Pars. IIII.
Quartū ē mr̄is familiaritas. iō ſubdit̉: cumMaria mr̄e Ih̓u. Qui enī ſe illi familiaresexhibet ꝑ ſpūale deuotōꝫ: qͣttuor bōa ab ip̄arecipiūt. Prīo eī cōicat eis diuīa bn̄ficia. vn̄Sap. viij. inqͥt Salomo. ꝓpoſui hac ducēmihi ad ꝯuiuādū: ſciēs qm̄ cōicabit mihi debonis ſuis. Scd̓o dat eis ꝯſolatōꝫ ꝯͣ adu̓ſavn̄ ſb̓dit̉. Et erit allocuto cogitatiōis ⁊ tedijmei. Tertio dat leticiā ⁊ gaudiū ſb̓leuandoſpem ad ſuꝑnaͣ. iō ibidē ſb̓dit̉. ītras ī domuꝫmea ꝯqͥeſca cū illa. nō eī hꝫ amaritudinē couerſatio illiꝰ ſꝫ leticiā ⁊ gaudiū. Quarto p̄uenit nr̄a deſideria. iō dr̄ Ecc̄i. xv. obuiabitilli qͣſi mr̄ honorificata.¶ Pars tertia huiꝰ ẜmōis de tꝑantia btēvirginis.Icit qͦꝫ ꝟgo bn̄dita ī ꝟbis ꝓpoſitisin themate nr̄o: meū eſt ꝯſiliū .ſ. tꝑate et modeſte viuēdi. hac eī tꝑantieꝟtutē habuit beata ꝟgo excellenterſuꝑ om̄es hoīes. vt ait Albertus vbi ſuꝑ. c.xcij. Tꝑantiā aūt diffinit idē doctor ẜm philoſophos dicēs. Tꝑantia ē ꝯͣ illicitos aī impetꝰ firma ⁊ diſcreta dn̄atio. ⁊ fuit diffinitioTullij ī. ij. retho. Aliā aūt diffinitiōꝫ ponitglo. ſuꝑ illd̓ Marc. viij. Erāt qͥ māducauerat qͣſi qͣttuor milia hoīum di. Tꝑantia ē refrenatio cupiditatꝭ ab his q̄ tꝑalit̓ delectāt.Hꝰ āt v̓tutꝭ pͥma eſpēs caſtitas: qͥ excellētiſſimo mō fuit ī btā ꝟgīe. Nā ī oībꝰ alijs viatoribꝰ caſtitas ē cū caſu ad minꝰ ī pͥmū motuꝫvenialē. in ip̄a at fuit ſine caſu vllo etiā in peccatū veniale vl̓ aliquē inordinatū motu. exqͦ eiꝰ caſtitas fuit īproportionabil̓. Iteꝫ fuitexcellētior caſtitate angl̓oꝝ qͥnqꝫ gͣdibꝰ. Primo euī eſt ml̓ciplicior. Angeli ei hn̄t caſtitatē tm̄ in ſpū. ꝟ̓go aūt ī carne ⁊ ſpū. Scd̓o eſtnobilior. qꝛ illa natural̓: iſta gͣtuita. Tertioeſt vtilior: qꝛ illa ē ex ſtatū meredi iſta meritoria. Quarto ē gl̓ioſior: qꝛ illa ſine victoriahec cū victoria. Quīto ē laudabilior. qꝛ illaeſt neceſſaria: bt̄e āt ꝟgīs volūtaria. Hec Albertꝰ vbi sͣ. c. xciij. Scd̓a tꝑantie ſpes eſt ſobrietas ⁊ abſtinētia q̄ multipl̓r fuit ī btā ꝟgine. ¶ Eſt aūt qͣdruplex ſpes abſtinētie. Prima e abſtinere ab oībꝰ nociuis. de q. j. ad Corinth̓. ix. d̓r. Oīs qͥ in agone ꝯtēdit ab oībuſſe abſtinet. Iſta nociua ſunt vicia ⁊ pctā a qͥbus ſꝑ eſt abſtinēdū. vn̄ Ecc̄i. iij. d̓r. Cor ſapiētis ⁊ ītelligibile abſtinet ſe a pctīs Scd̓aeſt abſtinere qn̄qꝫ a licitꝭ. qꝛ ſic̄ dr̄. jͣ. ad Cor.ix. omīa mihi licet: ſꝫ nō oīa expediūt. omniamihi licet: ſꝫ nō oīa edificat. Fac̄ ad hͦ lex ſꝑ.ff. de ritu nup. vbi d̓r. Semꝑ in ꝯuētionibꝰ
