Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

ParS. IIII

Miror te puellā ſic iuuēculā tāti eē aī ⁊ ꝟtutis vt me īcrepare audeas. Ego eī ſum ille de qͦ ſcpͥtū ē Iob .xlj. Nō ē ptās ſuꝑ terraꝫq̄ comꝑet̉ ei qͥ factꝰ ē vt nullū timeret. vn̄ noeſt aliqͥs vir adeo fortꝭ qͥ potētiā meā non timeat. Tu ꝟo nō ſolr̄ me nō times: ſꝫ etiamvilipēdis. Cui btā ꝟgo rn̄dit. Tu es rex ſuꝑoēs filios ſuꝑbie. vt d̓r ī p̄allegato. ca. Egoꝟo cū ſim huilitatꝭ ancilla nō ſolū te non timeo: ſꝫ audax ⁊ animoſa ꝯͣ te inſurgere voloſum etenī illa de qͣ tibi p̄dixit deꝰ Gen̄. iij. inimiciciā pona int̓ te ⁊ mulierē: ⁊ ſemē tuuꝫ acſemen illiꝰ: ⁊ ip̄a ꝯteret caput tuū. Qua rn̄ſione diabolꝰ ꝓſtratꝰ atqꝫ amaritudīe plenꝰabſceſſit. Tūcqꝫ verificatū ē illd̓ Goffredi īpoetria di. Sepe ſagittanteꝫ didicit referireſagitta. Inqꝫ viꝝ plage ꝯu̓ſa recurrere plaga. Bta at ꝟgo ſuꝑ ip̄a rn̄ſione cogitās admiratōe repleta ē ꝙ deꝰ eā ad talia dicēda q̄ip̄a nūqͣꝫ cogitauerat īpuliſſet. Nō eī vllatenus ſe reputabat idoneā vt eſſet mr̄ dei. īmonec vt eſſꝫ ancilla mr̄is eiꝰ. Tūcqꝫ ꝟificatūfuit ī ea illd̓ qd̓ poſtea ip̄iꝰ filius dixit apl̓isMat. x. Nō eī vos eſtꝭ qͥ loqͥmī: ſꝫ ſpūs patris vr̄i qͥ loqͥt̉ in vob̓. Pars ſecūda huiꝰ ẜmonis de iudiciaria altercatiōe facta inter diabolū et beatamvirginem.Euerſus gͦ ille demon ad ſocios ſuvos infernales ſic ꝯfuſus ⁊ ſuperatꝰdixit. Facilius poſſent ſaxa mollirieqꝫ animꝰ huiꝰ puelle a ſctītate ſuaamoueri. ſed tota ſagacitatꝭ noſtre verſutianobis ꝓcurādū eſt vt ſummi pōtificꝭ aīumad maritandū puellas ī tēplo ẜuiētes inducamꝰ. huicqꝫ ꝟgini ẜm lege ſpōſuꝫ ex cognatione ſua ꝓximiorē dari faciamus: vt ſeneꝫillū Ioſeph accipiēs in ꝯiuge: ⁊ votū ꝟginitatis tranſgrediat̉: ⁊ adulterādi occaſioneꝫex ſponſi antiqͥtate ꝑcipiat. His igit̉ ill̓ machinantibꝰ. qꝛ vt d̓r Prouer. xxj. Nō eſt ſapientia: nō eſt prudētia: ⁊ nō eſt ꝯſiliū ꝯtradn̄m. qd̓ illi ad calūniā ⁊ danationē ꝟginiſfieri affectabāt: hͦ deꝰ ad illiꝰ ꝟginitatꝭ cuſtodiā ⁊ teſtimoniū fieri fecit. nā et diuīo nutuIoſeph in ſpōſum accepit: ⁊ ꝟ̓go ꝑmanensde ſpūſcō dei filiū: qͥ ꝑ morte ſua redemit humanū genꝰ generauit. ꝟificatūqꝫ fuitd̓ demonibꝰ illud psͣ. Parauerūt peccatores foueā⁊ inciderūt in ea. Si āt teneamꝰ ꝙ Ioſephfuerit pulcerrimꝰ iuuenis qn̄ accepit btamꝟginē. de qͦ dicemꝰ ī ẜmōe. xij. hꝰ ꝑtis. ꝑte ſecuda. dicere poſſumꝰ ꝙ demoneſ ꝓcurauerūtſibi hūc ſpōſum dari vt viri tā formoſi ꝯiū-

