Sermo. IIII. De annūciatiōe Marie

q i. c. legi. hoc enī eſſet ꝯtra iuſticie ordinemSi aūt deus nō incarnatꝰ fuiſſet niſi peccaſſet homo: maximū cōmoduꝫ de ſuo pctō reportaſſet. Cū enī nullā maiorē dignitatemnullūqꝫ maius donū ⁊ bn̄ficiū excellentiuspotuerit deus dare hoī qͣꝫ ꝙ ſuā naturā aſſumeret. hoc aūt beneficiū nō habuiſſet ſi nonpeccaſſet. Quis nō videt quantū bonuꝫ: qͣntumqꝫ bn̄ficiū aſſecutus eſt ex ſuo peccato.Ex quo ẜm ordinē diuine iuſticie meruiſſetꝙeternū ſuppliciū. ¶ Decimo idem ꝓbat̉ rōeex beatificationis Nā triplex reperit̉ beatitudohoīs ẜm doctores. Prima eſt ſubſtantialisque cōſiſtit in aīa: ⁊ hanc ſolum in deo habꝫque ꝯſiſtit in tribꝰ ipſiꝰ anime dotibꝰ. videlicet fruitione. tētione. ⁊ viſione. Secūda ēcōſubſtantialis: que ꝯſiſtit in beatitudīe corporis. videlicet claritate. agilitate. ſubtilitate. ⁊ impaſſibilitate. Tertia d̓r accidentalisquia ſine iſta eſſet quidē homo beatus: ſednō om̄ino. quia ip̄i ſenſus corporei nō haberent plenā leticiā quantum ad pn̄s ſpectat.Preſuppono eī ſaluo meliori iudicio ꝙ omnes ſenſus hoīs debeāt eſſe in actibꝰ ſuis ī cōpleta ꝑfectiōe vt corꝑis beatitudo pleniſſima ſit: qua plenior eſſe nō poſſit. qꝛ beatꝰ nōē cui boni aliquid deeſt qd̓ habere poteſt ẜmAuguſtinū in libro de vera innocētia. ⁊ tūcarguo ſic ẜm p̄dictos doctores ⁊ Bonauē. īiij. diſ. j. ar. j. q. ij. homo totaliter debet beatificari. ſed nō beatificat̉ niſi in deo qui ſolus ēeius merces. ſicut ad Abraā ait Geneẜ. xv.Ego ſum merces tua magna nimis. nec beatificatur totalit̓ niſi beatificet̉ in aīa ⁊ corꝑetotaliter. ſenſus aūt exterior nō poteſt beatificari niſi ī re corꝑali. gͦ ſi tota beatitudo hominis in deo eſſe debet: ⁊ nō ab alio mēdicari ꝯgruit deum eſſe corporeū. hoc eſt ſibi vnire corpus in quo tāqͣꝫ in ꝓprio obiecto corporis ſenſus poſſint ſuā beatitudinē īuenireEt licet quis diceret ꝙ ſenſus habuiſſent ſuos actus: etiā ſine hoc ꝙ deus eſſet incarnatuſ. vtpote viſus d̓ quo pͥncipalit̓ loquimur⁊ cuius appellatione omēs quādoqꝫ ſenſushominis ꝯtinent̉. vt in. l. vnica. §. videamC. de rei vxo. acti. ⁊. ff. de lega. ij. l. ſi mihi ⁊ Titio. in pͥn. ⁊ de iniurijs. l. item̄ apud. §. ſi qͥs.⁊ de tri. vino oleoqꝫ le. l. ex vſu. ⁊. C. de omniagro deſerto. l. qui agros. lib̓. xj. Nam viſusnoſter delectatus fuiſſꝫ abſqꝫ eo ꝙ deus factꝰeſſet corꝑaliter viſibilis. Uidiſſet enī pulcritudinē celoꝝ ⁊ alia corꝑalia om̄ia: ⁊ maxīelocudatus fuiſſet videndo pulcerrima corpora ſanctoꝝ. Rn̄deo ꝙ verū eſt. nō tamen

