PalS. IIII.
lud Prouer .xxvij. Laudet te aliꝰ ⁊n̄ os tuum. aliena labia ⁊ n̄ lingua tua. Un̄ Bern̄.inqͥt. Increpat xp̄i natiuitas ſe laudātes: etſe oſtētare cupiētes. Nā de nocte voluit xp̄snaſci. vbi ſunt qͥ tā īpudent̓ geſtiūt oſtētareſemetip̄os? Deniqꝫ tacet xp̄s ⁊ nūciat angelus. laudat ml̓titudo celeſtꝭ exercitꝰ. ſileat gͦos tuū. laudet te alienū. Hec ille. Tertia caeſſe pōt ꝙ dn̄s q̄daꝫ voluit nob̓ eē dubia invia: etiā circa diuīas ſcpͥturas: vt mētes noſtras alliciat ad ꝯcupiſcēdū ꝑfectā cognitōꝫt in patria. vn̄ ſuꝑ illud Exod̓. xij. Nō remanebit ex eo qͥcqͣꝫ vſqꝫ mane. qd̓ aūt reſiduuꝫfuerit igni cōburetis. inqͥt Gregꝭ. Quod exagno remanet cōburi mādat̉. vt qd̓ d̓ miſterio incarnatōis eiꝰ penetrare ⁊ intelligere nōpoſſumꝰ: ptāti ſpūſſctī hūilit̓ reſeruemꝰ. vtnō ſuꝑbe qͣs audeat vel ꝯtemere vl̓ denegare qd̓ non intelligit ſꝫ igni tradat .i. ſpūiſctōrelinquat: donec oīa ī futuro qͥlibet cogͦſcat.nec tn̄ interim nr̄a deuotio ſine exercitationetorpeſcat. ẜm illd̓ qd̓ p̄cedit ibidē. Caput cūpedibꝰ ⁊ inteſtinis vorabitis. Caput eī ignivorare: eſt diuītatē illiꝰ fidei ꝑciꝑe. pedes vorare: eſt veſtigia hūilitatꝭ amādo ⁊ imitando tenere. Uorare inteſtina: eſt ꝟboꝝ xp̄i occulta ⁊ myſtica mādata ꝑqͥrere: q̄ voramuſcū auide ſumimꝰ. In voratiōis aūt ꝟbo pigricia nr̄a rep̄hēdit̉. qͥ v̓ba eiꝰ atqꝫ myſterianec ꝑ noſipſos reqͥrimꝰ: ⁊ dicta ab alijs īuiti audimꝰ. Nō remanebit aūt ex eo qͥcqͣꝫ vſqꝫ mane. qꝛ eiꝰ dicta magna ſūt excutiēdaſollicitudīe: vt an̄qͣꝫ veniat dies reſurrectōiſin nocte pn̄tis vite oīa mādata eiꝰ ītelligenda penetremꝰ. Hec ille. Quarta cā p̄t eē. qͥaſic̄ btūs Aug. in li. de natura ⁊ gr̄a vna pōitregulā de bt̄a ꝟgīe: vt vbicūqꝫ de pctīs agit̉:de ea nolit fieri q̄ſtionē. ita ⁊ ꝓ regl̓a ⁊ ꝓ pͥncipio ꝑ ſe noto: de ip̄a ſupponat̉ in bono qͥcqͥdboni aliqͣ pura creat̉a fecerit vl̓ receꝑit. vt eiꝰfuiſſe expers nullatenꝰ credat̉. Cū vt inquitDamaſcenꝰ a nulla illuſtriū ſuꝑet̉. Quintacā eſt vt remoueat̉ ſuperfluitas a ſcpͥtura. ſic̄enī nihil diminutū: ita nihil ſuꝑfluū in ip̄apoſitū eſt. qꝛ vt ait ph̓s. Qui vnū dicit qd̓plura ꝯtinet: plura dic̄. Un̄ dicto ⁊ ꝓ ꝯſtanti habito ꝙ ꝟgo maria fuit gr̄a plena: ſuperfluū fuit addere ꝙ recepit gr̄as ſacr̄ales qͣsapl̓i ⁊ alij ſctī receperūt. Fruſtra eī fit ꝑ pluraqd̓ ſatꝭ expͥmit̉ ⁊ fit ꝑ pauciora. l. dn̄s teſtamēto. ff. de ꝯdi. ide. Ex qͦ igit̉ p̄ſupponit̉ tacite ꝙ btā ꝟgo n̄ fuit expers alicuiꝰ bōi ab aliohabiti: ſequit̉ regl̓a ꝙ exp̄ſſio eoꝝ q̄ tacite inſunt nihil oꝑat̉. l. iij. ff. de le. j. ⁊ ꝙ rei ſatis de-
