Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

ParS. IIII.

bone. de eta. ⁊ qͣli. Ad illd̓ aūt qd̓ obiectūfuit de pͥmogenito. Rndeo inqͥt b. v̓go ꝙ inſacra ſcpͥtura ſepe pͥmogenitꝰ ītelligit̉ ille anquē nullꝰ eſt genitꝰ: ⁊ que nullꝰ ancedit: etiāſi nullꝰ eū ſequal̓. Et ita accipit̉ in p̄dicta autoritate. vt dr in. c. Ioſeph. de ꝟ. ſig. ſic etiāẜm leges exponit̉ ī dicta. l. qͥ duos. ff. de rebꝰdu. ⁊ in. l. pximꝰ. ⁊. l. ꝓximi appellatōe. ⁊. l. īvulgari. ff. de ꝟ. ſig. ⁊. l. j. §. ꝓximis ꝟo. ff. vn̄cog. ⁊. §. ⁊ hec qͥde in ꝓhemio. ff. His igiturrn̄ſionibꝰ demon deuictꝰ: ad qͣrtū argumētū deſcēdit dicēſ. Sereniſſime iudex: tu noſti ꝙ mulieres ꝓ aliqͦ poſtulare ꝓhibēt̉ ⁊ aduocare: qꝛ ē virile officiū. vt ī. l. j. §. ſexuꝫ. ff.de poſtu. nec ad defendēdū aliū admittidebet. l. aliena. C. de ꝓcu. ⁊ in. l. femie. ff. d̓ reg.iur. ⁊. §. tria. iij. q. vij. ⁊. xv. q. iij. Prīo rn̄ditbtā ꝟgo. O iniqͥſſime demon: tu bn̄ noſti:ꝙ mulier p̄t ſuā ⁊ ſuoꝝ iniuriā ꝓſeqͥ. vt in. l.ſenatꝰ. ⁊. l. de crimīe. C. qͥ accu. nō poſ. ſil̓r ꝓmiſerabilibꝰ ꝑſonis: pupillis ⁊ viduis beneadmittit̉. vt ex de ꝓcura. c. fi. ⁊. iij. q. vj. c. ſūtaut. ⁊. c. de aduo. diuer. iudi. l. petitōes. §. licentiā. ⁊. ff. de ꝓcu. l. ſeruū qͦꝫ. Ego igit̉ tanqꝫmeā iniuriā ⁊ cam ꝓpriaꝫ ꝓſequēs admittidebeo. vt. C. de ꝓcu. l. qͥ ſtipēdia. ⁊. ff. femīasOm̄s eī xp̄iani ſt̓ ẜui ⁊ filij mei. Dꝫ gͦ iudexiſte eqͥſſimus me audire. nā etiā ſi eſſem excōicata defenſiōes mee eſſent audiēde. ar. īc. cū int̓ pͥorem. ⁊. c. dilectꝰ filiꝰ. ex de except.Ml̓to magꝭ igit̉ debeo admitti. cū nulla īfamia poſſim notari: ⁊ maxīe cuꝫ ꝓ miſerabilihoīe aduocare velim quē iſte neqͥſſimꝰ demōad ſuā conat̉ redigere ẜuitutē q̄ ē ꝯͣ iura naturalia. vt. ff. de iuſti. ⁊ iu. l. manumiſſionesPreterea illa ꝓhibitio facta ml̓ieribꝰ ne aduocet eſt rōne ẜuāde pudicicie: vt pꝫ ī dicto§. ſexum. hͦ aūt piculū in me eſſe nō p̄t. Sūetenī illa de qͦ Prou̓. vl. d̓r. Muliere fortemqͥs inueniet? Et infra. Accinxit fortitudinelumbos ſuoſ ⁊ roborauit brachiū ſuū manūqꝫ ſua miſit ad fortia. Et iō ceſſante cā ceſſat iuris diſpoſitio. c. cū ceſſante. de appel. etl. adigere. §. j. ff. de iure pa. ⁊ hͦ argumētū vēdicat ſibi locū etiā ſi lex corrigeret̉: vt ait gl.in. l. j. ff. de legi. tuto. Tūc demon reuoluēsſe ad xp̄m dixit. O dn̄e nō moueat te caro ⁊ſanguis tuuſ. Nec amor mr̄is tue. argu. exde p̄ben. c. graue. ⁊. viij. q. j. c. nihil. ⁊. c. moyſes. Nec ꝯ me indignerꝭ ſi iuriſditionē tuaꝫrefutabo. Scis enī ꝙ valde ꝑiculoſum ē corā ſuſpecto iudice litigare. l. aꝑtiſſimi. C. deiudi. Iō bonū ē vt mr̄ tua n̄ ſit cora te aduocata. ip̄a eī ex hͦ reddit̉ ſuſpecta: qꝛ ē genitrix

