Pal̓s. V.

ph̓m. ij. de generatiōe. Deficiēte cauſa .ſ. peccato: defeciſſet etiā effectꝰ .ſ. mortis ⁊ paſſioninis filij dei. ⁊ iſto mō hn̄t intelligi omēs rones ⁊ autoritates alteriꝰ opinionis. quibusō11etiā clarius ſic poteſt rn̄deri .ſ. ꝙ quotiēſcūqꝫad cauſandū vnū effectū plures cauſe eque3principaliter cōcurrunt. ceſſante vna tm̄: nceſſat effectus qui poteſt cauſari ab altera earum cauſaꝝ. vt notatur in. §. affinitatis. inſti. de nup. ⁊. l. ſi ventri. §. in bonis. ff. de pͥui.credi. ⁊ ī. l. liberoruꝫ. ff. de his qui nota. infa.⁊ per Bartho. in. l. ita ſtipulatus. ff. de v̓borūobligatione. ⁊ loquit̉ de cauſa finali dupliciad vnum effectū ꝯcurrente ſicut eſt in ꝓpoſito noſtro. ⁊ dicit ꝙ vna ceſſante non ceſſateffectus. poſito gͦ ꝓ vero ꝙ vna cauſa incarnatōis xp̄i fuerit peccatu: tn̄ cum alie qͣꝫplures fuerint ad hoc ſimul ꝯcurrētes: de qͥbusſupra dictū eſt ⁊ dicetur in ſequētibꝰ. qͣꝫuisceſſaſſet ip̄m peccatū: nō ceſſaſſet incarnatioremanētibus alijs cauſis. quia vero ſolū peccatum fuit cauſa paſſionis ⁊ mortis chriſtiideo ceſſante peccato: ceſſaſſet mors ⁊ paſſioeius. ¶ Quinta rō d̓r cōmunicatiōis ſic. ẜmDionyſium in. iiij. c. de angelica hierachia.Bonū vt bonū naturaliter eſt ſuijpſius comunicatiuū. ſed deꝰ eſt ſumma bonitas ī abſtracto. gͦ ſumme debuit ⁊ debet eſſe cōmunicatiua: ita vt ſi poſſibile eſſet ꝙ a creatura ꝑticiparet̉ infinite deberet ei cōmunicari. Cuꝫigitur maior ſit cōmunicatio ꝑ cōiunctōemꝑſone diuine ip̄i nature humane in vnitateꝑſone: qͣꝫ ſit in ꝯiunctiōe gratuita ⁊ glorificata: que erit in viſione ⁊ fruitōe dei ī patriaquia cum illa erit iſta: ⁊ nō ecōtrario. ergo vtdeus ſumme cōicaret bonitatē ſuā: etiā ſi homo non peccaſſet: carnemaſſumpſiſſet. et hͨp̄cipue vt in ip̄a natura hūana bonitatē ſuacōicaret oī creature. qꝛ ẜm Grego. in omel̓.ſuꝑ illud Mat. vltimo. Predicate euangelium om̄ī creature. Omis creature noīe. ītelligitur homo. qꝛ cōmune aliqͥd habet hō cūom̄i creatura. Capides nāqꝫ ſunt: ſed nō viuunt. Arbuſta ſunt. viuūt ſꝫ non ſentiunt.Bruta ꝟo ſunt. viuūt: ſentiūt. ſꝫ n̄ diſcernūtHomīes ꝟo ſunt: viuūt: ſentiūt ⁊ diſcernūtatqꝫ cum angelis intelligunt. Ergo vt om̄iscreatura bonitatē dei participaret in homīe.debuit etiam ſi homo non peccaſſet carnē aſſumere. ¶ Sexto idem ꝓbatur rōe occaſiōiſſic. Ome illud qd̓ deus p̄uidit fiendū a pͥncipio: ⁊ angeli puiderūt: ita debuit fieri nulla alia occaſione accedēte. qꝛ ſummū bonuꝫin natura humana nō debꝫ eſſe occaſionatu

