꝑueniſſet ad tēpluꝫgeſtas reuerēter ī brachijs nobiliſſimū illuꝫgigātellū ſpecioſuꝫ forma pͦ filijs hoīm. genibus flexis atqꝫ manibꝰ iūctꝭ cū ꝓfundiſſimacordis deuotōe. oblatōeꝫ ſuā fecit di. O benedicto ē gratioſo dio. E ſon lancilla tua quella Maria. A cui mandiſti lalta ambaſſariaChe parturir douea el tuo fio. Hora te offeriſco el gran meſſia. Queſto gētil putino homo edio. Riceue aduncha prego ꝑ corteſia.El ſaporito fructo del ventro mīo. E ſe loffertamia ti he accepta Rimete ormayal homoei gran defecto. E benedire tipiazā ſpōſo dilecto. El mundo per lo peccato maledeto. Adhec aūt ꝟba puriſſime virgīs deſcēdit lux magna de celis. q̄ illā ac pueꝝ ſuū cooꝑuit. repletūqꝫ ē tēplū gloria dn̄i. Audiuitqꝫ ip̄a bn̄dicta ꝟgo ſpōſuꝫ ſuū celeſtē ī hec verba ſibi rn̄dētē. O Maria ꝟgine pura: damiſſella gratioſa. Sopra ognaltra creatura tu ſci bellaevirtuoſa. O cara mia edeilecta ſpōſa: tu haicōſi gentil figura. Tāto clara ē lumīoſa. cheli ragi ſolari obſcura. O Maria el tuo donotāto me acceptato e grato che per tuo amoreperdono almūdo triſto e ſcelerato. e qualuncha di puro core portarati deuotione. Li daro per tuo amore leterna ꝯſolatōne. Sia aduncha bona nutrice del mio fio delicato. E ſarai imꝑatrice e regina del mio ſtato. O qualegaudiū. o quāta ſuauitas. o qͣꝫ īmenſa dulcedo. o qꝫ ineffabilis iocūditas tūc aīaꝫ puriſſime virginis repleuit. cū ex vna ꝑte audiretbenignū ſpōſuꝫ ſuū hec ſibi melliflua ꝟba ꝓpinantē. Ex alia ꝟo videret multitudinē angeloꝝ copioſam filiū ſuū reuerēter adorantēEx alia auteꝫ teneret ī brachijs ip̄m dulciſſimū filiū ſuū ſuaues amplexꝰ eiꝰ collo. ac melliflua oſcula ori ſuo dulcit̉ impͥmētē. Flebatſctūs Ioſeph ex deuotōe. audies ⁊ vidēs hecEmirabilia. ⁊ totꝰ ꝯſolatōe replebat̉. Poſtꝯſotōeꝫ ꝟo Marie ⁊ Ioſeph ſubſecuta ē ꝯſolali tio ſctī ſenis Symeonis. Pro cuiꝰ meliori declaratōe ē ſciendū ẜm magiſtꝝ hyſtoriaꝝ. ꝙCPtolomeꝰ philadelphus rex egypti fuit valde ſtudioſus ⁊ libroꝝ cupidus. vn̄ ſue bibliothece p̄fecerat q̄nda ſapiētē noīe Demetriūa qͦ cū qͣſiſſꝫ nūeꝝ libroꝝ qͥ erāt ī ſua bibliotheca Rn̄dit adeſſe libroꝝ. xxiiij. milia volumia. ⁊ cito poſſe accreſcere vſqꝫ ad. l. milia volumīa. Addiditqꝫ nūciatū ſibi eē iudeoſ hr̄e