nō ſolū qͥd liceat ꝯſiderādū eſt: ſꝫ ⁊ qͥd honeſtū ſit. facit etiā. c. ꝯſuetudo. jͣ. di. ⁊. c. fctē ſūt§. p̄terea. cū. c. ſeq̄n̄. iiij. di. De hac aūt ſpecieabſtinētie Quid. in epl̓is ait. Eſt ꝟ̓tus placitis abſtinuiſſe bonis. Tertia ē abſtinētia aſuꝑfluis ſic̄ a ſuꝑfluitate curaꝝ ⁊ diuitiaruꝫquā abſtinētiā pctōres nō hn̄t. Un̄ Ecc̄i. xjdr̄. Pctōri dedit deꝰ afflictōꝫ ⁊ cura ſuꝑfluaꝫvt addat ⁊ ꝯgreget ⁊ tradat ei qͥ placuit deo.Hec aūt abſtinētia a ſuꝑfluis comēdatur īiure. a qͦ oīs ſuꝑfluitas euitat̉. §. ſane. in prohe. ſexti. ⁊ in. l. j. §. nulla itaqꝫ. C. de vete. iur.enū. ⁊. §. qͥbꝰ in. j. ꝯſti. co. ⁊. l. obſeruādū. ff. deof. pſi. ⁊. l. fi. C. de dena. Quarta ē abſtinere a.ſuꝑfluo cibo ⁊ potu. de qͦ Ecc̄i. xj. d̓r. Cogitaui ī corde meo abſtrahere a vino carne meaꝫTalē abſtinētiā hēbat Daniel. qͥ inqͥt ſui li.c. x. panē deſiderabilē nō comedi. Caro et vinū nō ītroier̄t ī os meū. Iſta at qͣdruplex abſtinētia īuenit̉ fuiſſe ī bt̄a ꝟgīe. pͥmo ei abſtinuit a nociuis .ſ. pctīs. ⁊ ab oī ſpecie mali. ſeruans illud ad Theẜ. v. Ab oī ſpē mali abſtinete vos. ſcd̓o abſtinuit a licitꝭ. licitū eī eratmrimoniū ꝯͣhere ⁊ ꝯſūmare. ſꝫ ip̄a ab iſto licito abſtinuit ⁊ ꝑpetua ꝟginitate deo vouit.vn̄ dixit angl̓o Lu. j. Quō fiet iſtd qm̄ viꝝnō cognoſco .i. me nō cogͦſcitura ꝓpono. coſenſit at ī mrimoniū qͣꝫtū adꝯiugalē habitatione ſimpl̓r. Quātū ꝟo ad copula carnaleꝫnō ꝯſenſit niſi ſb̓ ꝯditōe: videlicꝫ ſi deo aliterplaceret qͣꝫ ip̄a ꝓpoſuerat. Un̄ Hugo de ſctovict̉. ī li. de ſacris inqͥt. ſuſcepit ꝟgo ꝯiugiumſꝫ n̄ mutauit ꝟginitatꝭ ꝓpoſitū. hͦ qͥdē fides⁊ pietas ꝯfitet̉ ꝙ eiꝰ ꝓfeſſiōꝫ nullatenꝰ minuit ꝯiugal̓ ꝯſenſus ſic ip̄iꝰ caſtitate n̄ violauitꝯceptꝰ: nec ītegritate abſtulit partꝰ ¶ Tertioabſtinuit a ſuꝑfluis: qꝛ nec ſuꝑflua habuit:ſic patuit. vt ſuꝑͣ dictū ē in purificatione vbiagnū emere nō potui. nec ſuꝑflua dixit. qꝛ n̄eſt locuta niſi ꝟba q̄ ſpectaret ad dei honoreꝫvel ꝓximi vtilitate: vl̓ ad ſui hūilitatꝭ on̄ſionē. Nec etiā ſuꝑflua ſꝫ vtilia ⁊ neceſſaria cogitauit. Un̄ d̓r Lu. j. Cogitabat qͣlis eēt iſtaſalutatio. nec ſuꝑflua ꝯcupiuit ſꝫ tm̄ vnū neceſſariū .ſ. adherere deo ⁊ eo frui. de qͦ d̓r Lu. xPorro vnū ē neceſſariū. Maria optima ꝑte elegit qͥ nō auferet̉ ab ea. Quarto abſtinūit a neceſſarijs .ſ. cibo ⁊ potū ⁊ alijs neceſſitatibꝰ corꝑis. Un̄ Amb̓. vbi s. inqͥt. Quid exequar cibo parſimonia. officioꝝ redūdatiaꝫalteꝝ vltra natura ſuꝑfuiſſe. alteꝝ ipſi penenature defuiſſe. illic nulla int̓miſſa tꝑa. hͦ cōgeminatꝰ ieiunio dies. Et ſi qn̄ ſucceſſiſſꝫ reficiēdi volūtas cibꝰ plerūqꝫ obuiꝰ qͥ mortem
Specieſabſtinen
O
R
Q