Pal̓s. V.
⁊ iteꝝ ibidē. Nomē meū eſt honorabile ī gtibꝰ. ⁊ iteꝝ. Offert̉ noī meo oblatio mundaſcꝫ a nob̓. Iſtis ꝟo qͥ nō ſolū inſurgere auſſunt ꝯͣ p̄cioſum ſanguine ip̄iꝰ ⁊ puritatē matris ſue: ſꝫ etiā de noīe ſctō ſuo vituperiū facere p̄ſumpſer̄t. dicere valet illud Malachie.j. Uos polluiſtis nomē meū. ⁊ pr̄ celeſtꝭ dicere pōt filio illud Oſee .j. voca nomen eiuſnō ppl̓us meꝰ. De ip̄o qͦꝫ dn̄o nr̄o Ih̓u xp̄odici pōt illd̓. jͣ. Mach̓. vj. Dedit ſe vt liberaret ppl̓m ⁊ acqͥreret ſibi nomē eternū. Rogemus gͦ ip̄um dn̄m Ih̓m xp̄m vt nos faciatannūerari cū illis de qͥbꝰ d̓r Apoc. xxij. videbunt faciē eiꝰ ⁊ nomē eius in frontibꝰ eoruꝫPropter tātas aūt excellētias bn̄dicti noīshꝰ exclamatſ. Bernardinꝰ vbi sͣ. di. O nomen dei Ih̓u exaltatū ſuꝑ om̄e nomē. O triumphale nomē. O gaudiū angeloꝝ. O leticia iuſtoꝝ. O pauor inferoꝝ. ī te oīs ſpesvenie. in te oīs ſpes gr̄e. in te oīs ſpes glorie.O nomē dulcoroſum: tu pctōribꝰ veniā p̄ſtas. tu mores renouas. tu mētes diuīa dulcedine reples. tu fantaſmata pellis. O nomgratioſum. ꝑ te alta myſteria reuelant̉. ꝑ teaīe ad diuinū amorē inflamāt̉. roborāt̉ ī pugna: ⁊ a cūctꝭ pericul̓ liberāt̉. O nomē gl̓ioſuꝫnomē deſiderabile. nomē delectabile. nomenadmirabile. nomē venerabile. Tu dulciſſime nomē regis Ih̓u ſic paulatim ad celi faſtigia ꝑ gr̄aꝝ cariſmata mētes fideliū ſurſūrapis. vt oēs qͥ ad deuotōꝫ huiꝰ noīs intratꝟtute eiꝰ gl̓iam īueniāt ⁊ ſalutē ꝑ Ih̓m xp̄mdn̄m nr̄m. Hec ille. Ad cuiꝰ amore nos hortat̉ ip̄a ꝟgo īmaculata q̄ nob̓ benigne offertad amplexandū ⁊ oſculādū ip̄m bn̄dictuꝫfructū ventrꝭ ſui Ih̓m dicēs. Ama ih̓u tuoſpōſo dilecto. Ama ieſu: con tuto il tuo effecto. Ama ieſu: con vero amor ꝑfecto. Amaieſu o aīa inamorata Ama ieſu cheti vol tāto bene. Ama ieſu che fumorto ꝑ tene Amaieſu che pati tante pene. Ama ieſu che tharicōꝑata. Ama ieſu che alſuo amor tinuita.Ama ieſu dolceza infinita. Ama ieſu che ꝑgra taita. Ama ieſu che te ha liberata Amaieſu ſenſa vlla mēſura. Ama ieſu con lamente pura. Ama ieſu ſopra ogni creat̉a. Amaieſu alqual ſei deſpōſata. Ama ieſu che tātobente preſta. Ama ieſu e fa de lui gran feſta.Ama ieſu e zamayno reſta. Ama ieſu ē ſarayſatiata. Ama ieſu e cō lui tabraza Amaieſu ē eſſo ſol te piaza. Ama ieſue col ſuo amor talaza. Ama ieſu ilqual te ha creata.Ama ieſu chi te da dolce lacte Ama ieſu chetoi nemici abate. Ama ieſu ilqual ꝑ te com
bate. Ama ieſu dalqual ſei guidata. Amaieſu che ſolo ē tua vita. Ama ieſu eſia ne impacita. Ama ieſu e ſta cum lui vnita Amaieſu dalqual ſei conſolata. Ama ieſu animamia dilecta. Ama Ieſu dalqual ſei refectaAma ieſu enel corlo recepta. Ama ieſu dalqualſarai ornata. Ama ieſu e in lui tuta tegita. Ama ieſu con carita nō ficta. Ama ieſu chete fara ſtardrita. Ama ieſu de eſſo inebriata. Ama ieſu che ello tāto te ama Amaieſu ē damarlo ſempre brama. Ama ih̓u como la tua mama. Ama ieſu con lui ſtandabrazata. Ama ieſu cō tuto il tuo core Amaieſu con grande feruore. Ama ieſu de dolceamore. Ama ieſu eſſendo abraſata Ama ieſu ilqual te fa godere. Ama ieſu cō tuto iltopodere. Ama ieſu ſenſa altro amor volere.Ama ieſu in lui trāſformata. Ama ieſu abrazata con eſſo. Ama Ieſu regratiandoloſpeſſo. Ama ieſu ē ſēpre ſtalli apreſſo. Amaieſu con lui damor ligata. Ama ieſu che hetua ſperanza. Ama ieſu che ogni dilecto ananza. Ama ieſu dilqual ſei lamāza. Amaieſu che te fara beata. Amen.¶ De eadē btīſſime ꝟgīs annūciatōeSermo. xij.IIes qui libertras ab oī malo. Sap̄. xvj. Unigenitꝰ dei filiꝰ volēs hūanū genꝰde manu diaboli liberare īcarnatꝰeſt: ⁊ liberauit nos ſicut liberauit codrus rexatheniēſium: ppl̓m ſuū. De qͦ narrat Auguſtinꝰ. xviij. de ciui. dei. c. xix. ꝙ cū regio ſua ⁊ ciuitas ingēti bello hoſtiū debellaret̉. humaniauxilij diffidētia ad oraculū appollinis cōfugit: ac ſciſcitatꝰ eſt quō tā graue bellū diſſolui poſſet. Rn̄dit āt apollo ꝙ hͦ fieret ſi ip̄ehoſtili manu occubuiſſet: qd̓ cū in hoſtiuꝫcaſtris intellectū fuiſſet: ordinauerūt ꝙ nullo mō regē atheniēſium occiderēt. Uidensigit̉ Codrus ciuitatē ſuā nullo modo paceꝫhabere poſſe: niſi ip̄e ab hoſtibus interficeretur. depoſuit regis inſignia ⁊ habitū pauperꝭinduit. ⁊ caſtra hoſtiū eſt ingreſſus. vbi qͥndam ad pugnandū ꝓuocas: interfectꝰ occubuit. ſicqꝫ ciuitatē ſuaꝫ liberauit. Sil̓i etenīmō ꝟbū dei rex eccl̓ie militātis vidēs humanū genꝰ ⁊ ciuitatē huiꝰ mūdi ab infernalibꝰhoſtibꝰ obſeſſaꝫ ⁊ captiuatā: cognoſcēſqꝫ eanō poſſe alit̓ ita cōgrue ⁊ iuſte liberari qͣꝫ perincarnationē ⁊ mortē ſuā: cū ī forma dei eſſꝫexinaniuit ſemetip̄m formā ſerui accipiēs: īſil̓itudinē hoīm factꝰ: ⁊ habitu inuentus vt
Bernardinus extollit nomē Ih̓u
A