Sermo. II.De Purificatōe Marie
uitatis. Rn̄ſum accepit a ſpūſctō .ſ. qͥ in ip̄oerat. vt dicit glo. nō viſuꝝ .i. exꝑtuꝝ ſe mortēniſi videret xp̄m dn̄i. Un̄ dicere poterat illd̓Iob. xix. In carne mea videbo deū ſaluatorēmeū. Dicit aūt mgr̄ Albertus de padua vbisͣ. Notādū ꝙ rn̄ſum nō dat̉ niſi petēti ⁊ interrogāti. vn̄ cū d̓r ꝙ iſte hō recepit rn̄ſuꝫ a ſpūſcto. dat̉ intelligi ꝙ frequenter cū ſuſpirijs. lachrimis ⁊ gemitibꝰ orando clamabat ad alriſſimū vt mitteret ꝯſolatōꝫ Iſrl̓. ⁊ forte ꝟbaplorātꝭ ⁊ orātis hec erāt. O dn̄e qͣre tardas?quare faciē tuā auertis? obliuiſceris inopie ⁊tribulatiōis nr̄e. Tu enī diſtuliſti xp̄m tuuꝫvſqꝫ adhuc. ſꝫ inſtat tꝑ̄s oportunū: nūc ē expediēs. Mitte gͦ ſaluatore ꝑditis. captiuisredemptorē. ⁊ ꝯſolatoreꝫ meſtis. veni dn̄e libera nos. ſcio autē qꝛ nō lōge eſt tēpus aduētus tui. ⁊ ideo nolo mori niſi te videā ꝑ quēmors inimica vincet̉. volo viuere donec fonteꝫ vite amplectar. nolo ex hoc ſeculo recedere niſi tu venias per quē conditū eſt ſeculuꝫ.Quibꝰ dictis: rurſus ad lachrimas et gemitus ꝯuertebat̉ dep̄cās deū vt hͦ ſuuꝫ deſideriūadipleret. Un̄ rn̄dit ei ſpūſſctūs illud Dan̄.x. Noli timere vir deſiderioꝝ: ꝯfortare ⁊ eſtorobuſtus. Dixit qͦꝫ ei deus. Cōfide ſenior. vigorem ſume. nō te fragat etas grauior. nō tecōcutiat mors vicinior. nō morieris niſi videas. niſi etiā tangas. niſi vlterius amplexeris xp̄m. Quo reſpōſo ſenex ſctūs valde ꝯfortatꝰ ē. ⁊ qͣſi iuuenis effectꝰ ex feruore. ¶ Sꝫ dehͦ latiꝰ dicet̉ ī ſequēti ꝑte. q̄ nullatenꝰ ꝯtrariat̉his que hic dicūtur. Nā potuit eſſe ꝙ ſctūsSymeon multo tꝑe rogauit deū ꝓ miſſioneMeſſie: quē tn̄ neſciebat de ſpūſctō ꝯcipi debere. ⁊ ſic ꝑſeuerādo ī hac ſua petitōe tādē certificatꝰ eſt. ⁊ rn̄ſuꝫ habuit ī egypto. vt ī dictaꝑte ſequēti dicet̉ ¶ Pro ꝯcluſione aūt huiꝰ ꝑtis eſt ſciēdū. ꝙ inquit Frā. de mayro. vbi .s.exponēs illa verba euāgelij hodierni. Poſtqꝫ impleti ſunt dies purgatiōis Marie. inlceleſti patria qͣttuor gradꝰ impletōis īueniūtur. quoꝝ pͥmꝰ ē ẜm ꝯtinētis exigētiaꝫ. ⁊ iſtomō ſunt plene aīe ſctōꝝ diuina gloria. qꝛ data ē eis felicitas ẜm exigētiā ſuoꝝ meritoꝝ deqͣ plenitudine ad lr̄am dicit ꝓpheta pͣs. xv.Adimplebis me leticia cū vultū tuo: delectatōes ī dextera tua vſqꝫ ī finē. Scd̓s gradꝰ eſtẜm ꝯtinētꝭ ſufficiētia. ⁊ iſto modo ſunt plenegratie volūtates angeloꝝ. qꝛ nō ſolū ẜm exigentiā meritoꝝ. ſed etiā ẜm ſufficientiā naturaliū donoꝝ acceperūt magnā felicitatem. vtdicere poſſint deo illud ꝓpheticuꝫ pͣs. lxxxix.Repleti ſumus mane miſcd̓ia tua: exultaui
