Sermo. III. De Parturitōe Marie
rātū nobilitatā ⁊ exaltatā īſtruimur vt eā diligēter ꝯẜuemꝰ ne eā inqͥnemꝰ ⁊ maculemuspeccādo. Un̄ Aug. ī lib̓. de ꝟa reli. ſic ait. Demōſtrauit nob̓ deꝰ qͣꝫ excelſū locū int̓ creat̉ashabeat natura hūana ī hͦ ꝙ hoībꝰ ī ꝟo hoīeabparuit. Et Leo papa īſermōe de natiuirate dn̄i ſic dic̄. Agnoſce o xp̄iane dignitatētuā. ⁊ diuīe ꝯſors factꝰ nat̉e noli ī veterē vilitatē degeneri ꝯu̓ſatōe redire ⁊c̄. Et qͣꝫuis hecꝯiūctio. int̓ .ſ. ꝑſonā diuinā ⁊ hūana naturāſit facta ī ꝯceptōe. i natiuitate tn̄ īnotuit tāqͣ ſi ī ꝯceptōe facta fuiſſet deſpōſatio. hic ꝟoex bānū nuptiaꝝ ⁊ etiā traductio. Quapropt̓¶ Aug. magnificat iſtā natiuitatē ī ſermōe pͥz mo de accedētibꝰ ad gr̄aꝫ di. Hec natiuitasmira ē. qꝛ qualē genuit talis ⁊ genuit. iō virgo mr̄. qꝛ v̓bū caro factū ē. ſi em̄ hec q̄ genuit talis ē. illud qd̓ genuit qͣle ē? Uis noſcerequalis ē qͥ ſic natꝰ e? Audi qͥs ⁊ quātꝰ ē. Uerbū pr̄is. artifex mūdi. lumē celi. pax t̓re. integritas ꝟgīs. fecūditas mr̄is. angeloꝝ laus.hoīm ſalꝰ. deſertoꝝ via. errātiū venia. vulneratoꝝ medicina. bonoꝝ iocūditas. martyꝝvictoria. infantiū palma. Adhuc ampliusaudi. Qui ſic natꝰ ē extinctor mortis. opp̄ſſordiaboli. petra fundamēti. lapis angularꝭmōs dei. ſcala celi. ianua ꝑadiſi. ciuitas regꝭmagni. agnꝰ ⁊ paſcua. ſpōſus ⁊ ſpōſa. reſurrectio ⁊ eternia vita. qm̄ ꝑ ip̄m ⁊ ex ipſo ⁊ ī ip̄oſunt oīa. hec ⁊ q̄cūqꝫ dixerimꝰ de deo ꝑua ſūt.Nō em̄ ſufficit lingua enarrare vel laudarequā mēs pauida ⁊ infirma nō valet ꝯp̄hendere. hec tn̄ Maria q̄ talē peꝑit ꝟgo et mr̄.gr̄a fecūdata. ſpūſctō imp̄gnata. nouū germē. nouꝰ ꝑtꝰ agnoſcit. videt ocul̓. mirat̉ mēte. integra ꝑſeuerat ī carne. Amplectit̉ manibꝰ quē portat mūdū regētē. Lac īfudit celeſti potu. figit dulciſſima oſcula pia mr̄ verbo. qꝛ miſcd̓ia ⁊ ꝟitas occurrerūt ſibi. ⁊ queꝫoculis carnis intuet̉ filiū mēte ꝯſpicit deum.ſuſcepiſſe ſe gaudet ꝑpetuā poſteritatem nōamiſſa integritate. vitā fert ī gremio. ꝟitatēportati corde. qm̄ ꝟitas de terra orta ē: ⁊ iuſticia de celo ꝓſpexit. Maria de hoīe pr̄ terraxp̄s ex maria ſine hoīe pr̄e. ꝟitas ex t̓ra. hecille. ¶ Qm̄ igit̉ iſta oīa ꝯueniūt xp̄o ẜm hūanitatē: ptꝫ ꝙ natura hūana ex incarnatōe ⁊natiuitate filij dei multū ſit ſb̓limata. ¶ Tercia vtilitas ī hac ꝑte d̓r on̄ſiōis .ſ. dilectiōisdei ad nos. Cū em̄ eēt ex magnitudine doniargui ſoleat magnitudo amoris. iuxta illd̓Greg. ī ome. pēthecoſtes. Probatio dilectionis exhibitio ē oꝑis. vn̄ ah hͦ ꝓpoſitū dn̄sapprobauit ſnīaꝫ phariſei Lu vij. Certe ex
