Sermo. II. De virtutibus Marie
ſtemū ī ea cognoſcebat. ⁊ iō ſibi appropinqͣreſe idignū eſtimabat. ⁊ humiliās ſe an̄ tāta ⁊ineffabilē rē. ſe lōge facere q̄rebat ſic̄ ⁊ beatusHetrꝰ dn̄o ſe humilians dicebat. Recede amedn̄e: qꝛ hō pctōr ſum. iō voluit eā occulre dimittere dicēs. maior eſt eiꝰ dignitas. ſuperexcellit eiꝰ ſctītas. nec mee ꝯgruit īdignitati. Chryẜ. qͦꝫ ſuꝑ Mat. ait. O īeffabil̓ lausMarie. magꝭ credebat Ioſeph caſtitati eiꝰqꝫ vtero eiꝰ. ⁊ plꝰ gr̄e qͣꝫ nature: ꝯcepiſſe eammanifeſte videbat ⁊ fornicatōꝫ ſuſpicari nōpoterat. poſſibiliꝰ credebat mulierē ſine viroꝯciꝑe: qͣꝫ Mariā poſſe peccare. vn̄ de ip̄o Ioſeph vidēte ſuā ſpōſaꝫ iuuēculā pulcerrimāeſſe grauidā. poterat dici illd̓ Quid̓. iiij. metham. Facies etaſqꝫ iubebat credere adulterium ꝓhibebāt credere mores. Cōuerſata qͦꝫfuit cū cetu apl̓ico. iō ī ẜmōe de aſſumptōneHiero. inqͥt. ꝙ poſt aſcēſionē xp̄i: cōuerſatioMarie generalit̓ cū apl̓is fuit vſqꝫ ad eorūdiſperſionē. ip̄a enī apl̓os letificabat p̄ſentiaſua. Un̄ qͥlibet apl̓s dicere poterat illud Sapiētie. viij. intrās ī domū meā ꝯqͥeſcā cū illaNō enī hꝫ amaritudinē ꝯuerſatio eiꝰ. nec tediū ꝯuictꝰ illiꝰ. ſꝫ leticiā ⁊ gaudiū ⁊ in amicicia illiꝰ delectatio bona. eos qͦꝫ inſtruebat doctrina ſua. vn̄ Hiero. vbi sͣ. ait. Inter apl̓ospoſt reſurrectionē xp̄i ītrās ⁊ exiens cū eis familiarit̓ de incarnatōe xp̄i ac reſurrectiōe ꝯtulit. Et ibidē: ecce dn̄o Ih̓u aſcēdēte in celumvocat apl̓os ꝟgo ī ſcola ꝟtutū. ꝯuerſat̉ cū ſenatoribꝰ celi. ī curia paradiſi ſb̓ diſciplīa ſpirituſſancti. totiuſqꝫ maieſtatꝭ diuīe. Inuenitur pͥma int̓ pͥmas cohortes ſummi regꝭ qͦvita iā nō erat de terrꝭ. ſꝫ de celis. De hͦ etiā ſicdicit ſanctꝰ Odilio vbi .sͣ. ītuitu dn̄icorumlocorum peracto ꝟgo btā cū gaudio ad apoſtolicū ꝯſortiū remeabat. Cōuerſata qͦꝫ fuitſpecialit̓ cū Ioh̓e euāgeliſta. Un̄ Hiero. vbiſupͣ ait. Quāuis oēs apl̓i bt̄am ꝟ̓ginē venerati ſint. Ioh̓es tn̄ eidē ampliꝰ ac ſpecialiꝰ vſqꝫ in finē vite deſeruiuit. qua ſibi ab ipſo magiſtro ī cruce pendēte cōmiſſam ī ſuā qͣſi filiꝰmatrē accepit qn̄ xp̄s mr̄i dixit. Mulier ecce filiꝰ tuꝰ. vt hr̄ Ioh̓. xix. Qui enī inſtituūt̉ſub mō vt cū teſtatoris familia remaneāt ſiue vt illiꝰ filiꝰ deſeruiāt: hͦ adimplere tenēturſi cōmodū hereditatis adipiſci letant̉. l. illislibertis. ff. de cōdi. inſti. ⁊. l. gaio. §. imꝑator.ff. de ali. lega. Nunc vero cuꝫ deuotis ſuis cōuerſari delectat̉ ꝑ amorē ⁊ interceſſionem atqꝫ bn̄ficioꝝ ſuoꝝ largitionē. Unde ip̄a inqͥtProuerb̓. viij. Delitie mee eſſe cū filijs hominum. Rogemus ergo ip̄am virginē bene
