Sermo. II. De virtutibus Marie

riat qs ꝓ amicis ſuis. trāſſumptiue in. c. quivult. de peni. di. ij. ⁊ de renū. c. niſi cum pͥdē. §.q̄pe. Sꝫ ipſa aīam ſuā nō poſuit ꝓ amicisſuiſ: gͦ maiorē nō habuit charitatē alijs: quiaīas ſuas ꝓ amicis poſuerūt. ¶ Sꝫ ꝯriuꝫ ꝓbat̓ ꝑ illd̓ dictū ph̓i. jͣ. poſter̄. ꝓpt̓ qd̓ vnum/qd̓qꝫ ip̄m magꝭ. ⁊ iſto̓ eſummariū Baldi inaut̉. multo magꝭ. C. de ſacroſan. ec. ⁊ pꝫ hec regula. Nā ꝓpt̓ qd̓ amamꝰ: ip̄m magꝭ diligimus. ſꝫ ꝓximū amamꝰ ꝓpt̓ deū. gͦ qͥ plꝰ amatdeū: plꝰ amat ꝓximū. ⁊ cōſequent̓ btā ꝟgo q̄ſuꝑ oēs creaturas plꝰ deū amauit: ſuꝑ omēscreaturas plꝰ ꝓximū dilexit. Itē eadē charitas eſt qͣ diligit̉ deꝰ ⁊ ꝓximꝰ: qꝛ charitas ē dilectio qͣ deꝰ diligit̉ ꝓpter ſe: ⁊ ꝓximꝰ ꝓpt̓ deumvel in deo. vt d̓r. iij. ſnīaꝝ. di. xxvij. gͦ qͥ habꝫſummā charitatē ad deū: ſūmā charitatē hꝫad ꝓximū. Sꝫ btā ꝟgo ſūmā charitatē habuit ad deū: gͦ ⁊ ad ꝓximuꝫ. Nō obſtat mōꝙ d̓r illā nō poſuiſſe aīam ꝓ ꝓximo. qꝛ rn̄det̉ꝙ imo aīaꝫ filij. ⁊ ip̄ꝫ filiū ꝓ ꝓxīo poſuit: quēplꝰ qͣꝫ ꝓpriā aīaꝫ dilexit. qꝛ parēs plꝰ diligitfiliū qͣꝫ ſeip̄m. di. l. iſti qͥdē ī fi. ff. qd̓ me. ca. ⁊ꝓpria aīam ſi neceſſe fuit paſſioni obtulit ꝓpria volūtate. ⁊ ſicut bona volūtas ꝓ factoreputat̉. l. rep̄hendēda. C. de inſti. ⁊ ſubſti. ſb̓condi. fac. ⁊. l. alia. C. de his qui. vt indig. immo ip̄a bn̄dicta ꝟgo aīam ſuā in paſſione filij crucifixit cū filio. ⁊ ſic duas aīas obtulit.Sicqꝫ effectū dilectōis duplicauit. Et hͦ eſtqd̓ dr̄ Lu. ij. Et tuā ipſiꝰ aīam ꝑtrāſibit gladius. ¶ Sꝫ veniamꝰ ad ꝯſideratōꝫ amorisult̉ btē ꝟgīs in ꝑticulari. ⁊ pͥmo de amore erga fiut liū. Amabat enī illū pͥmo dulcit̉ .i. amore p̄cordiali ⁊ intimo: qd̓ talit̓ on̄di pōt. In xp̄oenī triplex erat ſub̓a .ſ. caro: aīa: ⁊ diuinitas.Et in mr̄e ſil̓r erat caro: aīa: ⁊ ſpūs. Licꝫ enīaīa ⁊ ſpūs hoīs idē ſint quo ad ſubſtātiam:tn̄ diuerſis nūcupat̉ noībꝰ ꝓpter diu̓ſos effectus in corꝑe. vt ait Aug. in li. de ſpū ⁊ aīmaErat igit̉ inter mr̄em ⁊ filiū triplex ꝯiunctioſcꝫ carnis ad carnē ẜm naturaꝫ. aīe ad aīamẜm amiciciā. ⁊ ſpūs ad diuinitatē ẜm gr̄amAmabat igit̉ xp̄m amore nature: vt mr̄ filiūamore amicicie: vt creatura creatoreꝫ ſuum.amore ꝟo gr̄e vt p̄ſeruata ⁊ redēpta ſaluatorēſuū. Tā intimꝰ āt amor fuit mr̄is ad filiūꝙ ip̄a tota erat ī amorē ꝯuerſa. Sic̄ enī ferꝝmiſſum ī ignē: totū efficit̉ ignis. ſic ip̄a charitate ſuccēſa ⁊ cōbuſta: facta erat charitas: ettota ꝑ amorē liquefacta erat ⁊ amore vulnerata. vt ip̄a inqͥt Can̄. v. ca. Fac gͦ o dn̄e Ieſume quoqꝫ igne tui amoris ꝯburi amore ip̄idilectiſſime mr̄is tue: vt cognomen meū ſit

