Sermo. IIII. De annūciatiōe Mlarie

nerat margaritā. Nam ſicut dicit Iſidorꝰ īlibro et himol̓. Concha marina certo tempore ſe aperit ⁊ rorē celeſtem recipit. ⁊ ſic margaritam inter ſua viſcera gignit. ſic virgo beataanimū ſuum cōſentiēdo aperuit quādo dirit. Ecce ancilla dn̄i. ⁊ tūc ros ſpūſſancti ineam deſcendit: ⁊ ſic filium dei generauit. Ethanc apertionē beatiſſime virginis ⁊ deſcenſum ſpūſſancti in eaꝫ ac ſaluatoris incarnationem ex ea: petebat ꝓpheta Iſaias in verbis p̄allegatis dicēs. Rorate celi ⁊c̄. Hec etiam virgo bn̄dicta fecundata fuit ad inſtarterre: que rore celeſti perfuſa: generat virideꝫerbā. iuxta illud Deut̓. xxxij. Fluat vt roseloquium meū: quaſi ſtille ſuꝑ germen. Etideo cauit eccleſia de xp̄o dicēs. Deſcendit invterum virginis quaſi ros ſuper germen¶ Fuit etiā beata virgo ad inſtar velleris geadeonis quod rore impletū fuit ⁊ deinde rorauit aream ⁊ impleuit concham. vt habet̉Iudicum. vj. Iſtud enim vellus figurauitvterum beatiſſime virginis in quo deſcenditplenitudo roris. id eſt totius diuinitatꝭ Etqua plenitudine concha id eſt om̄is eccleſiarepleta eſt. Unde Bern̄. in quodam ẜmōeinquit. Rigaturus aream dominus celeſtirore: totum vellus prius infudit. redempturus enim genus humanū: vniuerſum p̄ciūcontulit in Maria. de qua dici poteſt illudProuerb̓. xix. Sicut ros ſuper herbam: ſic ⁊hilaritas regine. Tunc enī rex celeſtis iſti regine arriſit quando de celo ſicut ros in eiusvterum deſcendit: ⁊ eam velut herbam bonam fructificare fecit. Unde ip̄a dicere p̄t illud Iob .xxix. Ros morabit̉ ī meſſiōe mea.¶ De ipſa etiā exponi poteſt illud Exo. xvjSuaue quoqꝫ ros iacuit per circūitū caſtrorum. Caſtrum enī dei fuit beate virginis anmus qui ita vallatus fuit ⁊ munitus ꝙ nūqͣꝫ potuit ingredi inimicus. Caſtra etiaꝫ deidici poſſunt eiuſdem matris dei viſcera in qͥbus diuina maieſtas ad habitādum de celo deſcendit. Unde canit eccleſia. Caſte parētis viſcera: celeſtis intrat gratia venter puellebaiulat ſecreta q̄ non nouerat. Dicta ſūtenim caſtra ab obſeruatione caſtitatis quāobſeruabant milites antiqui. vt ait quedāgloſa in. l. qͥ cum vno. ff. de re mili. Caſtra etiam aliquando exponunt̉. id eſt hoſpitia. vt(. de metatis. l. omnes. in pͥn. lib̓. xj. proprievero dicuntur loca in quibꝰ eſt exercitus adpugnam. vt in. l. qui mittunt̉. §. fi. ff. ex quibus cauſis maio. ⁊ ideo beate virginis viſcera in quibꝰ hoſpitatus eſt ſtetit nouē menſi

bus dominus exercituū fortis ⁊ potēs in p̄lio: merito caſtra appellari poſſunt. In iſtisergo caſtris. id eſt caſtis viſceribꝰ intemerate ꝟginis genitus eſt ros celeſtis. id eſt dei filius. de quo pater eius eternus inquit Iobxxxviij. Quis genuit ſtillas roris? quaſi diceret niſi ego. De deſcēſu quoqꝫ iſtiꝰ rōris celeſtis exponi poteſt illud pͣſ. cxxxij. Sic̄ roshermon qui deſcendit in montem ſyon. Ip̄eetiā dei filiꝰ volēs intrare virginis vteꝝ dicebat illud Can̄. v. Aperi mihi amica mea: columba mea: immaculata mea. qꝛ caput meum plenū eſt rore. Hic ergo ros ſuauiſſimꝰin ſacrario vteri virginalis nouem mēſibusrequieuit. ſicut ipſe p̄dixerat Iſa. xviij. vbid̓r. Hec dicit dn̄s. ego quieſcam ī loco meoſicut nubes roris in die meſſis. ¶ Sexto pͥncipaliter incarnatus eſt filius dei vt mūduꝫper peccatū tenebroſum illuminaret. Undeverificatū eſt illud Iſa. ix. Populus qui ſedebat in tenebris vidit lucem magnaꝫ. ambulantibꝰ in regione vmbre mortis: lux orta eſt eis. Erāt enī hoīes in tenebris ignorātie obcecati ⁊ facti ſicut beſtie. iuxta illud pͣſ.xlviij. Homo cum in honore eſſet nō intellexit: cōparatus eſt iumētis inſipientibus:⁊ ſimilis factus eſt illis. Et in ſignū huiꝰ fecit deus pͥmis parentibꝰ poſt peccatuꝫ tunicas pelliceas que facte erat de pellibꝰ aīaliumin ſignū ſue ignorantie beſtialis. beata autēvirgo eis generauit eum qui dicit Ioh̓. viijEgo ſum lux mundi. de quo Ioh̓. j. dicitur.Erat lux vera que illuminat oēm hoīem venientem in hunc mundū. ¶ Septimo īcarnatus eſt vt mundū in dn̄io diaboli poſitūa ſeruitute eius liberaret. Ante aduentū nāqꝫ ſaluatoriſ noſtri diabolus erat vt mundidn̄s ⁊ p̓nceps. c. pudor. xxxij. q. ij. Nō eratautem poteſtas ſuper terrā que comparet̉ eiqui factus eſt vt nullum timeret. Iob. xlj.Uenit ergo leo de tribu iuda vt contra illumdimicaret ⁊ humanū genus d̓ manibꝰ eiuseriperet: ⁊ ip̄m de mundi dn̄io eijceret. Und̓ip̄e dn̄s dicebat Ioh̓. xij. Nunc pͥnceps mūdi huius eijcietur foras. ¶ Octauo incarnatus eſt vt nos ſeruos peccati (iuxta ea q̄ habent̉ ad Roma. viij. ⁊. ij. q. vij. c. quid ergoad libertatem innocētie ꝑduceret: ⁊ de vituperio ⁊ ignobilitate vicioꝝ: virtutū nobilitateinſigniret: ⁊ nos iniuſtos ⁊ ſceleratos: ꝑ paſſionem ⁊ mortē ſuam deo patri recōciliaret.Unde Hiero. ſuper Amos ꝓphetam inqͥtPer filium virginis de ſeruis facti ſumus liberi: de ignobilibꝰ nobiles: de peccatoribus

aa 4

MCaſtruꝫMaria

Mariayelus

O

N