legē diuinā: digito ipſiꝰ dei viui ſcpͥtā. ꝓ qͣ ſūmoꝑe erat inſudādū. vt ex hebreo ī grecumtraducta eloquiū. ī archinis regalibꝰ haberetur. Sꝫ multū eē qͥ poſſꝫ hͦ agere niſi natiōehebreū. Nā theopopus cū hyſtorijs qͣs ſcribebat hāc voluiſſet int̓ſerere: ī amētiā ꝟſus ēEt ob eandē cām Theotectus factꝰ ē cecus.Quare mi dn̄e rex Ptolomee tibi ſupplicādū ē ſummo iudeoꝝ pontifici. vt deſtinare dignet̉ viros greca et hebraica lingua ꝑitos. qͥhāc legem de hebreo in grecū traducat. Hocaūt audiēs qͥdā ex ꝯſiliarijs regꝭ Ariſteꝰ noīeac calamitati iudeoꝝ ꝯpatiēs ſubiūxit dicēnBonū eſt mi rex quod Demetriꝰ inſinuat .ſꝫlivt faciliꝰ obtineas quod impetrare oꝑtet red.de pōtifici captiuos quos detines iudeoruꝫ.Cuiꝰ ꝯſiliū placuit regi. ⁊ iudeorū captiuoscxx. milia liberauit. Iuſſitqꝫ dari eiſ. cxx. marchas auri vel argenti. Quo facto Eleaꝫ arſūmus ſacerdos ei deſtinauit ex ſingulis. xij. tribubꝰ ſex viros ſapiētiſſimos vtraqꝫ lingua.qͥ ſunt numero. lxxij. vt legē diuina interptarent̉. Qui cū ad regē ꝑueniſſent facta priusmagua diſputatōe ⁊ ꝓbato ī ꝯſpectu Ptolomei. ꝙ tm̄ vnꝰ eſt deꝰ. date ſunt ſingulis ſingule camere. ⁊ deputatis cuſtodibꝰ nullꝰ alt̓i loqui vel ſcribere poterat. vel qͦuis mō aliqͥd inſinuare. Et diuiſa biblia: ꝯtigit Symeōi ſeni liber Iſaie interp̄tandus. Qui cū veniſſetad illū locū Iſa. vij. Ecce ꝟgo ꝯcipiet ⁊ pariet filiū. Stupefactꝰ ac times ne Ptolomeusdiceret ī diuīa ſcriptura eſſe medaciū. qꝛ impoſſibile videbat̉ ꝙ virgo ꝯciꝑet ⁊ pareret filiū. abraſit lyvirgo. ⁊ ſcpͥſit alma. hͦ enī vocabulū aliqn̄ idē ſignificat qd̓ ꝟ̓go abſconditaAliqn̄ alma idē eſt qd̓ ſct̄ā. ⁊ ſic accipit̉ ī. c. alma. de ſen. ex. lib̓. vj. ⁊ ī. c. j. de reli. ⁊ ve. ſan. eodē lib̓. vbi dr̄. Alma mater eccleſia. ⁊ ita etiāaccipit̉ ī. c. antiquis. ix. q. iij. vbi dr̄. alme ſedis nr̄e ⁊c̄. Et almꝰ idem eſt quod ſctūs. Un̄ſctūs Bn̄dictꝰ d̓r almificus. in. c. ſunt nōnulli. xvj. q. j. Aliqn̄ alma idē ē quod pulcra vl̓excelſa. ⁊ ita accipit̉ in. l. j. C. negociatoreſ nemilitēt. li. xij. vbi dr̄. ī alma vrbe. Nō ſolumaūt interptat̉ ſancta vel pulcra vel excelſa: ſꝫetiā nutriēs. vt ait Catholicon. De qua īterpretatōe tractat Archi. ī. c. glorioſus. de reli.⁊ ve. ſan. li. vj. vn̄ etiā illa q̄ nō eſt ꝟgo dr̄ alma. ⁊ ita appellāt poete venerē q̄ ꝟgo nō fuitqd̓ on̄dit Uirgiliꝰ qͥ ī .j. enei. introducit Didonē q̄ enee inqͥt Tu ne ille eneas quēd̓ dardanio āchiſe. Alma venꝰ frigij genuit ſimoētis ad vndā. Cū auteꝫ Symcon ſcripſiſſetecce alma concipiet. reperit poſtea diuinitus
De bibliothecaPtoloinei
C
Hiſtoriatrāſtationis biblie ꝑ. xij. ī.terptes