Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Pal̓s. V.

iuſti. quia ſatiſfecit ꝓ nobis qͥ eramꝰ debitores mortis. Dicamꝰ gͦ omēs ſaluatori nr̄o.O dn̄e Ih̓u. O redēptor noſter. O fili dei benedicte ecce nos ſeruos tuos eē ꝓfitemur cūilla que angelo reſpondit qui ei incarnationem tuā nūciauerat: ecce ancilla dn̄i fiat mihi ẜm verbū tuū. Quibꝰ verbis ianue celeſtis hierl̓m aperte ſunt nobis in qͣs ītroducimereamur ipſiꝰ benedicte virginis interceſſione: ⁊ tecum ac cuꝫ illa regnare in ſecula ſeculorum Amen. De eadē ſacratiſſima filij dei īcarnatōe Sermo. v.As admirabivle opus excelſi. Ecc̄i. xliij. Ille dicitur eſſe artifex ſapiens ⁊ bonuſqui nō ſoluꝫ ſcit vas de nouo fabricare: ſed etiā ſcit deſtructū ī meliꝰ reꝑare.Nam ſubtilitas artis per opera difficilioracognoſcitur. difficiliꝰ eſt aūt vas ꝯfractū reparare qͣꝫ nouū facere. ⁊ ideo inqͥt imꝑatorin. l. j. §. cūqꝫ. C. de vete. iu. enuc. ꝙ laudabilior eſt is qͥ factum ſubtiliter emēdat eo qͥ prius adinuenit. facit etiam ad p̄dicta ꝙ facilius eſt aliqͥd de nouo acquirere qꝫ perdituꝫ recuperare. c. ſunt qͥ arbitrantur. ⁊ ibi glo. de peni. di. j. ⁊. c. reperiunt̉. de peni. di. iij. Deꝰ igitur eſt optimus artifex. nā vniuerſum mundum ex nihilo fabricauit velut vas bonumGen̄. j. Et vas deſtructū .ſ. hominē in meliꝰreparauit. In hoc em̄ vaſe depicta erat imago dei. qd̓ vas pͥmi parētes incaute ẜuantesꝯfregerunt. quia mutauerūt gl̓iam incorruptibilis dei ⁊c. ad Roma. jͣ. Igitur ꝓ reparatione huius vaſis plorauit genus hūanuꝫqͥnqꝫ milibꝰ ānis ⁊ vltra: dices cum pͣs. Factus ſum velut vas perditū. Tādem audiuit deus pater eius clamorē: ⁊ miſit ſapiētiſſimū artificē .ſ. ſpūmſctūm. de quo d̓r Sap.j. Oīm enī eſt artifex qͥ poteſt facere mūduꝫde immūdo conceptū ſemine. Iob. xiij. Etoperatione iſtius artificis filius dei incarnatus iſtud vas reparauit ī virgine glorioſa pcioſius qͣꝫ pͥus. quod figuratū fuit Hierem.xviij. vbi dictum eſt Hiere. Deſcende in domum figuli. qͥ deſcēdit: ⁊ vidit fieri vas qd̓dam luteū. ſed vas illud totū contrituꝫ eſt.Deinde de ipſa maſſa aſſumpta fecit figulꝰvas optimū quēadmodū ipſe voluit. quofacto dedit illud Hieremie: ī ſignū ꝙ deꝰ eq̄repararet hierl̓m deſtructaꝫ vt figulꝰ vas illud. Spūaliter em̄ per primuꝫ vas ītelligit̉pͥma mulier quam diabolus temptās totaꝫ

adeo contriuit: ꝙ non remanſit in ea nec inſuis poſteris tantū integritatꝭ vt poſſꝫ reponi ſcintilla diuīe gr̄e in ea. Fecit ergo deꝰ deeadem maſſa humani generꝭ aliud vas admirabile ſicut dicunt verba ꝓpoſita .ſ. beatam ꝟginem Mariā. per cuius conceptumvas illud humani generis deſtructum reꝑarauit. ⁊ ſuperna hieruſalem in repletiōe angelice ruine ꝑ filiū ſuū reſtaurauit. ita ꝙ felicius eſt qd̓ ꝑ ip̄am virginem lucrati ſumuſqꝫ qd̓ ꝑ Euam ꝑdidimus. Un̄ illi Chryſoſtomus ſuꝑ miſſus eſt inqͥt. Aue gra plenavltra iam nō diabolus aduerſum te. vbi eīpͥmus vulnerauit bellator: ibi ſummus medicus antidotū ꝑ muliere poſuit. Per ml̓ierem decurrit fallacia. ꝑ mulierē emanāt meliora. Nō verearis culpatā ꝯdemnatiōemMater enim illius qͥ ꝯdemnauit efficierisAue animatū templū dei celi terreqꝫ domīa.Hec ille. Et Grego. nazanzenꝰ ſuꝑ Lu. dic̄.Tabulas noſtre nature quas culpa confregerat denuo verus legiſlator de terra noſtraſibi dolauit abſqꝫ concubitu: diuinitatis ſuecorpus ſuſceptibile creans quod diuinꝰ digitus ſculpſit. ſcꝫ ſpirituſſanctus ſuperueniens in virgine. De hac igitur reparatione īvtero virginis facta: tres conſideratiōes faciemus.Prima dicetur aſſumptionisSecunda reparationisTertia ꝟo operationis Pars prima huius ſermonis que dicitur aſſumptōis.Aquit Auguſtinꝰ in libro de verainnocentia. c. lxiij. Diuinitas verbiequalis patri facta eſt ꝑticeps mortalitatis noſtre. nō de ſuo: ſed de noſtro accipiēs vt ⁊ nos efficeremur participesdiuinitatis eius nō de noſtro. ſed de ipſiꝰ dono. Hec ille. Hoc aūt fuiſſe congruū .ſ. deum Ohumanā carnē aſſumere ꝓbari poteſt vltra midicta in ſuꝑiori ẜmone multis rationibꝰ. vt ſuielicitur ex dictis Alexandri de ales in. iij. ꝑ­ bute ſumme in tractatu de ꝯueniētia incarnationis. ⁊ Richar. ac beati Bonauē in. iij. diſ.jͣ. ar. ij. q. j. ⁊ ſancti Thome ī. iij. ꝑte ſumme.q. j. ar. vj. Et pͥmo rōne on̄ſionis diuine potentie. Nūqꝫ em̄ potentia ꝑfecte oſtenditurniſi effectus ꝟtuti cauſe coequet̉. Cū igit̉ potētia dei ſit īfinita ꝑfecte nō on̄dit̉ niſi ī actuinfinito. Ome aūt qd̓ creatū eſt finitatē hꝫgͦ ꝯgruū fuit deum incarnari vt oſtenderet īfinitam potentia ſua in ꝯiunctiōe tā diſtantium .ſ. creatoris ⁊ creature. Magna enim

Deꝰ hominē tāqꝫ vas cōfractū reparauit

P

Deuſhomineꝫ aſumerexbuit

Q