Pars. VII.

dine ſociauit humanā. hic deꝰ naturā in vnitate ꝑſone ſuſcepit. ibi femīa decepta ē vt fieret filia diaboli. hic ꝟgo gr̄a repleta ē vt fieret mr̄ ſummi atqꝫ incōmutabilis vnigenitidei. Ibi angelꝰ dei ectꝰ ꝑ ſuꝑbiā ſeducte mulieris aīm obtinuit. hic deꝰ humiliās ſe ꝑ miſericordiā: vteꝝ īcorrupte ꝟgīs ex ea naſciturꝰimpleuit. Dei enī filiꝰ Ih̓s xp̄s qͥ ī formadeierat. ipſe ẜm apl̓m ſemetip̄m exinaniuit formā ſerni accipiēs. forma ſerui .i. naturā ſeruiī ſuā accepit ille deꝰ ꝑſonā. atqꝫ hoīm factorī ſimilitudinē hoīs factus. habitu inuētusvt hō. ⁊ humiliauit ſemetip̄m factꝰ obediēspr̄i vſqꝫ ad mortē crucis. hec ille. ¶ Quartavtilitas dr̄ adoptōiſ. Nō enī ſufficere diuīemaieſtati viſum ē ſi nos viſitaret: ſi nr̄am ſibi naturā mr̄imonialit̓ copularet. ſi ſe nosdiligere ſumme demōſtraret. ſed vt oēm dilectōis gradū expleret. Nos qͦꝫ voluit adoptare ī filios. vt cōfidēter dicere poſſemꝰ. Prnr̄ qͥ es ī celis ⁊c̄. Mat. vj. c. qd̓ an̄ incarnatiōꝫ nō poterant dicere ſctī. Ob hͦ enī vt aitAug. ī quodam ſermone de natiuitate dn̄i.vnigenitꝰ qͥ eſt ī ſinu patris dignatꝰ eſt naſciex hoīe verꝰ hō: vt nos naſci faceret ex deo.Hoc auteꝫ apl̓s oſtēdit dicēs ad Gal̓. iiij.Cū aūt venit plenitudo tꝑis: miſit deus filium ſuū factū ex muliere factum ſub lege. vteos qͥ ſub lege erāt redimeret. vt adoptiōeꝫfilioꝝ reciꝑemꝰ. Ecce enī ẜm Augꝭ. vbi ſup.quēadmodū natꝰ deꝰ hō fecit vt nos hoīesnaſceremur ex deo. Qd̓ etiā oſtēdit b. Ioh̓.j. c. euāgelij ſui dicēs. Quotqͦt autē receper̄teū dedit eis ptātē filios dei fieri his qͥ credūtī noīe eiꝰ. Et hāc adoptiōeꝫ recepimꝰ ī hoīeſecūdo quā ꝑdideramꝰ ī pͥmo. hec ille. Perxp̄m gͦ hoīem filij facti ſumꝰ ſaltē meritorie.Et hͦ tagitſ. Bonauē. ⁊ alij doctores ī. j. di.xxvj. ⁊ in. iij. di. x. maxime ipſeſ. Bonauen.ar. vl. q. ij. dicēs. ꝙ ſi querat̉ an ſimꝰ filij adoptōnis ꝑ xp̄m. Hoc pōt duplicit̓ intelligi.aut ẜm cam effectiuā. aut meritoriā. Si importat cām meritoriā vel diſpoſitōeꝫ. abſqꝫdubio veꝝ ē ꝙ ſumꝰ filij adoptōis ꝑ Xp̄m.Ipſe enī nobis meruit grāꝫ ꝑ qua ſumꝰ filijadoptiui. inqͣꝫtū ē caput eccleſie. vt hr̄ Col̓.j. ⁊ ad Eph̓. v. ⁊ ī cle. vnica. in pͥn. de iureiu.⁊ ī. c. vnico. §. ſed vbi. de ſa. vnc. ⁊ hoc nō ſolū reſpicit diuinā natura. ſed etiā naturā aſſumptā. Si ꝟo importat cām effectiuā adhuc veꝝ ē. Deꝰ em̄ pr̄ nos adoptauit ꝑ filiū⁊ ſpūmſctm̄ qͦ ad ꝯſummatōꝫ. Ad noſtraꝫem̄ adoptōꝫ duo ꝯcurrūt .ſ. redēptio que facta ē ꝑ filij miſſionē. ⁊ gratificatio q̄ facta eſt

