Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. V. De donis Marie

cis iſidijs. ⁊ falſis cauillatōibꝰ defende. Perrexit igit̉ aduocata hūani generis ad tribunal filij. ⁊ ad dexterā eiꝰ ē locata. Dixitqꝫ adfiliū. Audiui fili mi hūanū genꝰ ad pn̄tiaꝫveſtrā fuiſſe vocatū: qͣre ſi ē aliqͥs qͥ ꝯͣ illd̓ velit allegare aſſurgat. Tūc demō his auditꝭdemiſſa facie n̄ audebat reſpicere ī reginā celi. qꝛ qͥ male agitodit lucē. vt inqͥt ſaluatorIoh̓. iij. Et hr̄ exͣ de offi. dele. c. ꝯſuluit. ⁊ no.ff. de ven. inſpi. l. j. circa mediū. Uirgo autēMaria ip̄m demonē terribili ocl̓o inſpiciēsirata voce dixit. O neqͥſſime demon. mō dicas qͥcqͥd habes dicere ꝯͣ genꝰ hūanū. lꝫ enīte poſſiꝫ repellere ab accuſatōe cū de teip̄o dicere deberes qd̓ de alijs atteſtarꝭ. qd̓ ē ꝯͣ legeꝫin arenā. in fi. C. de in offi. teſta. ⁊. l. qm̄. C. dehere. Itē qꝛ es excōicatꝰ ⁊ reprobatꝰ a ſanctꝭqͦ caſu nō potes ſtare ī iudicio agēdo. c. īterdicimꝰ. de iudi. Itē qꝛ es ſeruꝰ pene. vn̄ nō potes agere ī iudicio. l. vix certis. ff. de iudi. ⁊. l.qd̓ attinet. ff. de reg. iu. Item qꝛ es infamis.vn̄ nō potes eſſe ꝓcurator ī iudicio. c. infames. ⁊. §. tria ſunt. iij. q. vij. ⁊. c. cū deputati.vbi Inn. de iud. maxīe qꝛ es factꝰ īfamis expublico delicto ꝓpt̓ qd̓ dānatꝰ es qͦ caſu etiāde iure ciuili n̄ potes ꝓcurare. l. j. §. ait p̄tor.vbi Guliel. de cuneo. ff. de poſtu. Itē qꝛ es hereticꝰ. ⁊ iō ab oī actu legitimo es repellēdusc. excōicamꝰ. §. cupiētes. de here. ⁊. l. manichcos. C. e. ti. Hereticꝰ eī d̓r ille qͥ lꝫ n̄ male ſentiat de articulis fidei. tn̄ hꝫ ꝑuerſuꝫ dogmavl̓prauas ſequit̉ ſeu gignit opiniōes. vt aitglo. penl̓. in cle. j. de vſu. vbi paulꝰ. textꝰ eſt īc. hereticꝰ. xxx. di. in. c. hͦ aūt ſcripſimꝰ. ⁊. c. qͥin eccl̓ia. xxiiij. q. iij. Tn̄ vt magis appareat iniqͥtas tua: ſum parata oībꝰ tuis cauillatōibꝰ rn̄dere. Tūc demō iratꝰ ꝯͣ beatā ꝟ̓ginēcepit eā velle calūniari: ⁊ dixit. Obſecro iuſtiſſime dn̄e deꝰ qͥ eſtꝭ iuſticia. vt ī. c. omnis. xlv. di. vt iſtā malefactricē n̄ admittatꝭad aduocādū. ſꝫ eā puniatis ſicut lex iubet.Mulier enī accipiēs duos viros ſil̓: puniridꝫ. vt in. l eū qͥ duaſ. C. ad. l. iul̓. de adul. hecaut nō ſolū accepit celeſtē ſpōſum: ſꝫ etiā alteꝝ ſumpſit .ſ. Ioſeph. Rn̄dit aūt btā ꝟgoEgo Ioſeph accepi caſtitatis mee teſtē. deūvo ꝟginitatis mee ꝯſeruatorē. Tūc demonvidens ſe ꝯfuſum dixit. vouētibꝰ ꝟgītatemnō ſolū nubere: ſꝫ etiā velle nubere dānabileeſt. c. vouētibꝰ. xxvij. di. Tu ꝟo poſtqͣꝫ vouiſti virginitatē: mr̄imoniū ꝯͣxiſti. Rn̄dit beata ꝟgo. O calūniator peſſime. votum illudego emiſi: ⁊ ſeruare ꝓpoſui cū tali tn̄ ꝯditōeſcꝫ ſi deo placeret ⁊ nō alit̓. ⁊ hec ꝯditio ſꝑ ſb̓

