Druckschrift 
Mariale
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. III. De Virtutibus Marie

arceret nō delicias mīſtraret. dormire nō pͥuſcupiditatꝭ qͣꝫ neceſſitatꝭ fuit. ⁊ tn̄ cū qͥeſceretcorpꝰ vigilabat animꝰ qͥ freq̄nt̓ īſomnis autlecta repetit. aut ſomno īterrūpto continuataut diſpoſita gerit: aut gerēda ꝓnūciat. HecIlle. Dic aūt Albertꝰ vbi. sͣ. c. xciiij. ꝙ ſobrietas ⁊ abſtinētia ī viatoribꝰ p̄t eē cū errore etpoſſibilitate cadēdi ſaltē ī pͥmū motuꝫ guleNō ſic aūt fuit ſobrietas btē ꝟgīs. gͦ excellentior fuit ſobrietate oīum alioꝝ viatoꝝ. Preterea abſtinēt pleriqꝫ aut ꝓ debito ſatiſfactionis ꝓ pctō p̄terito: aut ꝓ deletōe pene debitein pn̄ti. aut ꝓ cautela euaſiōis ꝓ futuro peccato. ſꝫ ī btā ꝟgīe nō fuit abſtinētia ꝓ debitoſatiſfactōnis nec ꝓ pctō p̄terito: ſꝫ ꝓ meritoſuperogatōis: nec ꝓ cautela ꝓuiſiōis: ſꝫ ꝓ exemplo edificatōis: nec ꝓ deletōe pene: ſꝫ ꝓ merito gl̓ie. gͦ fuit nobilior abſtinētia cuiuſlibetviatoris. Hec Albertꝰ vbi sͣ. Tertia ſpēstꝑantie ē modeſtia. cuius partes enumeratArchid̓. ī. c. j. in pͥn. ſuꝑ v̓bo modeſtos. d̓ ſtatu regu. li. vj. Que ꝟtus pͥncipalit̓ ꝯſiſtit intribꝰ .ſ. ī dictꝭ ⁊ in factis ac in cultū veſtium.Primo igit̉ dico ẜm Albertū vbi sͣ. c. xcv. ꝙbtā ꝟgo habuit modeſtiā ī ſummo ī dictꝭ ſuis. ⁊ arguit ſic. Nemo vnqͣꝫ linguā domarepotuit. Iaco. iij. qd̓ ītelligit̉ cōiter de viatoribus. ſꝫ btīſſima ꝟgo linguā ī ſūmo domauitqꝛ nunqͣꝫ ī lingua lapſa fuit. gͦ modeſtia beatiſſime ꝟgīs ī dictꝭ oēm creaturā excellit. heca ille. Eſt gͦ ſciēdū ꝙ v̓ba btē ꝟgīs habuerūtſe qͥnqꝫ laudabiles ꝯditōes. pͥmo eī nō fuerūtꝓlixa. ſꝫ multū pauca ⁊ breuia. Nō enī totaſerie euāgelij inuenit̉ fuiſſe locuta niſi ſeptieſ⁊ tūc breuit̓. pͥmo locuta eſt bis cum angelo.vt ptꝫ Lu. jͣ. dicēdo. Quō fiet iſtud. ⁊ Ecceancilla dn̄i. Bis qͦꝫ locuta ē elizabeth. pͥmoſalutādo. poſtea ī laudē dei ꝓrumpēdo dicēsMagnificat aīa mea dn̄m. vt patet ī eodēj. Luc. c. Bis etiā locuta ē filio. ſemel in templo dicēs. Fili qͥd feciſti nob̓ ſic. Luc̄. ij. et ſel̓in nuptijs dicēs. vinū nō hn̄t. Ioh̓. ij. Et ſellocuta ē mīſtris dicēs. Quecūqꝫ dixerit vob̓facite. Ioh̓. ij. ſꝑ aūt breuit̓ ē locuta: niſi qn̄ īlaudē dei ꝓrupit. Et iō multū ē cōmēdandaqꝛ meliꝰ eſt pauca idonee effundere qͣꝫ multꝭinutilibꝰ hoīes p̄grauari. l. tāta. §. cōtrariū.C. de ve. iu. enuc. loqͣcitas ꝟo ſcpͥture ē odioſac. ſit rector. xliij. di. ꝓpterea. ī. l. fi. ī fi. C. d̓ dotꝭꝓmiſ. notāt doc. ꝙ effundēs nimiū ẜmonemincidit ī ꝑiculū. Aduocatꝰ etiā verboſus aduocare ꝓhibet̉. ẜm glo. ī. l. ex ea. ff. de his quino. infa. ⁊ Bal. in. l. ꝓxime. ff. de his que ī teſta. delen. Modicitas aūt colloquij ⁊ breui