ꝑ miſſionē ſpūſſctī. Et hͦ ē qd̓ dicit Augꝭ. inli. de ſpū ⁊ aīa. c. vj. A pr̄e ꝑ filiū ⁊ ſpūmſanctū ad nos diuīa deſcēdūt. pr̄ ſiqͥdē tradiditfiliū qͦ redimeret ſeruos. miſit ſpm̄ſctm̄ quiẜuos adoptaret ī filios. filiū dedit in p̄ciuredēptōis. ſpūmſanctū ī pͥuilegiū adoptōis.hec ille. Hac aūt vtilitate extollit Ioh̓. apl̓sī. j. cano. c. iij. di. Uidete qͣlē charitatē deꝰ prnobis on̄dit. vt filij dei nomīemur ⁊ ſimus.Sic ⁊ apl̓s Paulꝰ Gal̓. iij. dicit. Oēs em̄ filij dei eſtis ꝑ fidē q̄ ē ī xp̄o ih̓u. Et vt oſtēdatqͣnta vtilitas tibi inde ꝓueniat etiam vltradignitatē filiatōis. arguit ſic Ro. viij. dicēsNō enī accepiſtis ſpūm ſeruitutꝭ iteꝝ in timore. ſꝫ accepiſtis ſpūm adoptōnis filiorūdei. Ipſe eī ſpūs teſtimoniū reddit ſpūi noſtro ꝙ ſumꝰ filij dei. Si aūt filij ⁊ heredeſ. heredes qͥdē dei. coheredes aūt xp̄i. Ecce qͣntavtilitas vt heredes dei ſimꝰ. Hāc eādē ſnīaꝫꝯfirmat ad Gal̓. iiij. c. di. Iā nō ē ſeruꝰ ſꝫ filius. ꝙ ſi filiꝰ ⁊ heres ꝑ deū. ⁊ merito. Na noſolū filiꝰ naturalis. ſꝫ etiaꝫ adoptiuꝰ ē heres lpris adoptātis. l. pe. C. de adopt. ⁊. l. ſipr. ff.eo. ti. ⁊. §. itē adoptiuos. inſti. de here. q̄ ab īteſta. defe. Ex p̄dictis etiā patet quātū nosdiligat pater noſter celeſtis filios ſuos. Nāfiliꝰ d̓r a filos grece quod eſt amor latine. vtno. inſti. qͥ dari tu. poſ. §. fi. Itē quāta ſit dignitas nr̄a. nā filiꝰ adoptatꝰ ꝯſequit̉ nomēdignitatis paterne. l. cū adoptiuū. C. de decu. li. x. vn̄ filius regis vel comitis d̓r rex velcomes. xxiiij. q. j. c. vl. Et ideo nobis inquitpͣs. Ego dixi dij eſtꝭ: ⁊ filij excelſi oēs. O qn̄ta gr̄a. cū vt ait Augꝭ. Qui ſerui digni noneramꝰ filij efficimur. ⁊ ſic patꝫ qͣrta vtilitas.¶ Quīta ꝟo d̓r ꝯſolatōis .ſ. fidei nr̄e. Cū eīvt inqͥt apl̓s Ro. x. ex vbis Iſa. liij. c. Fidesſit ex auditu. auditꝰ aūt ꝑ verbū xp̄i. Reuera niſi xp̄s ꝑſonalit̓ veniſſet. vix fuiſſent crejdita q̄ ꝓphete p̄dixerūt. Tā ardua em̄ ſuntcredibilia nr̄e fidei. ꝙ eā homī aſſerenti vixᵘvel vnqꝫ hō credidiſſet. vn̄ neceſſariuꝫ fuitvt ipſa veritas ꝑ ſe deſcenderet. nobiſqꝫ viſibilis appareret. vt ex viſibilibꝰ ad inuiſibilia raꝑemur. ⁊ mes nr̄a tanto iā firmiꝰ audita crederet qͣnto cū a qͦ audiſſꝫ fallere n̄poſſe mīme dubitaret. Hīc cām natiuitatꝭ ſueip̄e teſtatꝰ ē Ioh̓. xviij. di. Ego ī hoc natꝰ ſuꝫ⁊ ī hoc veni in mundū vt teſtimoniū ꝑhibeam veritati. Et ideo nūc tāto infidelitatispeccatū maius ē qͣnto ⁊ is qͥ hanc p̄dicauitveritas ē. Hīc ait Ioh̓. xv. Si nō veniſſem⁊ locutus eis nō fuiſſeꝫ pctm̄ nō hr̄ent. nūcaūt excuſatōꝫ nō hn̄t de peccato ſuo. Siceti

RAdoptati ſumꝰ infilios perxp̄i natiuitatem.

Dupl̓rſumꝰ filiadoptiui

Flliꝰaptiuꝰēhere-

LPernatiutē denr̄a qlami