lutelligit̉ tanqͣꝫ appoſita. ⁊ iō cū deꝰ volueritmedeſpōſari ceſſante ꝯditōe n̄ feci ꝯͣ votumargu in. c. ſuꝑ eo. de ꝯdi. appo. De hoc autēmeo voto diffuſe tractauerūt canoniſte ī. c.ſufficiat. ⁊ in. c. btā Maria. §. vt in quibuſdam .xxvij. q. ij. ⁊ theo. ī. iiij. di. xxx. Tunc 1demon ſic ſuꝑatꝰ: tertiā ſibi voluit calūniaꝫimputare dicēs. Tu credis o iuſtiſſime iudex ꝙ mater tua ꝑpetuā ꝟ̓ginitatē ſeruauerit: ⁊ ꝙ tu eiꝰ filiꝰ vnigenitꝰ fuerꝭ. Ego āt volo ꝓbare ꝙ ip̄a alios filios poſt te habuit etꝟginitate ſuā amiſit. Nā Matth̓ j. d̓r. Ioſeph nō cognouit eā donec peꝑit filiū ſuū pͥmogenitū. qͣſi dicat ꝙ poſtea eā cogͦuit. ⁊ ibidē. An̄qͣꝫ ꝯuenirēt inuēta ē in vt̓o habens d̓ſpūſctō. gͦ poſtea ꝯuenerūt. Itē Lu. ij. d̓r deea. Peꝑit filiū ſuū pͥmogenitū. pͥmꝰ aūt d̓rreſpectu ſcd̓i. l. qͥ duos. jͣ. rn̄ſo. ff. de rebꝰ du. gͦhabuit ⁊ aliū filiū ſaltē ſcd̓m. rn̄dit b. ꝟ̓go ꝙillud ꝟbū donec accipit̉ ī ſacra ſcpͥtura dupl̓rſcꝫ incluſiue ⁊ excluſiue. pͥmo incluſiue inqntū includit oē tꝑs poſt re factā vl̓ an̄. ⁊ ita ītelligit̉ illud pͣs. cix. Dixit dn̄s dn̄o meo ſede a dextrꝭ meis: donec ponā inimicos tuosſcabellū pedū tuoꝝ. Nō eī intelligit̉ ꝙ poſt n̄ſedebit. ſil̓r Gen̄. viij. d̓r. Coruꝰ nō eſt ad archam reu̓ſus donec ſiccarent̉ a q̄ ſuꝑ terrā. ettn̄ poſtqͣꝫ exiccate ſunt nō redijt. Itē exponit̉nō cognouit eā donec peꝑit filiū ſuū primogenitū. qꝛ eo nato dignitatē mr̄is eiꝰ maxīeagnouit. Un̄ Chryẜ. dic̄. vere nō cognouitea an̄ cuiꝰ fuerit dignitatꝭ. ſꝫ poſtqͣꝫ peꝑit tūccogͦuit eā: qꝛ ſpecioſior ⁊ dignior fctā fueratqͣꝫ totꝰ mūdꝰ. qꝛ quē totꝰ mūdꝰ caꝑe non poterat ī anguſto cubiculo vteri ſui ſola ſuſcepit. Hec ille. Sil̓r nō valet iſta cōſequētia.An̄qꝫ ꝯuenirēt inuēta eſt hn̄s ī vtero de ſpūſctō. gͦ poſtea ꝯuenerūt. Sic̄ non valet iſtaꝯſeq̄ntia: hūc nō penituit an̄ mortē. gͦ poſtmortē penituit. īmo potiꝰ valet ecōtra. gͦ necpoſt mortē. Sil̓r Ioſeph n̄ cogͦuit eā an̄. gͦnec poſt. qꝛ cogͦuit myſteriū īcarnatōis dn̄ice. Iſta gͦ p̄poſitio an. lꝫ ſepe ꝯſeq̄ntia īdicettn̄ nōnūqꝫ ea tm̄ q̄ pͥus cogibant̉ on̄dit. ſic̄ſi aliqͥs diceret. Anqͣꝫ in portu pranderē nauigaui. Nō intelligit̉ ꝙ in portu prandeatpoſtqͣꝫ nauigauit ſꝫ qꝛ cogitabat̉ ī portu prāſurꝰ. ⁊ ſil̓r dicēdū ē in ꝓpoſito. Excluſiue ꝟoponit̉ hec dictio donec ꝓ tꝑe determīato: ⁊ ſicnō accipit̉ ī p̄dicta aucte. Et de hac materiatractāt canoniſte in. c. incerta. xxx. di. v. ſuꝑv̓bo qͦuſqꝫ veniat. ⁊ in. c. j. de iudeis. ⁊ in. c. demuliere. exͣ de mr̄i. ꝯͣ. in ecc. ꝯͣc. Ibi donec tādiu ſeꝑent̉. ⁊ ibi ꝑ Ioh̓. de imola. ⁊ in. c. cumr 3

r 3

N

Q