Sermo. V. De annūciatiōe Marie

go diceretur filius dei peccauit. qd̓ eſt īpiuꝫdicere: ⁊ impoſſibile eſſe. ¶ Scd̓o nō ꝯuenichat reſpectu pͥmi homīs. quia nemo d̓ ſuamalicia debet reportare cōmodū. vt dictumeſt in ẜmone p̄cedēti. vt habetur etiā in. c. exlr̄is. de dolo ⁊ ꝯtu. Sed ſi Adam ꝓpter ſariſfactionē de ſua culpa cōmiſſa aſſumeret̉ averbo reportaret ineffabilē ſublimitatē ⁊ vtiIitatem. qd̓ eſt abſurdū dicere. vt videlicꝫ ille qͥ tantū ſe deiecerat ꝑ culpa: tantū exaltaretur vt eſſet deus. ſufficiebat nāqꝫ ſibi nimium vt ſaltē ei recōciliaret̉: nedū ꝙ ipſe deusefficeretur. ¶ Tertio hoc nō ꝯueniebat reſpectu humani generis. quia cū ille homo eſſꝫpene debitor: vtpote ille qui erat reus oīumanimaꝝ noſtraꝝ: nō eſſet eius paſſio tantūdeo grata quantū ſi eſſet innoces. et vix etiam ſufficeret ad ſatiſfaciendū ꝓ ſe: nedū cūalijs ſatiſfactionem ſuā poſſet cōmunicareA ¶ Poteſt quoqꝫ ꝓbari vltra p̄dicta ꝯueniēſfuiſſe filium dei aſſumere carnem humanaꝫalijs rōnibꝰ. Et pͥmo rōne diuine p̄deſtinationis ẜm Alex. de ales in. iij. ꝑte ſumme. intractatu de p̄deſtinatiōe xp̄i. ⁊ Richardumin. iij. di. vij. ar. ij. q. ij. ⁊ Bonauen. in eadeꝫdiſ. ar. vltimo. q. ij. ⁊ Alexan. lumbar. eadēdi. vbi dicūt ꝙ hec eſt ꝟa ꝓpoſitio ꝙ filiꝰ deifuit p̄deſtinatus eſſe homo. hoc eſt: fuit p̄uiſus ab eterno ꝙ aſſumeret humanā naturāvel ꝙ p̄deſtinatum fuit ab eterno ꝙ filiꝰ deifieret homo. ⁊ hoc cōcedit magiſter in p̄dicta diſ. vij. tertij. Nam qui p̄ordinat̉ ad aliquid dicitur predeſtinari ad illud. ſed anteqꝫ filius dei eſſet homo: preordinatuꝫ eſt vtfieret homo. ergo ⁊c̄. Item hec eſt vera ꝓpoſitio: homo p̄deſtinatus eſt eſſe filius dei ẜmAlex. vbi sͣ. ⁊ Rich̓. ⁊ Bonanē. vbi ſupͣ. qiij. ⁊ Alexandrum lumbardū eadē di. exponendo ſic. Homo p̄deſtinatus eſt eſſe filiuſdei. hoc eſt anteqͣꝫ eſſet homo: preuiſus ē eſſefilius dei. Uel ſic. homo p̄deſtinatus eſt eē filius dei id eſt p̄deſtinatum eſt vt homo ſit filius dei. ⁊ ita intelligitur illud apl̓i ad Roma. jͣ. dicentis d̓ xp̄o homine. Qui predeſtinatus eſt filius dei in virtute. vbi ait glo. p̄deſtinatus eſt Ieſus vt qui ſuturus erat incarne filius Dauid: eſſet in virtute filius deiꝯueniens ergo fuit vt ſi Adam nō peccaſſꝫfilius dei humanā carnē aſſumeret cū diuīali p̄deſtinatio non poſſit falli ¶ Scd̓o idem ꝓbatur rōne angelice cognitionis qui ſtatimex quo creati ſunt cognouerūt incarnatōemfi dei futurā. Unde ſanctus Maximus in qͦdam ẜmone ait. vtrum angeli cognouerint

