Pal̓S. IIII.

acq̄ſiuit ⁊ habuit vniuerſalit̓. iuxͣ illud Prouer. vlt̓. Multe filie ꝯgregauer̄t ⁊c̄. De hacfortitudine eiꝰ p̄t dici illud Prouer. x. Ege-ſtatē oꝑata ē manꝰ remiſſa. Manꝰ aūt fortium diuitias parat. manꝰ remiſſa fuit manꝰEue. que ſe ⁊ nos om̄ibꝰ meritis ſpoliauit:ſꝫ manꝰ fortis fuit manꝰ ꝟgīs. q̄ oēs ſpūalesdiuitias ꝯgregauit. Iō ip̄a inqͥt Ecci. xxiiij.In plenitudine ſanctoruꝫ detentio mea. vbiBern̄. dic̄. Uere in plenitudine ſctōꝝ ē detentio ſua. cui nō defuit fides priarchaꝝ. nͨ ſpesꝓph̓aꝝ. nec zelꝰ apl̓oꝝ. nec ꝯſtātia martyruꝫnec ſobrietas ꝯfeſſoꝝ. nec mūdicia ꝟginumnec puritas angeloꝝ. ¶ Quintū arduū fuitꝙ p̄ciū totiꝰ mūdi ip̄a ſola inuenit. Un̄ poſtqꝫ Salomon dixit. Mulierē fortē qͥs īueniet? ſubdit. Procul ⁊ de vltimis finibꝰ preciūeiꝰ .i. de ꝯiūctiōe dei ⁊ hoīs qͥ ſunt duo vltimifines. Un̄ Sap. viij. d̓r. Attingit a fine vſqꝫad finē fortit̉. Iſtd̓ p̄ciū fuit a iudeis ꝑ ignepaſſionis examinatū. iuxͣ illud pͣs. Igne meexaminaſti ⁊c̄ .i. examīare ꝑmiſiſti. ⁊ tn̄ nullāſcoriā inuenerūt. vn̄ ſequit̉. Et nō eſt inuētain me iniquitas. Deinde p̄ciū numerauerūtvn̄ psͣ. xxj. idē pͣs. ait. Dinumerauerunt oīaoſſa mea. ⁊ tn̄ ibi nullā diminutōꝫ īuenerūtſꝫ vniuerſalit̓ oīa oſſa eius fuerūt igne paſſionis aduſta. vn̄ ꝑ pͣs. ip̄e ait. Oīa oſſa meaſicut cremiū aruerunt. Poſtremo in ſtateracrucis ip̄m p̄ciū pōderauerūt. vn̄ cantatur īhymno crucꝭ. Statera facta corꝑis ⁊c̄. Sꝫinuenerūt ꝙ nulla ꝯmiſit pctā: ⁊ tn̄ grauiſſima fuit pena. vn̄ Iob ī ꝑſona xp̄i ꝯqͥrit̉ dicēsvj. c. Utinā appederent̉ pctā mea ⁊ calamitas quā patior ī ſtatera. qͣſi arena marꝭ hecgrauior apꝑeret. hͦ ibi. Et loqͥt̉ more iuris ciuilis in qͦ aliqn̄ aliqͥd d̓r minus vel ampliꝰreſpectu eiꝰ cui nihil eſt. l. minꝰ. ⁊. l. v̓buꝫ amplius. ff. de ꝟ. ſig. ⁊ qͣꝫuis illud p̄ciuꝫ ſic fueritexaminatū: numeratū: ⁊ ponderatū. tamennihilominꝰ a iudeis fuit reprobatū. vnde ꝑpͣs. ip̄e dn̄s inqͥt. Preciū meū cogitauer̄t repellere ⁊c̄. ¶ Scd̓o eiꝰ fortitudo fuit ꝯſtāt̉ ſuſtinēdo aduerſa. ⁊ in hͦ cōmendat̉ ꝟtus patientie eiꝰ. quā ꝟtutē diffinit Albertꝰ ſuꝑ miſſus eſt. c. lxxxix. di. Patiētia ē bonus hitꝰ aīe.oēs aduerſitates equimit̉ portans. ⁊ ſubditidē doctor. Patiētia btiſſime ꝟgīs fuit īuincibilis. ⁊ ab oī malo culpe īpaſſibil̓. gͦ ipſiuspatientia fuit oīm alioꝝ patiētia maior improportionabilit̓. habuit qͦꝫ ꝟ̓tutē ꝯſtantiequā p̄dictꝰ doctor diffinit ī. c. ſeq̄nti di. Conſtantia eſt ſtabilitas ī ꝓpoſito nō vacillans⁊ ſubdit. Oīm alioꝝ ſtabilitas fuit ē aliquo

