Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Pars. VII.

de cuiꝰ vtilitatibꝰ aliqͥd breuit̓ ī hac ꝑte loq̄mur. obmittēdo gͦ ꝙ xp̄s ꝑ hūanitate quaꝫaſſūpſit factꝰ ē mediator nr̄ ⁊ ſatiſfactor propctīs. atqꝫ redēptor hūaui generꝭ. iuxͣ illudApoc̄. iiij. vbi ei d̓r. Redemiſti nos dn̄e deꝰ īIſanguīe tuo ⁊c̄. Solū referā ſex fructificationes. Prīa qͦꝝ d̓r īclīatōis .ſ. diuīe maieſtatꝭNā videmꝰ tꝑalit̓ ꝙ nō ꝑuā gr̄aꝫ ſibi deputāt fieri ſb̓diti. ſi rex aut pͥnceps eoꝝ dignet̉viſitare ſua hītacula. Quāta gͦ grāꝫ ſec nob̓dn̄s deꝰ nr̄ creator ⁊ gubernator oīm creaturarū? Ad nos deſcēdit de cel̓. ⁊ tenebraſ nr̄as viſitauit. Ex qͦ colligit Amb̓. ī qͦdaꝫ ẜmōe. cūqͣnta ſollicitudīe hoīes ſe ꝑꝑare debet ad xp̄inatiuitatē ſuſcipiēdā di. Ecce ſi qͥs nr̄m ſeniorē ſuū ī domū ſuā ſuſciꝑe debuiſſet: ab oībꝰſordibꝰ ⁊ īmūdis rebꝰ ipſaꝫ domū mūdaſſꝫ⁊ q̄cūqꝫ neceſſaria eēnt ẜm ſuā poſſibilitateꝫp̄paraſſet. Et ſi hͦ facit mortalis ſuſcepturꝰmortalē: qͣꝫto magꝭ ſe mūdare dꝫ creatura vtſuo creatori apparēti ī carne nō diſpliceat?hec ille. Qui ibidē pōit dei dignatōꝫ di. Illeiuſtꝰ venit ad nos pctōres vt ex pctōribꝰ faceret iuſtos. piꝰ venit ad īpios: vt ex īpijs faceret pios. hūilis venit ad ſuꝑbos: vt ex ſuꝑbis faceret hūiles. qͥd plura? Ille nat̉a bonꝰvenit ad nos hoīes qͥ pleni eramꝰ oībꝰ mal̓.hec Amb̓. Sꝫ ſi iſtā īclinatōꝫ meliꝰ vis attendere. ꝯſidera ꝙ ex hac dn̄i nr̄i natiuitate.ip̄e qͥ ē creator ⁊ pr̄ nr̄. de qͦ Deut̓. xxxij. d̓r Ipſe em̄ ē pr̄ tuꝰ qͥ poſſedit ⁊ fecit ⁊ creauit te. dignatꝰ ē fieri frat̓ nr̄. Quā inclīatiōem tangitAug. ī. xiij. d̓ trini. Uū apl̓s Heb̓. ij. ait Nōꝯfūdit̉ eos vocare frēs di. Narrabo nomentuū frībꝰ meis. pͣs. xxj. Ipſe qͦꝫ inqͥt Magdalene. vt hr̄ Ioh̓. xx. Uade ⁊ dic frībꝰ meisaſcēdo ad pr̄eꝫ meū ⁊c̄. Et iō ip̄e dn̄s a nob̓appellat̉ frat̓ nr̄. vt ī. c. olim. viij. q. j. O qͣꝫ inges ē hec gra. O qͣꝫ benigna diuīe maieſtatꝭinclīatio. vt is qͥ vniu̓ſoꝝ ē dn̄s fiat frat̓ miſeri pctōris. Hīc filij Iſil̓ audiētes qꝛ deꝰ viſitaſſet eos. adorauerūt ꝓni in terrā Exo. iiijIn cuiꝰ figurā Areuna videns regē Dauidad ſe veniētē. egreſſus eſt obuiā illi. ⁊ adorauit ꝓno vultū ī t̓rā ac dixit. Que cā ē vt dn̄smeꝰ rex veniat ad ſeruū ſuū. vt hr̄. ij. Re. vl.2. j. Para. xxj. Sic q̄libet anīa deuota ꝯſideras tātā dignatōꝫ ⁊ inclinatōꝫ altiſſime maieſtatꝭ dei. dicere dꝫ illud quod hr̄ Iob. vij.Quid ē hō qꝛ magnificas eū. aut qd apponis erga eū cor tuū? viſitas eū diluculo: ⁊ ſubito ꝓbas illū. Et pͣsͣ. vij. Quid ē hō ꝙ memor es eiꝰ. aut filiꝰ hoīs qm̄ viſitaſ eū Huicaūt ſic dn̄o ſuo obuiāti occurret ip̄e rex cele

