Sermo. XI. De ſacramētis que recepit

ſceptione ſacr̄i baptiſmi. gͦ ꝓpt̓ eādē cām debuit btā virgo baptizari ⁊ alia reciꝑe ſacr̄a.De baptiſmo aūt ī ꝑticulari arguit Albertꝰvbi sͣ. c. lxvij. di. Quicqͥd hꝫ oēm gr̄am. hꝫom̄e ꝯferēs gr̄am. ſꝫ btīſſima ꝟgo hūit oēmgr̄am. gͦ habuit oē ꝯferēs gr̄aꝫ. gͦ habuit baptiſmū qͦ ꝯfert̉ gr̄a. Itē p̄ceptū de baptiſmopꝰ ꝓmulgatōꝫ obligat oēs ad ſuſceptōꝫ ſuigͦ ⁊ btāꝫ vginē. Itē dn̄s baptizatꝰ fuit qͣꝫuisnon indigeret. gͦ ⁊ bt̄ā ꝟgo debuit baptizari.Itē Ioh̓. iij. ait ſaluator. Amē dico vobis:niſi q̄s renatꝰ fuerit ex aqͣ ⁊ ſpūſctō nō intrabit regnū dei. ſꝫ btā ꝟgo regnū dei intrauit. gͦbaptizata fuit. Itē ſi non baptizata fuiſſetignaros ſue ſctīficatōis ſcādalizaſſet. ſed neminē ſcādalizauit. gͦ baptiſmū recepit. Iteꝫde apl̓is ſupponit̉ ꝙ fuerint baptizati. ꝑ illd̓Ioh̓. xiij. Qui lotꝰ ē nō indiget niſi vt pedeſlauet. Et hͦ tenet Aug. in. c. qn̄. de ꝯſe. di. iiijlicet nō habeat̉ exp̄ſſe ī euāgelio. gͦ ml̓to fortius dꝫ illd̓ ſupponi de bt̄ā ꝟgīe q̄ fuit ꝑfectiſſima obẜuatrix ꝯſilioꝝ ⁊ p̄ceptoꝝ dei. Itē ſinō eſſet baptizata: nō hr̄et caracterē ꝑ queꝫdiſtingueret̉ a gētilibꝰ ⁊ iudeis. Dic̄ gͦ Albertus vbi sͣ. c. lxxij. ꝙ btā ꝟgo ſuſcepit ꝑ baptiſmū caracterꝭ imp̄ſſione: ꝟtutū exercitationē: ⁊ meritoꝝ augmētatōꝫ. ¶ Ꝙ aūt ſacr̄mꝯfirmatōis recepit ꝓbari p̄t ſic. Nā inquitRabanꝰ quē refert Albertus vbi s. c. lxviij.Cōfirmatio ē ſacr̄m maiori reuerētia dignūgͦſibtā ꝟgo recepit baptiſmū: multo magꝭꝯfirmatiōꝫ. Itē ꝟgo bn̄dicta fuit plene xp̄iana. ſꝫ hͦ fit ꝑ ſacr̄m ꝯfirmatiōis. Un̄ dicitRabanꝰ quē refert Albertꝰ ibidē. Oēs fideles ꝑ manuū ep̄oꝝ īpoſitōꝫ poſt baptiſmuꝫdebet acciꝑe ſpm̄ ſct̄m̄ vt pleni īueniāt̉ xp̄iani. gͦ ⁊ ip̄a recepit ꝯfirmatōis ſacr̄m. Dic autem Albertꝰ vbi sͣ. c. lxxij. ꝙ per illud recepitalteriꝰ caracterꝭ imp̄ſſionē ampliorē. meritorum augmētatōꝫ ꝑfectiorē: ⁊ v̓tutū exercitationē ⁊ declaratione. licet aūt ibi nō fuerit vnctio ſenſibilis: nō defuit tn̄ vnctio inuiſibiliſCum beatꝰ Tho. dicat in. iiij. ꝙ apl̓i fuerūtꝯfirmati in die pēthecoſtes: miſſo ī eis ſpūſctō ad robur. vbi loco vnctōis viſibilis: fuit ignis in forma linguaꝝ ꝑ qͣndā correſpōdentiā. nā oleū ē fomētū ignis ⁊ linguā bōacorreſpōdet balſami odori. Btā aūt mariafuit in receptiōe illa ſpūſſctī cū apl̓is recipiens ſpūs ꝑacliti vnctionē. gͦ ⁊ criſma r̄cepitꝘꝘ ꝟo ſacr̄m pnīe receꝑit ꝓbat Albertusvbi s. c. lxix. di. Cōfeſſio fuit ī lege noua ⁊ veteri p̄cepta general̓r oībꝰ. gͦ btā ꝟgo ꝯfitebat̉Ite ſuꝑ illud Math̓. iij. Pnīam agite. ait

