Iermo. X. De annūciatiōe Marie

xvij. d̓r. Hec eſt vita eterna vt cognoſcant teveꝝdeū: ⁊ quē miſiſti ih̓m xp̄m. ¶ Bn̄dictioetia gl̓ie q̄ benedictꝰ eſt fructꝰ Marie ē multiplex. Habuit em̄ gl̓iam ꝯp̄hēſoris dū fuit viator. qd̓ nulla creatura habuit. Nam īmūdo qͥlibet ſanctꝰ eſt ſolū viator ⁊ poſt hācvitam ſolū comp̄henſor. Chriſtꝰ vero ī hocmūdo fuit viator inquantū mortalis: ⁊ merebat̉. cōp̄henſor etiā ſil̓ fuit. quia aīa eiꝰ clare intuebat̉ diuinitatē cui erat vnita vt nūc⁊ ſummā aureolā habuit ſuꝑ oēs aureolas⁊ p̄mia accidētalia oīa ī ſummo. vt aꝑte ītelligatur de eo illud Ecc̄i. xlv. Dilectꝰ deo ⁊ hoībus cuiꝰ memoria ī bn̄dictōe eſt. ſil̓em illuꝫfecit in gl̓ia ſanctoꝝ .ſ. etiā dū hic vixit. Nōſolū aūt fuit viator ⁊ cōp̄hēſor. ſꝫ etiā viatorū ductor. cōphenſoꝝ coronator. ⁊ viatorūac ꝯp̄henſoꝝ adiuuator. Habuit etiā gl̓iaꝫredēptoris. nā fuit hoīm liberator: demonuꝫſuꝑator: ⁊ nature hūane exaltator. Itē gl̓iaꝫcreatoris. ip̄e em̄ ē miſcd̓ia ī ſctīs. iuſticia indānatis. ⁊ gl̓ioſus in ſeip̄o. Hec Albertꝰ vbiſupͣ. Ex qͥbꝰ apparet qͣꝫ recte dictū fuit beateꝟgini. Bn̄dictꝰ fructꝰ vētrꝭ tui. Nō ſolū aūtip̄e eſt bn̄dictꝰ: ſꝫ etiā nos bn̄dicit ī eſſe nature gr̄e ⁊ gl̓ie. Itē bn̄dicit nos bn̄dictōe tꝑaliſpūali ⁊ celeſti. ⁊ ꝓpt̓ hͦ inqͥt Dauid pͣſ. lxvj.Bn̄dicat nos deꝰ deꝰ nr̄. bn̄dicat nos deꝰ. terem̄ dicit deꝰ vt on̄dat hāc triplicē bn̄dictōꝫ⁊ noſter vt denotet fructū vētrꝭ marie. qꝛ ꝑ hͦeſt factꝰ noſter deꝰ fingulari mō dū ex ea carnē noſtrā aſſumpſit. Et iō ⁊ nos debemꝰ eumtripl̓r bn̄dicere .ſ. corde. vn̄ ꝓph̓a inqͥt pͥſ. cijBn̄dic aīa mea dn̄o ⁊ oīa q̄ intra me ſt̓ noīſancto eius. Itē ore eū bn̄dicere debemus. iuxta illud pͣs. xxxiij. Bn̄dicā dn̄m ī oī tꝑe: ſꝑlaus eius in ore meo Itē bn̄dicere eū debemꝰoꝑe. ſicut faciebat pͣs. dicēs. Bn̄dicā dn̄m īvita mea. Quātū ꝟo ad ſb̓am eſt bn̄dictusiſte fructꝰ ẜm Bern̄. ſuꝑ miſſus eſt. ī odore.in ſapore. in ſpecie vel decore. eſt etiā bn̄dictꝰplenitudine gr̄e. ¶ Primo igit̉ dico ꝙ eiusodor tātus fuit ꝙ pr̄em recōciliauit. Undein ꝑſona dei pr̄is d̓r Gen̄. xxvij. Ecce odor filij mei ſicut odor agri pleni cui bn̄dixit dn̄sQd̓ exponēs Bern̄. ait. ager plenꝰ d̓r virgoMaria de cuiꝰ vtero vite fructꝰ fluxit credētibꝰ. ⁊ nos oēs de plenitudine eiꝰ accepimusScd̓o tātus fuit iſte odor ꝙ demones ꝯturbauit: iō aſſil̓at̉ odori vitꝭ qͥ hoīes delectat etbuffones ꝯturbat. vn̄ Ecc̄i. xxiiij. ip̄a inquitEgo qͣſi vitis fructificaui ſuauitatē odoris.Aſſilat̉ etiā odori mirre. Un̄ ibidē ait. ⁊ qͣſimirra electa dedi ſuauitatē odoris. Sic̄ em̄