tas placet iuri. qd̓ ꝓbat̉ ꝑ legē ſi qͥs obrepſerit. ibi. ſatꝭ eſt vnū referre. C. ad le. cor. de fal.⁊ ꝑ legē ita vulneratꝰ. ī fi. ff. ad. le. aqͥ. ibi. immo ſolo ꝯtētꝰ ero. Exēplo igit̉ mr̄is dei breuit̓loquētis: diſcāt mulieres raro loqͥ ⁊ nūqͣꝫ ī ꝟbis ꝓfluere niſi forte ī orōe ⁊ laude dei. Secūdo eiꝰ ꝟba nō fuerūt leuit̓ ꝓlata ſꝫ multuꝫp̄meditata. Un̄ Lu. ij. d̓r. Maria aūt ꝯſeruabat oīa ꝟba hec ꝯferēs ī corde ſuo. vbi dicit Beda. v̓ginal̓ pudicicie iura cuſtodic̄s ſecreta xp̄i q̄ nouerat nemini diuulgare volebat. Sꝫ ip̄a qn̄ ille vellet ⁊ qͦ mō vellet hecdiuulgare reuerēter expectabat. Et ip̄a qͥdeꝫſecreta tacuit ore: vigili tn̄ meditatōe ſcrutabatur corde. Et Bern̄. ī qͦdā ẜmone inqͥt. venob̓ qͥ ſpm̄ habemꝰ ī lingua ⁊ totū ꝓferimꝰ ⁊vndiqꝫ effluimꝰ. Maria cōſeruabat oīa q̄audierat ī corde ſuo. Fuit eī velox ad audiēdū ⁊ tarda ad ꝓferēdū. Qui eī incōſiderateloquit̉ de leuitate punit̉. argu. l. famoſi. ff. adle. iu. maie. ⁊ iō pōderāda ſunt ꝟba an̄qͣꝫ ꝓferant̉. l. ꝓlatā. C. de ſen. ⁊ interlo. om. iu. ⁊. l. la.beo. §. fi. ff. de ſuppel. le. vn̄ d̓r ꝙ oportꝫ pͥmoaīas poſtea linguas fieri eruditas. §. illd̓ ꝟoin ꝓhe. ff. Beda qͦꝫ vbi. sͣ. ait. Imitemur fratres piā mr̄em dn̄i ſeruātē oīa ꝟba ⁊ acta ſaluatoris nr̄i. hoꝝ meditatōe diurna ⁊ nocturna īportunas cogitationū nocētiū repellamꝰincurſus. hoꝝ crebra ꝯſideratōe: nos ⁊ ꝓximos a fabul̓ ſuꝑuacuis ⁊ maledictꝭ detractōnū colloqͥis caſtigare ⁊ ad diuine laudis frequētias accēdere curemꝰ. Tertio eiꝰ verbanō fuerūt p̄ſumptuoſa. ſꝫ ip̄a ī loquēdo fuitml̓tū timida ⁊ verecūda. vn̄ inqͥt Bern̄. ī qͦdā ẜmōe. Eiꝰ qͥdē ẜmo certiſſimꝰ iudex fuit īgenite māſuetudīs ac verecūdie virginalisAlioꝝ verecundiā ſuā reputās. vbi aūt a filio audiuit: qͥd mihi ⁊ tibi ē ml̓ier? tāqͣꝫ mitꝭ⁊ hūilis corde. nihil illi rn̄dit. ſꝫ mīſtros facere qd̓ illis diceret admonuit. Et ſb̓dit Ber̄.ibidē. Totiēs Maria audiuit filiū turbis īparabil̓ loq̄ntē. diſcipul̓ myſteria reuelātemvidit miracula faciētē. vidit ī cruce pēdētē. expirātē. reſurgētē: ⁊ aſcendētē. ⁊ ī his oībꝰ voxverecūdiſſime ꝟgīs n̄ audit̉. hec ille Quarto eiꝰ ꝟba nō fuerūt vacua: ſꝫ ml̓tū fructuoſaNoluit eī incidere ī. l. fi. C. de reuo. dona. vbid̓r ꝙ īania ſt̓ v̓ba q̄ nullꝰ ſeqͥt̉ effectꝰ. Sꝫ ſeruauit illd̓ qd̓ notat̉ in. l. ſi qn̄. ī pͥn. ff. de le. primo .ſ. ꝙ ſingula ꝟba in iure. ſingularē debentparere effectū. vl̓ ꝙ nullum ꝟbū dꝫ poni ſinemyſterio. Fructuoſitas āt locutōis btē ꝟgīspatet. Nā locuta eſt cū angl̓o ⁊ ad eiꝰ verbadeꝰ factꝰ eſt hō. locuta ē cū Elizabeth ⁊ tripuq 4

glibi

UerbꝰMarie

T

U