tua. vt extra de appel. c. poſtremo. ⁊. c. cū ſpeciali. ⁊. C. de aſſeſſo. ⁊ domeſti. l. domeſticus.Nolo gͦ eā aduocare cora te ne ad ſuā ꝑtemte trahat rōne affectōis. Scis eī ꝙ nemo debet iudicare ī cā ſua vl̓ ſuoꝝ. vt ī. l. q̄ iuriſditioneꝫ. ff. de iuriſ. om. iu. in. l. iuliꝰ. ff. d̓ iudi. l.penul. de arbi. l. vnica. C. ne qͥs ī ſua cā. ⁊. c. iſinuante. exͣ de offi. deleg. Cū igit̉ mr̄ tua dicathāc cām eſſe ſuam. iō de iure poſſum iudicium tuū declinare. Tūc beata ꝟgo cū īdignatione exclamās dixit O ſceleratiſſime demōiuſtiſſimū filiū meū ſuſpectū ī iudicādo allegare p̄ſumis qͥ eſt deꝰ iuſtꝰ ⁊ iuſticiā diliges.psͣ. vij. Qui nō eſt acceptator ꝑſonaꝝ Act̉.x. ⁊. c. ſicut. xxxij. q. iiij. ⁊ de ꝯſe. di. iiij. c. Necqueqꝫ. ⁊. c. vl. iij. q. ix. ⁊. c. ij. iiij. q. iiij. ⁊. c. nouit. de iudi. facit. c. venerabilis. de p̄ben. ⁊ digni. Qui eſt fidelis ⁊ abſqꝫ vlla iniqͥtate: iuſtus ⁊ rectuſ. Deut̓. xxxij. qͥ nō ē vt filiꝰ hoīsvt mutet̉. Num. xxiij. Nō dꝫ igit̉ filiꝰ meꝰ aiudicādo ceſſare ꝓpt̓ dicta obiecta q̄ intelligunt̉ de purꝭ hoībꝰ: de qͥbꝰ in. c. quattuor. xj.q. iij. d̓r. Quattuor iſta timor odiū dilectiocenſus. Sepe ſolēt hoīm rectos ꝑu̓tere ſenſus. Preterea ſemel eū in iudicē acceptaſti ⁊ad illū veniſti ius petens: ergo ipſum nō potes recuſare. l. j. ⁊ pͥn. ff. de iudicijs. Tunc ⁊ergo dn̄s Ih̓s interlocutoriā tulit ſentētiaꝫdicēs ſe velle ī cā ꝓcedere ⁊ beata ꝟgine taqꝫidoneā humani generis aduocatā admittere. Precepitqꝫ demoni vt q̄cūqꝫ ꝯtra hoīesꝓducere vellet in mediū afferret atqꝫ breuit̓ꝯcluderet: quia mores mulieꝝ leuiter offendunt̉: vt in. c. forus. de ver. ſig. ⁊. C. de ſpon. l.iiij. Dixit auteꝫ demon. Sapientis cuiuſqꝫꝓcuratoris officiū eſt. pͥmo interdictū reſtitutoriū qd̓ ſibi de iure ꝯpetit inteptare. vt. ff.de rei ven. l. j. ⁊. l. is qͥ deſtinauit: melior eſt eīꝯditio poſſidētis. ff. de rei ven. l. fi. ⁊ inſti. deinterdic. §. j. ⁊ extra de fide inſtru. c. inter dilectos. ⁊. ff. de ꝟ. ſig. l. ſi ſeruū. Quare peto mereſtitui ad pͥſtina poſſeſſionē hūani generistormētandā ⁊ cruciādā vt pͥus. Nā ꝓbareparatꝰ ſum me fuiſſe ī poſſeſſiōe pacifica ⁊ qͥeta eiuſdē ⁊ ſpoliatū fuiſſe de facto. qͥ duo cōuenit ꝓbare vt qͥs reſtituat̉. vt extra de reſti.ſpo. c. olim. ⁊ de offi. dele. c. ꝯſultatiōibꝰ. ⁊. ij.q. j. c. iij. Quia reintegrāda ſunt oīa ſpoliatis an̄qͣꝫ vlteriꝰ ꝓcedat̉. vt. ff. de vſurꝭ. l. videamus. An oīa enī agendū eſt de poſſeſſorioc. ij. de ordi. cogni. ⁊ ſpoliato fiēda ē reſtitutoc. ex lr̄is. de reſti. ſpo. l. ſi qͥs fundū. C. ad legiul̓. de vi publi. Et de facto ſpoliatꝰ: eſt de facto reſtituendus ſine aduerſarij citatione⁊

F

4