glo. pnīa eſt pͥma ꝟtus. ſꝫ btīſſima ꝟgo habuit oēm ꝟtutē. ergo ⁊ pnīam. Nō obſtat ꝙnō habuit pctm̄. qꝛ dic̄ Greg. in. c. ad eius.v. diſ. Bonaꝝ mentiū ē ibi culpā agnoſcerevbi culpa nō eſt. Recognoſcebat gͦ ſe fuiſſedebitricē peccati original̓ ꝯtrahendi. ⁊ a filioſuo redemptā. cui pctō fuiſſet obnoxia niſidiuina gr̄a p̄ueniēte fuiſſet p̄ſeruata. Dic̄ ātAlbertꝰ vbi sͣ. c. lxxiij. cū ſequēti. ꝙ a ſacr̄o penitētie recepit in excellēti eqͥpollētia. Nā perꝯtritiōem habuit innocētie ꝯuerſatōem. ꝓꝯfeſſione graꝝactionē. ꝓ ſatiſfactiōe ꝟo ſuꝑerogationē. Itē ibidē dicit ꝙ cū ſit triplex cōfeſſio .ſ. accuſatio pctōꝝ. recognitio incōgruitatis vel magnitudinis bn̄ficioꝝ. ⁊ ꝯfeſſiode infuſione meritoꝝ. hec fuit ꝓprie btē ꝟginis ꝯfeſſio. Cōfitebat̉ aūt ꝙ tantā gr̄am recepit quā nūqͣꝫ de cōdigno meruit. nec om̄iscreatura mereri potuit. licet ip̄a de ꝯgruo meruerit. hec ⁊ ſil̓ia ꝯfeſſa fuit btō Iohi euāgeliſte ſuo ꝓprio ꝯfeſſori. Hec Albertꝰ vbi s.¶ Sacr̄m qͦꝫ euchariſtie eā recepiſſe ꝓbat̉.ꝑ illud Ioh̓. vj. vbi inqͥt dn̄s. Niſi manducaueritis carne filij hoīs ⁊ biberitꝭ eiꝰ ſanguinē: nō habebitis vitā in vob̓. ergo om̄s fideles tenent̉ illud reciꝑe tꝑe determīato ab eccleſia. gͦ ⁊ btā ꝟgo illud ſuſcepit. Itē ibidemait ſaluator. Caro mea vere eſt cibꝰ: et ſanguis meꝰ vere eſt potꝰ. qͥ māducat meaꝫ carnem ⁊ bibit meū ſanguinē: hꝫ vitā eternamEt iteꝝ. qͥ māducat hūc panē: viuet ī et̓nuꝫergo nō ē dubitādū beata ꝟ̓ginē deuote hūcpanē māducaſſe. Itē hͦ eſt ſacr̄m amoris. gͦip̄m maxime debuit ſuſcipere ip̄a q̄ fuit ſumma in amore. Dicit gͦ Albertus vbi sͣ. ꝙ beata ꝟgo ex hoc ſacramēto recepit dn̄ice paſſionis rememoratione. deuotiōis actualis exercitatōem ⁊ ꝯtra corꝑalē abſentiā filij ꝯſolatiōem. ¶ Quātū ꝟo ad extremā vnctōemvtꝝ illā ſuſceꝑit dubitari nō licet. Nā Iacopbi. ij. ſcriptū eſt. ſi qͥs totā legē ſeruauerit: of­ 1fenderit aūt in vno: factꝰ eſt oīm reꝰ. trāſſūptiue ī. c. defleat. de reg. iu. ⁊ de pe. di. v. c. frēs.Item in iure ſolebat dici. ꝙ qui cadit a ſyllaba cadit a toto. l. ij. §. deinde. ff. d̓ regu. iu.Item Mat. v. dicit ſaluator. vnus apex n̄peribit a lege donec oīa fiāt. gͦ qͥ tenet̉ ad legēobligat̉ ad totā legē ſeruandā Cū igit̉ beatavirgo teneret̉ ad legē: ſequitur ꝙ ſeruauit p̄ceptum legis de extrema vnctione: quam eccleſia inſtituit dn̄o inſpirante. vn̄ Marci.vj. d̓r. ꝙ apl̓i circūibāt caſtella. oleo curātesinfirmos. Si ergo beatiſſima virgo ꝓpt̓ humilitatē alia ſuſcepit ſacramēta. hͦ quoqꝫ ſu-

v 4

Gſetpit b̓almum

juſce-

Suſcepit ꝯfirmatōem

Suſcepit extremam vnctionem

SSuſcepit Euchariſtiam