in deo ſolum fuiſſet beatificatus ꝑ hāc viſionem: in quo debet totus hō beatificari. Un̄hoc eſt ſingulare gaudiū beatoꝝ ꝙ vidēt noſtram humanitatē vnitā diuinitati. HincBern̄. ait. Plenuꝫ prorſus om̄i ſuauitatisdulcedine: videre hominē hominis ꝯditorem. Ecce enī dulce lumē ⁊ delectabile oculiſvidere ſolē iuſticie xp̄m dn̄m. de qͦ Malach̓.iij. Uobis timētibꝰ nomen meū oriet̉ ſol iuſticie. Et hoc ſingulare gaudiū Iſaias exp̄ſſit. c. xxxiij. di. Regem in decore ſuo videbūtIſtam rōnem ꝯfirmat Auguſtinꝰ in libro d̓ſpū ⁊ aīma di. Propterea deus factus ē homo vt totum in ſe hominē beatificaret: vt ſiue homo ingrederetur intus per intellectuꝫ:ſiue egrederetur extra per ſenſum: in creatoreſuo paſcua inueniret. Paſcua intus ī cognitione deitatis. paſcua foris in carne ſaluatoris. Hec ille. Ex qͥbꝰ oībꝰ claret ꝙ ſi ꝯſiderat̉incarnatio ẜm circūſtantiaꝫ. vtpote quia aſſumpſit carnē paſſibilē ⁊ mortalē. ſic eſt ꝟaprima opinio: quia vtiqꝫ non fuiſſet deꝰ incarnatus: ſi homo nō peccaſſet. Si autē cōſideratur in ſe ſimpliciter: tenendum eſt ꝙ filius dei ẜm opinionē ſecundam incarnatuseſſet: etiā ſi homo non peccaſſet rōibꝰ p̄dictꝭ.Alijs quoqꝫ fundamentis poteſt eadem veritas declarari: que ponentur ī ſermone ſeq̄nti ꝑte pͥma.¶ Pars ſecunda huius ſermonis que d̓rfructificationis.Egeneratiōe ⁊ ꝯceptōne filij dei exDꝟgine ꝓphetauit Iſaias ꝓphetaſui libri. c. xlv. dicēs. Rorate celi deſuper ⁊ nubes pluāt iuſtū: aperiaturterra ⁊ germinet ſaluatorē. Un̄ eſt notāduꝫꝙ incarnatio xp̄i pluuie aſſimilatur. qꝛ plu īuia tribꝰ modis generat̉ .ſ. virtute calorꝭ at2itrahentis: ⁊ vaporis aſcendētis. ac vēti coluligentis. Uēti enī volātes ſupra mare multum humorē ſepe colligūt: ⁊ ſecū ad aerē attrahentes in pluuiā diſſoluūt. Et ſil̓r beatavirgo his tribꝰ modis hāc celeſtem pluuiāgenerauit. Gratia enī dei ē amor dei. Amoraūt eſt ille ignis de quo ipſe ſaluator ait Lu.xij. Ignem veni mittere in terrā. Quia igit̉bn̄dicta virgo fuit plena gratia ⁊ amore dei⁊ cōſequenter igne ⁊ calore. ideo virtute iſti.us caloris diuinum fontē ad ſe traxit ⁊ iſtāceleſtem pluuiā generauit. d̓ qua pͣs. lxxj. dicitur. Deſcendit ſicut pluuia in vellus. Itē5filius dei eſt vapor virtutꝭ dei. Sapiētie. vij.vIſte igitur vapor inter virginis viſcera ſineſui inciſione ſiue apertione ſe occultauit ⁊ po

aa 3

Aiplex

Incarnatio aſſil̓atur pluuie

Filiꝰ d̓rvapor

E