ctiōe ⁊ ꝯuerſatōe votū ꝟgītatꝭ frāgeret ipſabn̄dicta ꝟgo: ī qͦ etiā fuer̄t illuſi: vt ī pallegato loco videbit̉. ꝑfecta igit̉ hūana redēptōeip̄oqꝫ ꝟgīs filio iā ī celis regnāte iteꝝ demones adunati ꝯſtituerūt ſuū ꝓcuratore beelzebub pͥncipē demonioꝝ: eūqꝫ legatū ſuū faciētes ad allegādū ꝯͣ hūanu genꝰ: ad xp̄mmiſerūt vt ſuis argumētatōibꝰ ablatu eismūdi dn̄iū reſtitui faceret. illoſqꝫ ī antiquahoīs poſſeſſiōe ītroduci ꝓcuraret Ueniēsigit̉ beelzebub an tribunal xp̄i dixit. Equiſſime iudex creator celi ⁊ terre. qͥ dixiſti Matthei. xxij. reddite q̄ ſt̓ ceſarꝭ ceſari: ⁊ q̄ ſunt deideo. iube mihi reddi poſſeſſionē hūani generis q̄ mihi iniuſte ablata ē. Scis eī ꝙ nō remittit̉ pctm̄: niſi reſtituat̉ male ablatu. c. peccatū. de reg. iu. li. vj. ⁊. c. ſi res. xiiij. q. vj. cuꝫſi. Cui rn̄dit xp̄s. tu noſti ꝙ merita cāꝝ ꝑtiūaſſertione pandunt̉. l. ij. in fi. C. ſi ꝑ vim velalio mō. ⁊. c. qͣlit̓ ⁊ qn̄. el. ij. de ace. Et ꝙ iudicatē oportꝫ cūcta rimari: ⁊ ordinē reꝝ plenaīqͥſitōe diſcutere. c. iudicātē. xxx. di. v. ⁊ ꝙ dꝫaudire aliā ꝑtē qͥ vult recte iudicare. c. j. decā poſ. ⁊ ꝓ. n̄ gͦ iuſtū ē vt hoīe n̄ vocato necaudito illū tibi adiudicē. l. nā ita diuꝰ. ff. deadop. ⁊. l. de vnoqͦꝫ. ff. de re iudi. Tūc demonait. peto igit̉ o iuſtiſſime iudex vt hūanū genus p̄cipias ī ius vocari. cū ab ea ꝑte ius īcipiat. vt inſti. de pena teme. li. §. fi. ⁊ ex de ꝓba. c. qm̄ ꝯͣ falſam. Cui rn̄dit dn̄ſ. de die agatur? Rn̄dit aūt demon. ad diem craſtina fiat dilatio. Cui dixit dn̄s. Tu bn̄ noſti experiētiā facti. vt ī. l. ij. in pͥn. C. vt ī poſ. lega. etſcis ꝙ via lōga ē a t̓ra vſqꝫ ad celū: qua viaꝫtu bn̄ exꝑtꝰ es. dū ꝑ ſuꝑbiā tuaꝫ de celo nr̄aaucͣte cecidiſti. qꝛ gͦ ad iudicē ꝑtiet legitimūterminū ꝑtibꝰ ad cōꝑenduꝫ aſſigͣre. vt. ff. qͥſatiſ. cog. l. de die. in pͥn. ⁊ ar. exͣde iure patro.c. cū aūt. ⁊ de offi. delega. c. de cauſis. Iō nostibi ⁊ hūano generi feriā ſextā futura aſſigͣmus ad cōparendū. Et tūc p̄cepit archagelo gabrieli vt notificaret cuꝫ tuba ferrea. vtexͣ de appel. c. cū parati. ⁊. C. d̓ fe. l. dies. vt addictū diē genꝰ hūanū veīat rn̄ſuꝝ coram eo⁊ allegatuꝝ qͣre nō debeat demōis dn̄io ſb̓iūgari. Adueniēte igit̉ die venerꝭ p̄dicta: voles ada ꝓ toto hūano genere cora iudice cōparere. qꝛ ꝟa eſt ſnīa poete Quid̓. ī epl̓is dicētis. Optīa naͣ nullo cā tuēte perit. rogauitbeata ꝟginē vt ꝓ eo aduocare digͣret̉ dicēs.O ꝟgo ꝟ̓ginū tua īterceſſiōe ſel̓ ego cū meiſpoſteris a diabolica fuimꝰ ſeruitute liberati.Quia gͦ vt poeta inqͥt. Nō mīor eſt ꝟtusqͣꝫq̄rere ꝑta tueri. veni obſecro ⁊ nos a diaboūi

K

⁊

Temmi

L