Pars. IIII.

buit btā ꝟgo a ſue ꝯceptiōis pͥmordio ⁊ ī eaꝑſeuerauit vſqꝫ ad vltimuꝫ vite. Inqͥt enimQuintilianꝰ in li. declamationū. declamatōevij. Nihil magꝭ intereſſe hoīum puto qͣꝫ vtſpes ī hoīe tā loga qͣꝫ vita ſit. Un̄ ip̄a ꝟgo benedicta ẜuauit illd̓ Cathonis ꝯſiliū di. ſpeꝫretine ſpes vna hoīem nec morte relinquit.Sic at btiſſima ꝟgo qͦtidie ī ꝟtutibꝰ ⁊ bōisoꝑatōibꝰ magꝭ ꝓfic ⁊ oēs ſctōs meritꝭ exceſſit. ita qͦtidie in ſpei ꝟtute augmētata fuit. etretributōem ſuoꝝ meritoꝝ ceterꝭ oībꝰ certiuſſperādo expectauit.¶ De charitate btē ꝟgīs. Cōſideratio tertia.IUerit̉ q̄ charitas ī bt̄a ꝟgīe fuerit?Iq̄⁊ rn̄det̉ ꝙ habuit charitatē excellentem oīs pure creature. nā Luc. vij.de duobꝰ debitoribuſqͥbꝰ remiſſumfuit debitū: qͦꝝ vnꝰ debebat qͥnquaginta. aliꝰcentū: dū q̄reret ſaluator qͥs illoꝝ plus diligat eū qͥ remiſit? rn̄ſum fuit ꝙ is cui plꝰ donauit. ex qͦ colligit̉ ꝙ ille plꝰ tenetur diligere. cuiplꝰ donat̉. Sꝫ btīſſime ꝟgini ſuꝑ oēs creaturas donatū fuit a deo. gͦ eū plꝰ diligere tenebatur. ſꝫ qͣntū diligere tenebat̉: tantū dilexit. gͦmaiorē hūit charitatē qͣꝫ aliqͣ creat̉a. Itē caritas ē de corde puro ⁊ ꝯſcīa bona ⁊ charitatenō ficta. vt ait apl̓s. jͣ. ad Thim̄. j. gͦ vbi maior puritas. ibi maior ē charitas. ſꝫ btīſſimaꝟgo hūit puritatē ī ſummo q̄ ſub deo maiorneqͥt intelligi. gͦ charitatē habebit ī ſūmo. cuiin creaturꝭ eqͣlis neqͥat intelligi. ¶ Pretereanullꝰ tatū amat alique qͣꝫtū pr̄eius ⁊ materl. fi. c. de cura. fu. iuncta. l. videamꝰ. ff. de ī litēiura. ſꝫ inter oēs creaturas ſola btīſſima virgo fuit mr̄ dei. gͦ nulla creatura tantū dilexitdeū qͣꝫtū ip̄a. Itē Prou̓. viij. inquit ip̄a beataꝟgo. Ego diligētes me diligo. Ego plꝰ diligentes plꝰ diligo. Sꝫ deꝰ ſuꝑ oēm creaturaꝫmaxīe dilexit beata ꝟginē. gͦ ip̄a ad eū maximā ſuꝑ oēm creaturā habuit dilectōꝫ Huiꝰetiā ſignū eſt: ꝙ liber caticoꝝ qͥ amorꝭ ꝯtinetꝑfectionē. ſpecialit̓ exponit̉ de beata virgine. ⁊ibi a ſpōſo celeſti amica: ⁊ chariſſima ꝑ excellentia noīat̉. Ex qͥbꝰ videt̉ ꝙ btā ꝟgo nō habuit charitatē ẜm cōem modū viatoꝝ: ſꝫ perfectiori mō ⁊ excellētiori oī mō ꝑfectōnis pure creature. Sꝫ ꝯͣ argui pōt. videlicet ꝙ btāꝟgo in via habuerit minorē charitate qͣꝫ ageli. qꝛ ſtatꝰ vie inferior eſt ſtatui patrie. Ergoſummū vie inferiꝰ ē infimo patrie. Un̄ dn̄sMat. xj. ait. Qui minor eſt ī regno celoruꝫmaior eſt Ioh̓e baptiſta. vbi glo. dic̄. Omīsſanctꝰ qͥ eſt cū deo: maior ē eo qͥ adhuc ē ī mūdo. ¶ Itē ſuꝑ illd̓ Malach̓. iij. Ecce ego mit