dictam vt vna cum dilecto ſuo nobiſcū morari ⁊ habitare dignet̉ in p̄ſenti ſeculo ꝑ gratiam ⁊ in futuro ꝑ gloriam Amen.¶ De tribꝰ ꝟtutibꝰ hcoloalibꝰ qͥbꝰ btā v̓go ornata tēplū ītrauit̉ ⁊ vſqꝫ ī finē vite ī eiſdem ꝟtutibꝰ ꝑſeuerauit. Sermo. ij.Ulte filie cōnigregauerūt ſibi diuitiaſ: tu veroſuꝑgreſſa es vniuerſas. Prou̓bioꝝ vltimo. In veteri teſtamēto deus ſpecialiter dicit̉ dilexiſſe Abraā propter fidem. Un̄ Gen̄. xv. d̓r. credidit Abraam deo ⁊ reputatū eſt ei ad iuſticiā. Qd̓ etiārecitat apl̓s ad Heb̓. xj. Moyſen quoqꝫ dilexit ꝓpter manſuetudine: quia fuit mitiſſimus hominū qui fuerūt in terra. vn̄ amicꝰdei appellatuſ eſt. cū quo loquebat̉ deus faciead faciē ſicut loquit̉ homo ad amicū ſuum.Exod̓. xxxiij. Itē dilexit Dauid ꝓpt̓ humilitatem. iuxta illud pͣs. cxxxj. Memento dn̄eDauid ⁊ om̄is manſuetudinis eius. Undeipſe inquit. ij. Reg. vj. ero humilis in oculismeis. Item in nouo teſtamento Iohānemeuangeliſtā ꝓpter virginitatē amauit queꝫſpecialis p̄rogatiua caſtitatis ampliori dilectione fecerat dignū: vt canit eccl̓ia. ⁊ fuit dictum venerabilis Bede in quadā omel̓. Iōin ſacro euāgelio appellat̉ ille diſcipulꝰ queꝫdiligebat Ih̓s. vt habet̉ Ioh̓. xxj. Diligebatquoqꝫ Ih̓s Mariā magdalenam ⁊ Martham ac Lazarū fratrē eaꝝ. vt habet̉ Ioh̓.xj. Et hͦ ꝓpter hoſpitalitatē ꝑ quā ip̄i et alijquidaꝫ ſancti placuerūt deo. Sanctꝰ quoqꝫNicolaus ꝓpter miſericordia amicꝰ dei appellatus eſt. Sꝫ hec om̄ia excellētiſſime fuerunt in beata ꝟ̓gine. gͦ ſuꝑ alios a deo fuit predilecta. Si enī dilexit Abraā quia crediditde ſe antiquo ⁊ vxore ſua vetula filiū naſciturum. vel quia credidit filiū ſuū morituruꝫ ⁊reſurrectuꝝ. multo fortius dilexit beatā ꝟgi-nem ꝓpter fidem qua credidit ſe virginē deūpariturā ⁊ virginē ꝑmanſurā. Itē ſi amauitDauid ꝓpter humilitatē. multo magis dilexit humillimā virginē. vt enī inqͥt Augu.ſtinus in qͦdam ẜmone. Nunqͣꝫ beata virgoexaltata ſuꝑ choros angeloꝝ fuiſſet niſi eſſꝫhumillima omniū hominū. Itē ſi Moyſenamauit ꝓpter manſuetudine. multo magismatrē ſuā que vt canit eccl̓ia eſt virgo ſingularis inter om̄es mitis. Si aūt Mariam ⁊Martham ꝓpter hoſpitalitatem dilexit. etNicolaum ꝓpter miſericordiā. Hec ip̄m inp 3
Conuerſata cumꝓſtol
Mariaſingularit̉ a deodilecta
M