Sermo. V. De annūciatiōe Marie

uit ex ꝓpria ⁊ ex certa malicia. ⁊ iō peccauitin ſomſctm̄. quod peccatum vt ait ſaluatorMat. xij. nō remittit̉ in hoc ſeculo nec ī alioqd̓ etiā habet̉ de peni. di. j. c. deus qͥs ſimilis.¶ Tertio idem ꝓbatur rōne occaſionis pctīquia homo alio inſtigāte ⁊ eum decipiēte peccauerat: ⁊ iō ignoſcendū fuit ei qͥ ꝓuocatusita fecit. l. qui maior. §. ſi libertus. ff. de bo. li.ber. Deceptis enī eſt ſubueniendū. l. ij. ff. adtertu. ⁊. l. ij. §. hec verba. ff. ad velle. ⁊. c. interde dona. ⁊. c. cū vniuerſoꝝ. de re. ꝑmu. ip̄e ꝟoſathanas nullū inſtigatorē habuit: ſꝫ ſeip̄ꝫad peccatū ex ſua prauitate reflexit. Quaꝓpter homo qui ꝑ aliū ceciderat etiā ab alioreparari debuit. Unde magiſter in. ij. diſt.xxj. ait de Adam. Qui aliquā licet modicācadendi occaſionē habuit. idcirco ꝑ dei gratiam iuuari debuit ⁊ potuit ad veniā vt quiꝑ aliū ceciderat: ꝑ aliū iuuaret̉. qͥ gͦ incitatorem habuit ad malū: nō iniuſte reꝑatoremhabuit ad bonū. Diabolus vero quoniamſine temptatione alicuius peccauit: ꝑ aliumvt reſurgeret iuuari nō debuit nec ꝑ ſe potuit. Ideo irremediabile eius peccatuꝫ extititPeccatū ꝟo hoīs ſicut ꝑ aliū habuit initiūita ꝑ aliū nō incongrue habuit remedium.Hoc etiā aſſerit apl̓us ad Roma. v. dicēs.Si enī ꝑ vnius delictum multi mortui ſuntmulto magis gratia dei ⁊ donum in gratiaꝫvnius Ieſu chriſti in plures abundauit.¶ Tertio pͥncipaliter ꝓbatur pctm̄ luciferifuiſſe irremediabile rōne ꝓprietatis diuineiuſticie. In pͥmis eī parētibꝰ erat tota natura humana. vt ait Augꝰ. xiij. de ciui. dei. c. iiijlque ꝑ eos poſtea erat multiplicāda in alijsſed in angelo peccāte nō erat tota natura angelica. imo iā tota erat multiplicata. ⁊ ꝓpt̓hoc diuīe iuſticie ꝯgruū fuit vt nō ſtatī puniret homineꝫ vel iudicaret qͣꝫcito peccauitdonec ſpecies humana multiplicaret̉. ⁊ maxime numerus electoꝝ. ⁊ tūc iudicarētur ⁊ punirent̉ qui eſſent puniendi. ſed ſtatim debuit punire angelum: quia in eo nō habuit locum p̄dicta dilatio. Homo igit̉ debuit iudicari in fine vite ſue. ⁊ in die iudicij: ⁊ tūc nullū erit remediū ſic̄ nec mō augeli. ¶ Quartoidem ꝓbatur rōne cōditionis diuine miſericordie. Cū enī vt ſupra dictū eſt in primohoīe eſſet tota humana natura. ip̄o perditotota fuiſſet corrupta ⁊ ꝑdita. ſed qͣꝫuis natura angelica in aliqͥbꝰ cecidiſſet: pars tamenmaior ꝑſtiterat: ẜm mgr̄m in. ij. di. xj. ſꝫ vbimaior eſt indigentia: ibi maiori opꝰ eſt miſericordia. l. ſi quis ad declinandam. §. pe-