to angelū meū ⁊c̄. dic̄ gl. Nouiſſimꝰ āgelꝰ celi maior eſt qͦuis hoīe. ¶ Ad hec rn̄detur ẜmAlbertū ſuꝑ miſſus e. c.xcvj. ꝙ licet charitatbtē ꝟgīs in via fuerit minor charitate agl̓oꝝqͦ ad actū ꝓpt̓ ſubiecti ꝯditōꝫ ⁊ ꝯtrarij coniunctionē. ⁊ ita intelligunt̉ ꝯͣria. tn̄ qͦ ad ſubſtantiā fuit maior charitate omniū angl̓oꝝUn̄ ſi deus angelū de nouo crearet: ⁊ ei illamcharitatē infunderet quā btā ꝟgo ī via hūitille angelꝰ mō p̄dicto tātu deū diligeret qͣꝫtūbta ꝟgo mō in patria diligit. qꝛ caritas vie⁊ patrie eſt eadem ẜm ſub̓am. Hec ille. Quietiā ſubdit ꝙ charitas btē ꝟgīs qͦ ad effectūfuit maior in ſtatu vie qualibet charitate angelica. qꝛ angelica charitas nō eſt ī ſtatu merendi. Quilibet aūt actꝰ charitatꝭ btē ꝟginiſfuit meritoriꝰ vite eterne ⁊ maioris glorieqꝫſit gl̓ia angeloꝝ. Et iſta charitas bt̄e ꝟginismagis ac magis de die in diē vſqꝫ ad eius feliciſſimū tranſitū creuit: ita vt impletuꝫ excellētiſſime ī ea fuerit illud Prouerb̓. iiij. Iuſtoꝝ ſemita qͣſi lux ſplēdēs ꝓcedit ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectā die. Quia enī vt ait Gre. xviij.moral̓. Nō clareſcit aīa ī fulgore eterne pulcritudinis niſi pͥus hic arſerit ī fornace charitatis. Iō deꝰ aīam beatiſſime mr̄is ſue hͦ caritatis igne tota inflāmauit. ⁊ īpletū fuit illud qd̓ ip̄e inqͥt Luc. xij. Ignē veni mittere īterra .i. ī ꝟgine Mariam. q̄ vt ſupra patuitterra appellat̉. Subdit āt ibidē ſaluator Etqͥd volo niſi vt ardeat. vn̄ Hiero. in ẜmoneaſſumptōis dic̄: ꝙ totā v̓ginē īcanduerat diuinꝰ amor: ita vt nihil ī ea eēt niſi ardor cōtinuus ⁊ ebrietas ꝑfuſi amoris. Sic̄ āt igniſdomū illumīat: viſum delectat: mēbra calefacit: ligna inflāmat: altiſſimas trabes ī cinerēredigit ⁊ metalla liq̄ facit. Sic iſte ignis charitatꝭ mēte ꝟgīs gl̓ioſe illumīauit: letificauitꝯfortauit: inflāmauit. ⁊ ꝑ ſctām huilitatemqͣſi ī cinere redegit. ⁊ ī amorē altiſſimi totalit̓liq̄ fecit. ita vt merito hꝰ ꝟtutꝭ q̄ ē forma oīmaliaꝝ ꝓmeruit pͥncipalit̓ fieri mr̄dei. vn̄ Hugo de ſctō victore ī qͦdā ẜmōe ait. Cōcepit ꝟgo Maria de ſpūſctō: n̄ qꝛ de ſpūſſcī ſub̓a ſeme partꝰ acceꝑit: ſꝫ qꝛ. ꝑͤ amore ⁊ oꝑatōnemſpūſſctī ex carne ꝟgis diuio partui ſb̓aꝫ miſtrauit. Nā qꝛ amor ſingul̓r ardebat in corde ſuo. ī carne eiꝰ mirabilia faciebat. Cuiꝰ di.lectio qꝛ ī corde n̄ ſuſcepit ſociū: oꝑatō ī carne illiꝰ n̄ hēbat exēplū. hͦ ille ¶ Poſt hͦ q̄rit̉de. ꝓcharitate btē ꝟgīs quā habuit ad ꝓximum 4.Utꝝ illā habuerit ī ſūmo ſuꝑ oēs creaturaſ. huiEt pͥmo videt̉ ꝙ n. qꝛ inqͥt ſaluator Io. xv. ritanaiorē charitatē nemo hꝫ vt aīam ſuam po ꝓxi

UMariahabuitcaritatē

fueriritas.

IMariapūit chaitatē ad