ꝯſequēs rei. buſtum enī eſt res exuſta. vt aitglo. in. c. ꝯuenior. in ꝟ̓bo buſto. xxiij. q. viij.¶ Scd̓o amauit illū fortiter .i. amore forti ⁊feruido: qꝛ ꝑ nullā tribulatōꝫ ab eo nūqͣꝫ potuit ſeparari. Oībꝰ eī apl̓is ī paſſione xp̄i fugientibꝰ: ip̄a īmobilis ſtetit: parata pro ip̄omortē ſufferre. iuxta illud Can̄. viij. fortiseſt vt mors dilectio. Fortis etiā fuit in fide.Un̄ Prouer. vlt̓. d̓r. Nō extinguet̉ ī nocte .i.in paſſione filij ⁊ morte. lucerna eiꝰ .i. fides.Quapropt̓ de fide eiꝰ p̄t dici illud Aratorispoete lib̓. ij. hec ē vera fides quā lex comitat̉amoris. Nā vt ait Seduliꝰ poeta. Dulcisamor xp̄i fortia vincla dedit. Et ꝓpt̓ hͦ nolebat recedere a cruce deſiderās ꝓ filio exponere vitā gratis. iuxta illud Claudi. Nō q̄ritp̄ciū: vitā qͥ debet amori. iō Ioh̓. xix. dr̄. Stabat iuxͣ crucē Ih̓u mr̄ eiꝰ ⁊c̄. Illū enī vſqꝫ admortē nūqͣꝫ deſeruit. Un̄ Amb̓. ſuꝑ Luc. aitFugiētibꝰ apl̓is Maria an̄ crucē ſtabat: ⁊ ꝓprijs oculis vulnera filij ſpectabat. Tertioamauit eū ſapiēter. qd̓ pꝫ ꝑ tria ſigna. Prīoqꝛ licet eiꝰ filiꝰ eſſꝫ delicatiſſimꝰ: tn̄ in his quedei erāt qͣꝫuis eēt laborioſa ei nō ꝑcebat. vn̄eū ad feſtiuitates ducebat. Scd̓o qꝛ lꝫ eumſumme diligeret: nūqͣꝫ tn̄ ſibi diſſuadere voluit qͥn cruce aſcēderet ⁊ mortē ꝓ humano genere ſuſtineret. Tertio qꝛ lꝫ ſciret eū in crucemaxīos cruciatꝰ pati. tn̄ nūqͣꝫ illi ſuaſit vt decruce deſcēderet ⁊ tātos dolores euitaret. Ex qͦinſtruunt̉ parēteſ vt filios ſuos a puericia bonis ſtudijs aſſuefaciāt. nec a bōis ꝓpoſitis ⁊oꝑbꝰ pnīe ip̄os retrahāt nec vt aſſumptaꝫpniam deſerat eis ꝑſuadeāt. Xp̄s qͦqꝫ matrēſuā ſummoꝑe dilexit cuiꝰ curā ſꝑ huit .ſ. ī infantia. qꝛ clauſtra pudorꝭ eiꝰ illibata ẜuauitIn puericia: qꝛ ī oībꝰ ei ſb̓ditꝰ fuit. Luce. ij.In iuuētute. qꝛ ī nuptijs ad eiꝰ volnūtatemaquā ī vinū ꝯu̓tit. Ioh̓. ij. In paſſiōe. qꝛ illā Ioh̓i cōmedauit. Ioh̓. xix. pꝰ reſurrectōꝫqꝛ pͥmo ei apparuit reſuſcitatꝰ. pꝰ ſuā aſcēſionē: qꝛ ad eiꝰ mortē veīt. ⁊ ip̄aꝫ ī aīa ⁊ corꝑe aſumpſit ⁊ ad ſuā dexterā collocauit. ¶ Scd̓opͥncipalit̓ dico ꝙ btā ꝟgo dilexit creaturas.eiꝰ āt dilectō dupl̓r noīat̉ .ſ. ordīata ⁊ pulcraDe pͥma hr̄ Can̄. j. vbi ip̄a inqͥt. Ordīauit īme caritatē. De ſcd̓a Ecci. xxiiij. vbi ait Egomr̄ pulcre dilectōis. Hūit āt caritatē ordīatā. pͥmo ad id qd̓ ē ſupͣ ſe .i. ad deū: illū ꝑfecteamādo ⁊ ei ī oībꝰ obediēdo: ⁊ nūqͣꝫ ab eiꝰ cordiali dilectiōe recedēdo. iuxta illud Iacobibn̄uentani. c. xxxiiij. ſui li. di. Mutari neſcitimmoderatꝰ amor. Oīaqꝫ etiā valde difficilia ⁊ aſpera ꝓpter eiꝰ amorē libenter tolleran-

puiiſimdul

AMariadilexitcreat̉as