ſtis. ⁊ amplexās illū dicet ei. Ego ſum frat̓tuꝰ noli timere Heſter. xv. Hec igit̉ fuit pͥmavtilitas natiuitatꝭ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. qꝛ frat̓ nr̄effectꝰ ē. Quā qͥdē pꝰ ꝯceptō em̄ ſuā deſiderabat ſct̄a mr̄ eccīa. di. illd̓ Can. viij. Quiſmihi det te frēꝫ meū ſugētē vbera mr̄is mee vt iueniā te foras? q. d. licꝫ ꝑ īcarnatōꝫ frat̓ meus factus ſis. deſidero tn̄ te foras videre .ſ. exvtero iā egreſſuꝫ ꝑ natiuitatē. vt te deoſculer⁊ te adore. Scd̓a fructificatio d̓r ſb̓limationis. Nō ē em̄ adeo pauꝑcula ⁊ īfirmi generis mulier q n̄ nobilitet̉ ſi a nobili ducat̉ inmrimoniū. ⁊ vtiqꝫ iuxͣ nobilitatē viri ē etiaꝫnobilitas vxorꝭ ẜm leges. C. de legibꝰ. l. mulieres. ⁊. ff. de ſenatoribꝰ. l. femīe. Cū gͦ naturanr̄a iūcta ſit mrimonialit̓ ipſi regi regum etdn̄o dn̄antiū Apoc. xix. c. ⁊ ꝟe iucta dei filioqͥs digne poſſit expͥmere ip̄iꝰ exaltatōꝫ. De hͦei mr̄imonio ait apl̓s Eph̓. v. Sacrm hocmagnū ē ī xp̄o ⁊ ī ecc̄ia. traſſūptiue ī. c. debitū. ex de biga. Hāc enī ſibi cōpulauit Xp̄s .ſ.natura nr̄aꝫ ī thalamo vteri ꝟginalis. HīcGre. ait. Iā intelligit charitas vr̄a qͥs ē rexregꝭ filij pr̄. ille vtiqꝫ cui ꝑ psͣ. d̓r. Deꝰ iudicium tuū regi da. ⁊ iuſticiā tuā filio regꝭ. Quifecit nuptias filio ſuo. Tūc eī deꝰ pr̄ deo filionuptias fec. qn̄ hūc ī vt̓o ꝟgīs hūane nat̉eꝯtuxit. qn̄ dn̄m an̄ ſcl̓a fieri voluit hoīeꝫ ī fine ſeculoꝝ. vterꝰ āt genit̓cꝭ ꝟgīs hꝰ ſpōſi thalamꝰ fuit. de qͦ d̓r psͣ. xviij. Taqꝫ ſpōſus ꝓcedēs de thalamo ſuo. De hͦ ⁊ Leo papa ī ſer.ī natali dn̄i ait. In natali em̄ dn̄i fres chariſſimi qͣſi ī nuptijs ſpūalibꝰ ſpōſe ſue ecc̄ie xp̄ſadiūctꝰ ē Tuc ꝟitas de t̓ra orta ē. tūc iuſticiade celo reſpexit. tūc ꝓceſſit ſpōſus de thalamoſuo. hͦ ē ꝟbū dn̄i de vtero v̓ginali. ꝓceſſit em̄de ſpōſa ſua ecc̄ia .i. hūana carnē ſuſcepit. Cūitaqꝫ ex nobilitate ſpōſi ſpōſe mētiat̉ nobilitas. quata ē nobilitas nr̄e nature q̄ dei ꝟboē ꝯiūcta? vn̄ tāta vnitas eſt inter hoīem illū ⁊ deū. vt deus dicat̉ hic hō. O magna nobilitas. o mira noſtre nature ſublimitas. ⁊ ītāte ſb̓limitatis ⁊ exaltatōis ſignū angeli qͥan̄ natiuitatē ſe ab hoībꝰ adorari patiebāt̉vt pꝫ Gen̄. xvj. ⁊ ī pluribꝰ alijs locis. hͦ poſtxp̄i incarnatōꝫ ⁊ natiuitatē nō patiūt̉. vt pꝫApoca. vl. vbi qn̄ b. Ioh̓. euāgeliſta voluitangelū adorare. ꝓhibuit āgelꝰ di. Uide nefeceris. ꝯſeruꝰ em̄ tuꝰ ſum ⁊ fratꝝ tuoꝝ. Un̄Grego. in ome. ſuꝑ illud. Erant appropinquātes ⁊c̄. ſic ait. Limet angelꝰ ab homineadorari. qn̄ natura humana videt ī deo ſicſublimata vt fieret vna ꝑſona. ⁊ id eo ꝯſiderātes ꝑ incarnatōꝫ filij dei humanā natura

Ꝙ xp̄sē frat̓ nr̄

Utilitates natixp̄i.

HꝘ hūana natura nobilitata ⁊ exaltata eſt