mobilis. Sꝫ btē ꝟgīs fuit ſtabilitas oīno īmobilis. gͦ eiꝰ ꝯſtantia alioꝝ ꝯſtantie eſt improportionabil̓. De ꝯſtātia ꝟo ⁊ ſtabilitatebeate ꝟgīs patuit tꝑe paſſionis xp̄i. vbi apoſtoli xp̄m reliquerūt ⁊ fidē ꝑdiderūt. Ip̄a atimmobil̓ in oī adu̓ſitate ſtetit. ⁊ fidē incōcuſſam ẜuauit. Un̄ in perſona xp̄i d̓r Iob. xix.Pelli mee ꝯſumptꝭ carnibꝰ adheſit os meū⁊ derelicta ſunt tm̄mō labia circa dētes meoſPer os enī ſignificat̉ xp̄s. qͥ intatu fuit fortꝭꝙ potius potuit frangi ꝑ mortē: qͣꝫ īclinari ꝑtimore. Iſtud os habuit dentes. carnes. etpellē. Dentes enī fuerūt apl̓i. qui doctrinamxp̄i ruminabat: ⁊ ppl̓o ꝓpinabūt. iuxͣ illudCan. vij. Dignū dilecto meo ad potanduꝫlabijſqꝫ ⁊ dentibꝰ illiꝰ ad ruminandū. Carnes fuerūt ſancte mulieres: que erāt molles⁊ fragiles. pellis eiꝰ fuit ꝟgo Maria q̄ ip̄ꝫ oscarne veſtiuit: ⁊ q̄ multis tribulatōibꝰ expoſita fuit. Dic̄ gͦ xp̄s. pelli mee ꝯſumptꝭ carnibus ⁊c̄. Nā circa dentes .i. apl̓os n̄ remāſer̄tniſi labia .i. amorꝭ ꝟba. qͥ enī ip̄m mortuumadhuc diligebāt: libeter loquebant̉ de ip̄o. ſic̄patꝫ Lu. xxiiij. in duobꝰ diſcipulis eutibꝰ īemaus. qui de ip̄o ibat loquēdo. ⁊ ſicut dicitGrego. in omel̓. paſcali. Amabat ⁊ dubitabant. Carnes ꝟo .i. ip̄e mulieres fuer̄t ꝯſumꝑte .i. extincte a fide. Os ꝟo ſolūmo adheſitpelli. ⁊ pellis oſſi. qꝛ xp̄s adheſit mr̄i. ⁊ materfilio. Un̄ Can̄. j. ip̄a inqͥt. Dilectꝰ meꝰ mihi⁊ ego illi. xp̄s gͦ adheſit mr̄i ip̄am de cruce cognoſcēdo. ⁊ ea diſcipulo ꝯmedādo. Mr̄ ꝟoadheſit filio ip̄m amādo. illūqꝫ ī cruce aſſociādo. ac eiꝰ fidē illibata ẜuādo. ⁊ ꝓ eiꝰ amoIre mori defiderādo. ¶ Tertio eius fortitudofuit ꝑſeuerater agēdo fortia. vn̄ ipſa habuit tāvirtutē magnificētie: qua diffinit Albertus havbi s. c. lxxxvj. di. Magnificētia ē reꝝ benegeſtaꝝ felix ꝯſūmatio. ⁊ ſb̓dit ibidē. Cōſummatio reꝝ bn̄ geſtaꝝ ꝑ beatā v̓ginē excellit īproportionabilit̓ oīs pure creat̉e ꝯſūmatōꝫgͦ in actu magnificētie excellit oēm viatoreꝫHabuit qͦꝫ bt̄a virgo v̓tutē fiducie q̄ ē ſpēsfortitudīs. qua diffinit idēdoctor. c. ſequeti:dicēs. Fiducia ē certa ſpes ꝑducēdi ad finemrē q̄ cepta ē. ⁊ ſb̓dit Sꝫ certitudo ſpei bt̄e virginis fuit abſoluta ⁊ infallibil̓. Omniū autalioꝝ fiducia ꝯditional̓ ē vel fallibil̓. ſꝫ infallibile excellit fallibile improportionabiliterinqͣntū tale. gͦ ſic fiducia btē virgīs excellit fiducia oīm viatoꝝ. Hec ille. Huit etiā virtūtem ſecuritatꝭ: q̄ ē alia ſpēs fortitudīs. Quadiffinit p̄dictus doctor vbi .s. c. lxxxviij. di.Securitas ē habitꝰ ẜm quē ſuꝑueniētes icō

IPatiēsfuit

Omniameritaacqͥſiuit

MPerſeuirater agbat