mōſtrate fruſtra adijcit̉. l. j. ff. de do. p̄le. ⁊ v īrebꝰ clarꝭ nō eſt opꝰ ꝯiecturꝭ. l. ꝯtinuꝰ. §. cuꝫita qͥs. ff. de v̓bo. ob. ¶ Et ad roborandū p̄didicta adduci pōt illud Bern̄. dicentis. Sꝫenī nec foliū de arbore. nec vnꝰ de paſſeribuscadit ſuꝑ terrā ſine patre celeſti .i. eiꝰ ordinatione. gͦ de ore euāgeliſte ſuperfluum defluereꝟbuꝫ p̄ſertim ī ſacra hiſtoria nō puto. Omnia q̄ppe plena ſunt ſuꝑnis myſterijs ac celeſti ſingula dulcedine redūdātia. Si tn̄ diligētē habeat inſpectōꝫ eiꝰ qͥ nouit ſuggere melde petra: oleumqꝫ de ſaxo duriſſimo. Hec illeDic̄ aūt Albertꝰ vbi sͣ. His gͦ rōnibꝰ btiſſima ꝟ̓go hūilē ſuſceptōꝫ ſacroꝝ ⁊ ī ſe hr̄e voluit ⁊ tacere: vt dū ſe magꝭ oībꝰ hūiliaret: etip̄am ſui hūilitatē qͣꝫtū ī ſe erat modis oībꝰoccultaret: ſic̄ hūilitate ꝑfectā: eā ec̄ tacēdotota ſcpͥtura ꝓclamaret. Nos qͦꝫ dicere poſſumus ⁊ credere ꝙ deꝰ ſanctis ſuis doctoribꝰreuelauit ad ꝟgīs gl̓iam illud quod ip̄a exhumilitate reticuit ⁊ occultauit .ſ. de ſuſceptione eccl̓iaſti ſacr̄i. ⁊ ad hͦ adduci pn̄t verbathematꝭ nr̄i .ſ. ẜm reuelatōem notū factū eſtſacr̄m .ſ. a bt̄a ꝟgīe ſuſceptū. Un̄ dic̄ Albertus vbi ſupͣ. Cōcedimꝰ ip̄aꝫ oīm ſacroꝝ gratias vel in ſeipſis: vel in eqͥpollēti excellēterſuſcepiſſe.¶ Pars tertia huiꝰ ẜmonis: qͥd ſuſceperitbtā ꝟgo ex ſacr̄is eccl̓ie.Eatiſſimā v̓ginem eccl̓iaſtica ſuſce ꝑbpiſſe ſacra ſatis ex ſuꝑioribꝰ patuit. ⁊ p̄t etiā vltra p̄dicta ſic probari.Nā ſacr̄m idē eſt qd̓ ſacrū ſignum:vt dic̄ Aug. in. x. de ciui. dei. c. v. trāſſumptiue in. c. ſacrificiū. de ꝯſe. di. ij. vl̓ d̓r ſacr̄m. ideſt ſacre rei ſignū: qd̓ idē eſt. ⁊ hāc ethimologiā ponit mgr̄ in. iiij. diſt. j. vbi etiā ait. ꝙ ſacramētū eſt inuiſibilis gr̄e viſibilis forma.bonū aūt eſt argumētū ab ethimologia vo Acabuli qn̄ nō repugnat eiꝰ diffinitiōi. l. ij. § tunappellata. vbi Bar. ff. ſi cer. pe. ⁊. l. j. vbi mo etpderni poſt Bar. ff. de acqͥ. poſ. ⁊ ī ꝓhemio in/ lobfortiati. ⁊ inſti. de teſta. ī pͥn. vbi angelꝰ aretinus. Que āt dicat̉ ethimologia ponit gl. q̄allegat Ariſt. ī. l. tugurij. ff. de ꝟ. ſig. Sꝫ ī beata ꝟgine fuerūt oīa p̄dicta bona excellētiſſime. gͦ ⁊c̄. Itē vt inqͥt Ricar. nr̄ ī. iiij. diſ. j. ar.ij. q. iij. Sacramēta ſunt quedam ꝓteſtatōſeu fidei ꝯfeſſio facta. Sꝫ hec ſuꝑ oēs fuit īip̄a ꝟgīe. gͦ habuit ⁊ ſuſcepit ſacra. ¶ Itē ip̄aꝟgo legalia ẜuauit ſicut purificatiōem ⁊c. go⁊ euāgelica. Item dn̄s dixit Ioh̓i vt habet̉Mat. iij. ſic decet nos adimplere oēm iuſticiā. glo. id ē. ꝑfectā hūilitatē. ⁊ loq̄bat̉ d̓ ſu-
Aliqͣ ſūtdeo ẜuā-
Argumtum abepimlogia
I