futurā incarnatōem ambigi nō oportꝫ. Latuit aūt eos inueſtigabilis dn̄i cōceptio atqꝫ modus: qualiter totus in genitore: ⁊ totꝰmanebat in om̄ibꝰ. necnō ⁊ in ꝟginis cellula clauſus. Un̄ ⁊ angelus Gabriel cū virgoqueſiſſet: quō fiet iſtud. in generali tm̄ reſpōdit. Spūſſanctus ſuꝑueniet in te. Un̄ dic̄Bern̄. in quodam ẜmone: ꝙ deus pater ſtatim angelis creatis oſtendit filiū ſuū incarnandū: ⁊ eis om̄ibꝰ obtulit ad honorāduꝫvn̄ lucifer ſuꝑbia intumeſcēs ⁊ inuidia cōtabeſcēs hoī aſſumēdo a filio dei noluit ſubijciſed ſeip̄m equalē deo facere appetijt. ⁊ iō merito corruit vt ſcriptū eſt Iſa. xiiij. Et tūc factum eſt p̄lium magnū in celo inter lucifeꝝ⁊ ſequaces ex vna parte: ⁊ angelos bonos exaltera: vt ſcriptuꝫ eſt Apoc̄. xij. vn̄ proiectodracone cū ſequacibꝰ ſuis cantabant angeli dicentes. Facta eſt ſalus et ꝟtus ⁊ regnuꝫdei noſtri ⁊ poteſtas xp̄i eius. ¶ Tertio idemꝓbatur ratione demonſtrationis feſtinate.mox enī ade formato demonſtratū eſt incarnationis xp̄i myſterium qn̄ miſit deus ſoporem in eo. Gen̄. ij. quem ſoporē magiſter vocat extaſim. in. iiij. di. xxix. tūc enī in formatione Eue ex latere ip̄ius Ade. intellexit ⁊ poſtea p̄dixit ſpiritu ꝓphetico vnionē dei cumcarne humana quādo dixit de vxore ſua: q̄figurabat eccl̓iam ſicut ip̄e xp̄m. hoc nūc osex oſſibꝰ meis: ⁊ caro de carne mea. Ubi dic̄Alexā. vbi sͣ. ꝙ ad hoc ſignificādum facta ēEua ex corpore Ade: vt ſicut ip̄i quaſi vnūcorpus carnale erant: ſic xp̄s ⁊ eccl̓ia qͣſi vnūcorpꝰ ſpūale. qꝛ eccīa de ip̄o formata eſt Un̄ad Ephe. v. ait apl̓us. Membra ſumꝰ corporis eius ⁊ de carnibus eius ⁊ de oſſibꝰ eiusEx quibus omnibꝰ patet ꝙ etiam ſi Adaꝫnō peccaſſet dei filius humanā carnē aſſumpſiſſet. Et poteſt alia rō dicta nobilitatiōis⁊ ꝑfectionis aſſignari. Nā deo cōueniebatnobilitare ⁊ ꝑficere om̄ia ꝑ ſuā incarnatōeꝫnon obſtante peccato. Un̄ ꝑ eaꝫ nobilitauit⁊ perfecit naturā humanā nobiliſſimo indiuiduo. ⁊ genus corporeū nobiliſſimo corporeo. ⁊ genus ſpirituale nobiliſſima aīma. q̄om̄ia facta nō fuiſſent chriſto nō incarnatoItem om̄ia elemēta ꝑ xp̄um dedicata ſunt⁊ ſanctificata tam in vnione nature ad naturam qͣꝫ etiā ꝑ ſingularē eius operatiōem.nam terra ſanctificata eſt in grano frumēti īeuchariſtia. ⁊ vinum ⁊ aqua in eius p̄cioſoſanguine. aqua etiam in baptiſmate: ī quoſanctificauit omnē creaturā. aer in aſſumptione xp̄i. ignis in miſſione ſpirituſſancti in

RAngelilati cogͦuerticarnatōeꝫ filijpi

xatip̄deIinatꝰ eēhomo

A