Cal̓S. V.

Nhac ꝑte q̄rit̉ a qͦ oꝑata ſit īcarnatio filij dei? Et rn̄det̉ ꝙ hāc īcarnatiLonē ꝟbi tota trinitas effecit. vt hr̄ęextra de ſum. tri. ⁊ fi. ca. c. firmit̓. oꝑa enī trinitatꝭ ſunt īdiuiſa ab exͣ. vn̄ Augꝰ. i. j. de trini.c. iiij. ait. ꝙ ſicut pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ inſeparabiles ſunt. ita ⁊ inſeꝑabiliter oꝑant̉. ⁊ īxiij. lib̓. eiuſdē oꝑis inquit. qd̓ facit pater facit filius ⁊ ſpūſſanctus. ac omīa ſil̓ ⁊ filiꝰ acamboꝝ ſpūs pariter ⁊ cōcorditer operanturHec ille. ¶ Quāuis aūt tota trinitas in in-carnatōe verbi oꝑata ſit: tn̄ ꝑſona filij ſolahumanā carneꝫ aſſumpſit. Un̄ mgr̄ in. iij.di. j. ait. Dicimuſ ꝙ nihil oꝑatur filius ſinepatre ⁊ ſpūſancto: ſed vna eſt hoꝝ operatioindiuiſa ⁊ indiuiſibilis. ⁊ tn̄ filius nō patervel ſpūſſanctus carneꝫ aſſumpſit. ipſam tn̄carnis aſſumptionē ip̄a trinitas operata eſtſicut inqͥt Auguſtinꝰ de fide ad petꝝ. c. ix. dicens. Recōciliati ſumus ꝑ ſolū filiū ẜm carnem: ſꝫ nō ſoli filio ẜm deitatē. trinitas enimnos ſibi recōciliauit ꝑ hoc ꝙ ſolum verbuꝫcarnē ip̄a trinitas fecit. Sicut enī inſeꝑabilis eſt vnitas trinitatis: ita ⁊ oꝑatio. Nontn̄ eandē trinitatē natā de virginē. crucifixaꝫ⁊ ſepultā. catholici tractatores docuerūt: ſꝫtm̄ modo filiū. Nec eandem trinitate in ſpecie columbe deſcēdiſſe ſuꝑ xp̄m: ſꝫ tm̄ ſpiritūſanctū. Lu. iij. nec eande dixiſſe de celo. Tues filius meus dilectus: ſed tm̄ vocē patrisfactam fuiſſe ad filiū. Luc. iij. ⁊ Mat. xvij.⁊. ij. Pet̓. ij. qͣꝫuis pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſctūsinſeꝑabiles ſint ⁊ ita inſeꝑabiliter operētur.hec eſt mea fides: qm̄ eſt hec fides catholica. Licet gͦ ſolus filius carnem aſſumpſerit:ip̄am tamen incarnationē cū patre ⁊ ſpūſcōoꝑatus eſt. hec magiſter vbi ſupra. Hec autem fieri poſſe declarat Auguſtinꝰ in ſermōede natiuitate dn̄i ꝑ tria exempla. ¶ Primūeſt de aīa. nā in aīa eſt rō. ⁊ vna eſt aīa et rō:ſed anima aliud agit: ⁊ aliud ratio. aīa eniꝫviuit. ratō vero ſapit. ad aīam pertinet vitaad rōnem ſapiētia. ⁊ tamen nec anima eſt ſine rōne. nec rō ſine anima. ⁊ cū vnū ſint. aīatamen ſola ſuſcipit vitā. ⁊ ratio ſola ſuſcipitſapīam. Sic pater ⁊ filius licet vnum ſint:⁊ vnus deus. ad ſolū tamē chriſtum ꝑtinetcaro: ſicut ad ſolam rōnem ꝑtinet ſapiētia.¶ Secūdū exemplū eſt de ſole. ex vno enimſolis radio ꝓcedit calor ⁊ ſplēdor. ſꝫ calor exiccat. ſplēdor illumīat. Alid̓ igitur ſuſcipitcalor aliud ſplēdor. licet calor ⁊ ſplēdor ab īuicem nequeāt ſeꝑari. naꝫ ſplendor ſuſcipitilluminatiōem nō feruore. calor ꝟo ſuſcipit

