Sermo. XI. De annūciatiōe Marie

lens nec valēs explicare mirabilia eiꝰ: qͣſi ſfſiſtens ī illo noīe: pedēqꝫ retrahēs. ait pͣſ. viijdn̄e dn̄s nr̄ qͣꝫ admirabile eſt nomen tuuꝫin vniu̓ſa terra. Nā ī terra viuētiū mirabil̓ ēhuiꝰ noīs gl̓ia. Et ī terra ꝑegrinātiū mirabilis eſt huiꝰ noīs gr̄a. Et in terra moriētiummirabilis eſt huiꝰ noīs iuſticia. vt iuxͣ apl̓mIn noīe Ih̓u om̄e genu flectat̉ celeſtiū terreſtrium ⁊ infernoꝝ ⁊ oīs lingua ꝯfiteat̉: quiadn̄s nr̄ Ih̓s xp̄s ī gl̓ia eſt dei pr̄is. Hec ille.Que oīa ꝯfirmat ⁊ faciēda approbat ꝓpheta. pͣs. cxliiij. dicēs. Laudatōem dn̄i loquetur os meū ⁊ bn̄dicat om̄is caro noī ſanctoeius in ſeculū: ⁊ in ſeculū ſeculi. Et pͣſ. lxviijiteꝝ dicit. Laudabo nomē dei cū cātico ⁊ magnificabo eū in laude. ⁊ pͣs. lxxj. ait. Bn̄dictum nomē maieſtatis eius ī eternū ⁊ replebit̉ maieſtate eiꝰ oīs terra. Et pͣs. lxxiiij. etiāait. Cōfitebimur tibi deus: ꝯfitebimur ⁊ inuocabimꝰ nomē tuū. ¶ Uiceſimanona excelil lentia d̓r exaltatōis. de qua Iſa. xij. d̓r. Memētore qm̄ excelſum eſt nomē eiꝰ. Nullū eīnomen ita magnificauit ⁊ exaltauit deꝰ ſicutnomē dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. Un̄ apl̓s ad Phil̓. ijait. Deus exaltauit illū: ⁊ donauit illi nomēqd̓ eſt ſuꝑ om̄e nomē. Et iō optime faciet eccleſia inſtituēdo ꝑticulare feſtū de triūphātinoīe Ih̓u cū ſpāli officio ab vniu̓ſis chriſticoliſ celebrādū. qd̓ qͥdē officiū ego ipſo dn̄oIhu adiuuāte cōpoſui. ¶ Triceſima excellētia d̓r deuotiōis. Nam nomen ieſu eſt dulcevnguentū meditātibꝰ. iuxta illud Cant̓ .j.Unguentū effuſum nomē tuū. iō adoleſcentule dilexerūt te nimis. Qd̓ exponēs Origenes ait. Planū eſt ꝙ ad effuſionē olei ſequit̉loci impinguatio ī qͦ facta ē olei effuſio. ſic ēneceſſariū vt in cordibꝰ fideliū in quibꝰ fuerit nomē dn̄i frequētatū pinguis deuotō ſb̓ſequat̉. q̄ adoleſcētulas .i. nouas aīas in penitētie labore ad currēdū poſt dilectū ardentiſſime excitet in amorē. Hec ille. Sanctꝰquoqꝫ Bern̄. ſuꝑ Can̄. ſermone. xv. inquit.Ieſu dulcꝭ memoria dās vera cordis gaudia. ſꝫ ſuꝑ mel ⁊ oīa eiꝰ dulcis pn̄tia. Nil canitur ſuauiꝰ. audit̉ nil iocūdiꝰ. nil cogitaturdulcius qͣꝫ Ih̓s dei filiꝰ. Hec ille. Qui iterūait vbi ſupͣ. Nō tm̄ ē lux nomē Ih̓u ſꝫ cibꝰ.An nō totiēs ꝯfortarꝭ qͦtiēs Ih̓u recordarꝭ:oleū ē nomē Ih̓u ariduſqꝫ eſt oīs aīe cibusniſi hoc oleo cōdiatur. O q̄nta dulcedo ſtillare videt̉ ex labijs inocētis qn̄ doctꝰ a deuota mr̄e nō valēs adhuc dicere pr̄ nr̄: n ͨ Auemaria. cū reuerētia noīat nomē ih̓u. Nā nome Ihu mel ē in ore. ⁊ melos ī aure. Hoc eſt