nul̓. C. de epiſ. ⁊ cle. ⁊. l. vnica. C. publice leticie. li. xij. Quia igit̉ angelica natura nō ceciderat tota: humana aut ſic: qꝛ in radice peccauit. iō nō fuit ꝯgruū diuīe miſeri cordie etſumme pietati vt ita nobilē creaturam ſicuteſt humana natura ex toto fineret ꝑire. Un̄ad hͦ ꝓpoſitū adducit mgr̄ in. ij. di. xxj. c. p̄terea. Augꝰ. in li. enchiridion. c.xxviij. dicētem. Placuit vniuerſitatis creatori ⁊ moderatori vt qm̄ nō tota multitudo angeloꝝ deum deſerēdo perierat: ea que perierat ī eternadamnatiōe remaneret. q̄ aūt cū deo illa deſerente ꝑſtiterat. de ſua certiſſime cognita felicitate gauderet. at ꝟo creatura rōnalis q̄ inhominibꝰ erat: qm̄ pctīs atqꝫ ſupplicijs tota perierat. ex ꝑte reꝑari placuit. vn̄ angeliceſocietati ſuppleret̉ qd̓ ruina illa minuerat.Hec ille. ¶ Quinto idē ꝓbat̉ rōe diuīe ſapīeNam quia angeli ſunt ꝯditi ī ꝓpinquā diſpoſitiōe ad gl̓iam: tū rōe nature qꝛ ſpūalestum rōne loci quia in celo empyreo: idcircoa diuina ſapiētia tempus meriti eſt eis tambreue prefixum in quo mereri potuerūt ⁊ demereri. homini ꝟo qꝛ ꝯditus eſt in corporeaīali. ⁊ ita in diſpoſitione remotiori ad gloriam: quia corpus qd̓ corrumpit̉ aggrauataīam. Sap̄. ix. ⁊ etiā datus eſt ei locus diſtans ad merendū .ſ. paradiſus terreſtrꝭ. iōp̄fixus eſt ei terminꝰ longus. ⁊ eius pctm̄ remediabile fuit. angelicū ꝟo irremediabile ⁊inexcuſabile: qꝛ angelꝰ eſt ſpūs. ⁊ iō debebateſſe fortis ⁊ ꝓmptus. hō ꝟo habebat carneꝫq̄ ad bonū ſꝑ eſt infirma. dicete dn̄o Mat.xxvj. Spūs qͥdē ꝓmptus eſt: caro aūt infirma. Infirmitas ꝟo aliqualiter excuſat. l. q̄ſitum. ff. de re iudi. ⁊ etiā fragilitas naturaliſl. ij. §. ſi qͥd aūt. C. de vete. iu. enuc. Aliā etiārōem aſſignat btūs Bona. in. ij. diſ. xxj. ar.jͣ. q. ij. dices. Diuīa ſapīa iuſte voluit iuſticiam ſuā ⁊ ſeueritatē ſui iudicij ī hoīe exercerep̄ter eternā dānatōem in hͦ ꝙ hoīem ī carnemortalē morti tradidit ⁊ homīs innocentiſmortē ꝓ ſatiſfactōe ſuſcepit. ſic vt ſpūs inuitus deſereret corpꝰ: ⁊ mors exigat̉ in pena ſic̄cōmiſſa fuerat in culpa. angelus aūt ī natura immortalis erat: ⁊ iō nō erat via ad exercendū ī ip̄o ſeueritatē niſi ꝑ mortē dānatōiſeterne. Hec ille. Quare aut natura angl̓icapoſt peccatū nō fuerit capax penitētie ſic hūana diffuſe tractat Alexander de ales in qͣrtaꝑte ſūme. q. lv. ar. j. cuiꝰ dicta breuitatꝭ cauſa pertranſeo.¶ Pars tertia huius ſermōis q̄ dicit̉ operationis.

de ſtaum debupunijngdiummnonrinem

RBreue tēpus merendi fu-

p̄fixū: lōgum aūthomini