feruorem nō illuminatōꝫ. aliudqꝫ ſimul aliud vero ſingulariter agunt. ⁊ tamē ab inuicem non ſeꝑantur. Sic ⁊ filius ſuſcepit carnem ⁊ nō deſeruit patreꝫ: nec ſe diuiſit ab eoIn diuinitate ergo eſt equalitas. in carne ſola filij propͥetas. ⁊ tn̄ ab eo patris ⁊ ſpūſſcinūqͣꝫ receſſit diuinitas. ¶ Tertiū exempluꝫeſt. Nam vt cithara muſicum melos ſonisdulcibus reddat: tria pariter adeſſe vident̉ſcꝫ ars. manus ⁊ corda. Ars dictat. manuſtangit. corda reſonat ꝙ audit̉. ⁊ tamen necars nec manꝰ ſonū reddūt: ſed ea cuꝫ cordapariter operantur. Sic nec pater nec ſpūſſāctus carnē ſuſcipiūt: ⁊ tamen cū filio pariteroperant̉. ſola corda excutit: ⁊ carnem ſolꝰ filius recipit. oꝑatio tamen in tribus conſiſtitquomodo ergo ꝑtinet ad ſolā cordam ſoniredditio: ſic pertinet ad ſolū filiū carnis humane ſuſceptio. Hec ille vbi ſupra. Que exempla etiā ponit in libro de virginitate beaate virginis. Solet etiā ad hoc dari exemplum de tribꝰ domicellis ſiue ſororibꝰ qͥ ex ſeip̄is vnā induūt aliqua veſte quādo nubitomēs enī tres eandē oꝑatōnē faciūt: ⁊ tamēvna illaꝝ ſola induitur ⁊ nubit. Dari quoqꝫpoteſt exemplū de igne in quo eſt ſubſtātia:ſplendor ⁊ calor. ⁊ tamē quādoqꝫ ſplēdoreꝫvidemus. ſub̓am aūt ⁊ calorem nō percipimus. nam in candela ſplendorē quidem percipimus: calorē aūt minime videmꝰ. Sic īꝓpoſito filius dei ſolus carne veſtitus apparuit: cum tamen eius oꝑatio a patre ⁊ ſpirituſancto diuiſa nō ſit. ¶ Ꝙ aut vna perſo-na diuina incarnari potuerit ſine alia ꝓbatPetrus de aquila in. iij. di. j. q. ij. ⁊ ſanctusBonauentura in eadē di. ar. j. q. ij. ⁊ Rich̓.ibidem ꝑ om̄ia. ⁊ Alexander de ales in. iij. ꝑte ſumme in tractatu d̓ conueniētia incarnationis. cuiꝰ rōnem cauſa breuitatis omitto¶ Sed hic querit̉ cum incarnatiōeꝫ filij dei 5tota ſit trinitas operata. quare totiens in ſacra ſcriptura ⁊ in articulis fidei appropriet̉ aphec operatio ſpirituiſancto: dum dicit̉? Qui aticonceptus eſt de ſpirituſancto. Rn̄det ſctūs ſpiBonauentura in. iij. diſtīc. iiij. arti. j. q. j. et opAlexander de ales in. iij. ꝑte ſumme ī tracta inctu de conceptione chriſti. ⁊ Richardus ī. iij. tiordi. iiij. arti. j. q. j. ⁊ beatus Thomas ī tertioſcripto. diſt. viij. ar. ij. q. j. ⁊ in. iij. ꝑte ſūmeq. xxxij. ar. iij. ꝙ hoc fit triplici de cauſa. Primo rōne cauſe mouētis deū ad hūane nature ſuſceptiōꝫ: q̄ fuit charitas. ex amore eniꝫmaximo venit filiꝰ dei vt carnē ſibi aſſumeret ī vt̓o ꝟgīali. vt hr̄ Io. iij. vn̄ mgr̄ ī. iij. di.

xExēplisꝓbat ſolum filiūincarnatum

TSolꝰ filius eſt incarnatꝰ

LIncarnationē operata ē tota trinitas

N

C

atur coſpūiſciōoperatiincarnationis

Q

Q

QQual

P