em̄ nomē de qͦ inqͥt dei filiꝰ. Exod̓. vj. Nomēmeū adonay nō indicaui eis .ſ. indeuotis ⁊ꝑſequētibꝰ nomē meū. Quid gͦ dicemꝰ de qͥ-buſdā religioſis de qͥbꝰ ſcpͥſit btūs Bernar-dinus epl̓am manu ꝓpͥa cuidā reuerēdiſſimo cardinali legato Bononiēſi ſe lamētāsvalde ⁊ ꝯquerēs ꝙ cū ip̄e ml̓tis ſudoribꝰ nomē dn̄i Ih̓u ꝑ totā italiā diſcurrēs feciſſꝫ vtdignū erat ab oībꝰ venerari. ip̄i ꝯſtitutiōesq̄ſdā fecerūt p̄cipiētes ꝯfeſſoribꝰ ſuis ne aliquē in ꝯfeſſione audirēt qͥ hͦ gl̓ioſum nomē īdomo ſua ſcpͥtū vl̓ depictū teneret. ⁊ qd̓ crudeliꝰ ⁊ abomīabiliꝰ ē: cū eoꝝ ꝯuerſi ad q̄rēdumpanē ꝑgerēt. clamabāt ī plateis ⁊ ad portaſdomoꝝ alta voce. Fora ih̓u. Faciebātqꝫ ſibiportari ab eoꝝ nō dicā deuotꝭ ſꝫ ꝯplicibꝰ oēſih̓s ſcpͥtos ⁊ depictos ⁊ cū maxīo ih̓u xp̄i dn̄inr̄i vituꝑio cōburebant. ī murꝭ āt depictosſeu ſculptos roſtrꝭ ferreis deuaſtabāt. O turcis ⁊ ſaracenis peiores. o tigribꝰ ⁊ feris oībꝰcrudeliores. Uos eſtꝭ illi de qͥbꝰ inqͥt Dauidloquēs deo pͣs. lxxiij. Polluer̄t tabernaculuꝫnoīs tui. ⁊ ibidē. Uſqꝫ qͦ deꝰ īproꝑabit inimicus irritat adu̓ſariꝰ nomē tuū ī finē. ⁊ iterumMemor eſto huiꝰ inimicꝰ īproꝑauit dn̄o ⁊ppl̓s inſipiēs īcitauit nomē tuuꝫ. De gl̓ioſoaut Bernardino pauꝑtatꝭ amatore ⁊ ſeqͣcibus eiꝰ nomē dn̄i ih̓u magnificātibꝰ ⁊ defendētibꝰ ꝓphetauit idē ꝓpha ī p̄dicto. pͣs. di.Pauꝑ ⁊ inops laudabūt nomē tuū. Cōtravos ꝟo rebelles huic ſctō noī imp̄cat̉ deū ⁊ rogat vt vos puniat. pͣſ. lxxviij. di. Effūde irātuā in gētes q̄ te nō nouerūt ⁊ in regna q̄ nomē tuū nō inuocauerūt. Trāſſumptiue. xxiij. q. v. §. hinc notādū. O ꝑditi īimici noīsih̓u. ꝓfecto iſti faciūt ꝯͣ illd̓ p̄ceptū dei Leui.xix. Nō pollues nomē dei tui. De talibꝰ ꝯq̄rit̉ dei filiꝰ di. Iſaie. lij. Nomē meuꝫ tota dieblaſphemat̉ .ſ. ab ip̄is. de qͥbꝰ dici p̄t illd̓ Iſaie. lxiiij. nō ē qͥ īuocet nomē tuū. Iſti em̄ voluerūt facere ſic̄ iudei dicētes illd̓ Hiere. xj.Mittamꝰ lignū ī panē eiꝰ ⁊ nomē eiꝰ nō memoret̉ ampliꝰ. De talibꝰ dici p̄t illd̓ Act̉. iij.Ignorātes ih̓m crucifixer̄t eū. ¶ Nos ꝟo debemꝰ ẜuare illd̓ Iſa. xij. Cōfitemī dn̄o ⁊ īuocate nomē eiꝰ. Memētote qm̄ excelſuꝫ ē nomē eiꝰ. Et tūc dicere poterimꝰ dn̄o nr̄o Ih̓uxp̄o illd̓ Hiere. xiiij. Nomē tuū īuocatuꝫ eſtſuꝑ nos. De nob̓ qͦꝫ dici poterit illud Sophonie. iij. Sperabūt ī noīe dn̄i. ⁊ illd̓ amoſv. Stabūt ī ſb̓limitatē noīs dn̄i dei ſui. Denob̓ etiā qͥ deſcēdimꝰ de ppl̓o gētili ⁊ honoramus nomē dn̄i ih̓u dicere p̄t ipſe dn̄s illudMala .j. Magnū ē nomē meū in gētibus.

Eſt excei

T

Inuehitꝯͣ inimicos noīsxp̄i