mus ⁊ delectati ſumꝰ. Terciꝰ gradꝰ ē ẜm cōtinētis excellētiā vltra quā nihil capi p̄t. ⁊ iſtomō ē plena donis gr̄e aīa ꝟginis bn̄dicte qn̄tū caꝑe poteſt. qͣꝫuis nulliꝰ angeli capacitasſit taliter ſic adimpleta. De qua plenitudīeſctīſſimꝰ Gabriel Lu. j. inqͥt. Aue gr̄a plenaQuartus gradus eſt ẜm ꝯtinētis redūdātiam. ſicut aīa xp̄i a qua fluit fons gr̄e ad vniuerſam eccleſia. ſicut teſtat̉ b. Ioh̓es .j. c. euāgelij ſui dicēs. De plenitudine eius nos oēsaccepimꝰ grām ꝓ gr̄a. quā quidē gr̄aꝫ ꝯmunicauit mri ſue. Quia ꝟo qn̄ aliquod vas ētotaliter plenū ẜm totā ſua excellētiā. impoſſibile ē illud ad aliquā ꝑtē inclinari qͥn redūdet. Ideo qꝛ mr̄ dn̄i hoc mō eſt gr̄a adīpleta: deuotis eſt p̄cibꝰ inclināda. vt ſuꝑ nos redūdare faciat de ſua gr̄a. Rogemꝰ igit̉ ipſampijſſima ꝟginē. vt ſicut ꝯſolata eſt ſctm̄ Symeonē ſene dū eū tāgere ⁊ oſculari ꝑmiſit filiū ſuū. ita etiā dignet̉ nobis ſuuꝫ impartiripatrociniuꝫ. ⁊ impetrare a paruulo ſuo Ih̓uhac ꝓ nobis grām. ꝙ ſi eū nō poſſumꝰ qꝛ nōmeremur videre ī hoc ſeculo. ſaltē feliciter videamus in futuro.¶ Pars quarta huius ſermonis que dicitur cōſolationis.Icet btā virgo Maria ī hac dielhabuerit aliqͣntulū dolorꝭ: habuit tn̄ plꝰ ꝯſolatōis. Un̄ vidēdū ēeſt ī hac ꝑte. pͥmo de eiꝰ ꝯſolatiōe.Scd̓o de Symeōis exultatōe. Quo ad primū dico. ꝙ q̄libet aīa fidelis dꝫ deuote ꝯtemplari quata fuerit benignitas ſaluatoris nr̄idn̄i Ih̓u xp̄i: qͥ hodierna die ad tēplū velutpctōr voluit deportari. ⁊ ꝑuulꝰ qͣdraginta dierū ī ſacerdotis manibꝰ pn̄tari. Cogita gͦ odeuota aīa quō infantulꝰ xp̄s puuloꝝ moreꝓpt̓ frigus plāgebat. ⁊ dic ei. O Ih̓u dulcisO īꝑator mūdi. O ſaluator nr̄. Quid plangis boe Ih̓u? Quid ploras fili deito pctōr ecce ꝙ plagit impaſſibilis peccatū tuū. cogitabat nāqꝫ hodierna die dulcis Ih̓s ꝙ ſic nūcofferebat̉ ī tēplo. ita alia vice offerri debebat īcruce ad columnaꝫ. ad effuſionē ſanguīs. adpuncturas ſpineas. ad mortē ī medio latronū lācea ꝑforari. clauis trāſfigi et vituperoſeoccidi. Flebat igit̉ ⁊ mater eius pijſſima. flebat Ioſeph. ⁊ ſe a lachrimis ꝯtinere nō poterāt videntes dei filiū lachrimari. hec tn̄ triſticia ꝟginis ⁊ ſpōſi ſui ꝓtinꝰ ī ꝯſolatiōꝫ ꝟſa eſtqn̄ ī tēplo exiſtētes audierūt Symeonē ⁊ annā tāta p̄conia de paruulo Ieſu p̄dicātes. atqꝫ illū tanqͣꝫ veꝝ deū adorātes. o quāta ꝯſolatio fuit tūc ipſiꝰ gl̓ioſe ꝟginis qn̄ ſuo ſpōſo
nn
Quattun grapleti ōi.ſpatria
De eiꝰ cōſolatōe.
A