mirra expellit vermes. ſic odor iſtiꝰ fructꝰ expellit ⁊ ꝯturbat demoneſ. Tertio tātꝰ fuit iſtius fructꝰ odor ꝙ totū mūdū ſuauitate repleuit ita vt qͥlibet clamet ⁊ dicat Can̄ j. Trahe me poſt te: in odorē curremꝰ vnguentorūtuoꝝ. ⁊ illd̓ Iob. ix. dicere p̄t xp̄s. Dies meitrāſierūt qͣſi naues poma portātes. Sic̄ em̄in nauibꝰ poſt poma remanet odor. ſic completa mortali xp̄i vita qͣ ꝑ mare hꝰ mūdi nauigauit: odor ſue ꝯuerſatōis nobiſcū remā-ſit. ¶ Scd̓o iſte fructꝰ eſt bn̄dictꝰ in ſapore.IEt pͥmo aīam nr̄am delectat. vn̄ Can̄. ij. d̓r.īFructꝰ eiꝰ dulcis gutturi meo. Eapropt̓ Petrus in xp̄i trāſfiguratōe tāta iſtiꝰ fructꝰ fuitrepletus dulcedine ꝙ voluit ibi ſꝑ manere.vt hr̄ Mat. xvij. Et de hoc p̄dixerat ꝓpheta pͣs. xxxiij. dicēs. Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s. Et pͣs. xxx. Quā magna multitudo dulcedīs tue dn̄e quā abſcodiſti timētibꝰ te. Scd̓o appetitū ꝓuocat. Un̄ Bern̄.ſuꝑ miſſus ē inqͥt. Fructꝰ iſte ſemel guſtatusdulcedine ſua magis excitat appetitū noſqꝫinuitat ad ſe dicēs. Qui edūt me adhuc eſurient. Tertio oīa amara dulcorat. vn̄ Deut̓.xxxiij. d̓r. inundationes maris qͣſi lac ſugit.Ille em̄ inundatōes maris qͣſi lac ſugit quimūdanas amaritudines delectabiliter recipit. Et Iudith. v. ſcriptū eſt. Fontes amaridulcorati ſunt eis ad bibēdū. Un̄ Paulꝰ inſuo raptu de dulcedine iſtiꝰ fructꝰ guſtauit: etom̄ia adu̓ſa poſtmodū gaudenter ſuſtinuitEt iō dicebat. ij. ad Cho. xij. Gaudeo ī tribulatōibꝰ meis. Quarto oīa alia dulcia inamaritudinē ⁊ inſipiditatē cōmutat. UndeIob .xxvij. d̓r. Aīa ſaturata .i. dei amore repleta: calcabit fauū .i. deſpiciet oēm dulcedinē mūdanā ⁊ terrenā. ¶ Tertio iſte fructꝰ eſtbn̄dictꝰ ī ſpē ſiue decore. vn̄ pͣs ait. Ex ſion ſpecies decoris eiꝰ. Eiꝰ aūt ſpēs pͥmo ē tā pulcra⁊ ſpecioſa ꝙ reqͥrit a nob̓ magnā purificatōꝫiuxta illud Mat. v. Beati mūdo corde: qͦniā ip̄i deū videbūt. Scd̓o eſt tā gratioſa ꝙin ea habemꝰ noſtrā delectatōꝫ. iuxta illud. j.Pe j. In quēdeſiderāt angeli ꝓſpicere. ⁊ Heſter. xv. Facies tua plena eſt gratiaꝝ. Tertōeſt tā gl̓ioſa ꝙ in ea habemus nr̄am btītudinē. iuxta illud pͣs. cxxvj. Cū dederit dilectisſuis ſomnuꝫ: ecce hereditas dn̄i filij mercesfructus vētris. Dicit̉ aūt xp̄s fructꝰ terre virginalis. nō rōne ſemīs: ſꝫ rōne ſoli. ar. in. l. qͥſcit. ff. de vſuris. ⁊ in. l. partū. C. de rei vendi.¶ Quarto iſte fructus eſt bn̄dictus ꝓpt̓ triplicem gr̄e bn̄dictōꝫ q̄ fuit ī ip̄o. Prima eſtgr̄a vniōis. de qͣ d̓r Ioh̓. j. Uerbū caro factūeē 2

ps bn̄dictu

EXp̄s bn̄dictꝰ ī ſpē

TTriplexgr̄a ī xp̄o

RBn̄dictꝰī ſapore