xp̄i īcarnatōe ⁊ natiuitate maximꝰ amor deiad nos on̄dit̉. Quid em̄ maiꝰ. qͥd ſb̓limiusnob̓ dare potuit qͣꝫ filiū ſuū eqͣlē ſibi? Un̄ etip̄e xp̄s ex hͦ arguēs ait Ioh̓. ij. Sic deꝰ dilexit mūdū vt filiū ſuū vnigenitū darꝫ vt oīsqͥ credit ī illū n̄ ꝑeat ſꝫ hēat vitā et̓nā. Hincbn̄ exclamat Gre. di. O īextimabil̓ dilectōcharitatꝭ. vt ẜuū redimeres filiū tradidiſti.Inde ē qd̓ canit eccl̓ia. Propt̓ nimiā charitatē ſuā q̄ dilexit nos deꝰ. miſit filiū ſuū ī ſil̓rtudinē carnis pctī. vt hr̄ Eph̓. ij. ⁊ Ro. viij.Magnā em̄ charitatē deꝰ nob̓ on̄dit ī eo ꝙmiſit legatū ad nos. iuxͣ illd̓ Abdie. j. Auditū audiuimꝰ a dn̄o ⁊ legatū ad gētes miſit.De qͦ d̓r Prou̓. xiij. legatꝰ fidel̓ ſanitas. Et. jͣ.Ioh̓. iiij d̓r. In hͦ apꝑuit charitas dei ī nob̓qm̄ deꝰ filiū ſuū vnigenitū miſit ī mundū vtviuamꝰ ꝑ eū. Maxīa ꝟo. qꝛ miſit eū ī ſil̓itudinē carnis pctī. vt ſplēdor pr̄ne gl̓ie n̄ ſolūcarnis nube velaret̉. ſꝫ etiā ſil̓itudīe pctī denigraret̉. vt pctōr em̄ circūciſus ē ⁊ redemptꝰLu. ij. Hic iteꝝ. j. Ioh̓. iiij. d̓r. In hͦ ē charitas n̄ qꝛ nos dilexerimꝰ deū. ſꝫ qm̄ ip̄e priordilexit nos. ⁊ filiū ſuū miſit ꝓpiciatōꝫ ꝓ peccatꝭ nr̄is. Uere nō video quō maiꝰ ſignū dilectōis deꝰ pr̄ nob̓ oſtēdere potuiſſet. UndeBer̄. ī li. de diligēdo deo. excellentiā huiꝰ dilectōis ꝯſiderās ait. Multū meruit deꝰ d̓ nobis qͥ ⁊ ī meritꝭ ſeip̄m dedit nob̓. Quid eī meliꝰ ſeip̄o pot̓at dare? gͦ ſi dei meritū q̄rit̉ illd̓ ēp̄cipuū qm̄ ip̄e prior dilexit. dignꝰ plane vtreamet̉. p̄ſerti ſi adu̓tat̉ qͥſ. qͦſ. qͣre ⁊ qͣꝫtū amauerit. qͥs ei? nōne is cui oīs ſpūs ꝯfitet̉. deusmeꝰ es tu. qm̄ bonoꝝ meoꝝ nō eges? pͣs. xv.Uera hꝰ charitas maieſtatꝭ qͥppe n̄ q̄rētis q̄ſua ſt̓. j. Cor̄. xiij. Quibꝰ āt tata charitas exhibet̉? Cū adhuc inqͥt īimici eēmꝰ ꝑ mortē filij eiꝰ recōciliati ſumus. vt d̓r Ro. v. Dilexitgͦ nos deꝰ gratꝭ ⁊ īimicos. ſꝫ qͣꝫtū dilexit? ſic vtfiliū ſuū vnigenitū daret. Suꝑ qͦ ait Chriſo. Nemo amator carnaliū. etiā ſi ſit ſupramodū inſaniēs ita exardeſcere p̄t ī amorē dilecte ſue quēadmodū deus effundit̉ ī amorēaīaꝝ nr̄aꝝ. ⁊ certe n̄ ꝑuū donū. nō ꝑua vtilitas ē on̄diſſe ſe tātū hoīeꝫ diliger̄. Quapropter Aug. ī ſer. ix. de natiuitate dn̄i ait. Sicgͦ pctm̄ ⁊ pēa pctī q̄ ꝑ ſcelꝰ corrupte mulierisītrauit ī mūdū. ꝑ iuiolate ꝟgīs ꝑtū aufert̉. ⁊qꝛ ī ꝯditōe generꝭ hūani ꝑ mulierē q̄ de ſoloviro facta ē ꝯtīgit vt mortꝭ vīcl̓o teneremurobſtructi. hͦ ī redēptōe hūani generis diuīabonitas egit. vt ꝑ viꝝ qͥ de ſola muliere natꝰeſt vita hoībꝰ redderet̉. Illic humanā naturā neqͥſſima deceptōe ſibi diabolꝰ ī pctī ſil̓itu
Iidb eeſit̉ naurateꝫ