ſed incarnatio filij dei eſt ſummū bonū ī humana natura qua a pͥncipio creatōis mundi on̄dit deus nōnullis angelis. gͦ nō debuiteſſe occaſionata .ſ. ꝓpter peccatum facta niſicum p̄ciſione ſcꝫ ad paſſionē ⁊ mortē. gͦ ptꝫꝓpoſitū. Ꝙ aūt ante pctm̄ puiſum ⁊ poſtēſum fuerit hoc myſteriū angelis. on̄dit Bernardus ſuper illud Ione. ij. ꝓpter me venithec tempeſtas. Exponēs illud verbum de ꝑſona filij dei dices. ꝙ lucifer p̄uidit rōnalemcreatura aſſumenda in vnitatem ꝑſone filijdei: vidit ⁊ inuidit. vn̄ inuidia fuit cauſa caſus diaboli. Et mouēs ip̄m ad tēptādū homine: cuiꝰ felicitati inuidebat vt ꝑ peccatumdemereret̉ humana natura aſſumptiōem etvnibilitatē ad deū. Ex quo patet ꝙ lucifer ītellexit vnionē humane nature. ⁊ ipſum lapſum intellexit vt impedimētū vnionis. ꝓpter qd̓ ⁊ ꝓcurauit lapſum. Ex hͦ gͦ relinquitur ꝙ circūſcripto lapſū adhuc eſt ponere cōuenientiā incarnatōis. Hec Alexander. ⁊ d̓hoc fundamēto etiā tractabit̉ in ſeq̄nti ẜmone ꝑte pͥma. ¶ Septimo idē ꝓbatur rōne p̄ſignatiōis ſcꝫ ſacr̄i matrimonij. certū eſt emante lapſuꝫ fuiſſe inſtitutū mrimonij ſacramentu. dicete dn̄o Gen̄. j. Creſcite ⁊ multiplicamini ⁊ replete terrā. Et Adam: hoc oseſt ex oſſibꝰ meis. ⁊ hec caro eſt ex carne meahoc aūt dicit apl̓s eſſe ſacrm magnū in xp̄o⁊ eccl̓ia. ad Ephe. v. Si igit̉ ſacramentuꝫ hͦinſtitutū eſt: ⁊ māſiſſet etiā circūſcripto lapſu: patet etiaꝫ quia ip̄a res ſacra futura eratſcꝫ incarnatio filij dei: cuiꝰ ip̄m erat ſignum.¶ Octauo ꝓbatur rōne onſionis ſic. cū multi eſſent modi redimēdi genus humanumẜm Auguſtinū. xiij. de trini. voluit tamē deus illud redimere iſto modo: vt magis alliceret hominē ad amorē ſui. ſꝫ magꝭ alliciebatur ad amorē ſui ſi fuiſſet aſſumptꝰ in ſtatuinnocētie. ergo etiā ſi homo nō peccaſſet vtnos ad amorē ſuū magis alliceret carnē aſſumere debuiſſet. Et hec veritas ꝯfirmat̉ autoritate Auguſtini in quodā ẜmōe dicētisQue maior cauſa veniēdi deo. niſi vt oſtenderet nobis dilectōꝫ ſua. vt ſi amare pigeatreamare nō pigeat. hͨ ille. ¶ Rono idē ꝓbat̉ Lrōne punitōis ſic. Nullus inde debet reportare cōmodū vn̄ meret̉ ſuppliciuꝫ. l. j. ⁊. l. neex dolo. ⁊. c. ex tenore. de reſcrip. vbi hr̄ ꝙ nemini malicia ſua dꝫ patrocinari. ⁊ nullꝰ exdolo ſuo debet lucꝝ ꝯſequi. ⁊ nemo ex delictoſuo debet facere cōditionem ſuā meliorem. l.tranſactione finita. C. de tranſac. ⁊. l. nō fraudat̉. §. nemo. ff. de reg. iur. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊. xvj.

Reſponſio ad rōnes pͥmeopīonis

A

B