AIS. III.

in celeſti faciat patria ſublimari. Amē.¶ De eiuſdē ſanctiſſime ꝟgīs nomīatiōe.Sermo. iiij.Leu erfuſumonomē tuū. Can̄. j. Inqͥt gl̓ioſusſanctus Bernardinus in ẜmōeſcd̓o de noīe ꝟginis. Nō eſt facultatis humane dilectiſſimi frēs qͣꝫdiu in hocmortali corꝑe viuit̉: plene pertingere ad laudem glorioſe ꝟginis mr̄is dei qͥ oīm hominū⁊ voces excellit ⁊ ſuꝑat intellectū. Quis eniꝫmortaliū niſi diuino illuſtratus oraculo devnica dei ⁊ hoīs genitrice quicqͣꝫ modicū velgrande p̄ſumat edicere. īmo non timeat hacpollutis labijs nominare. qua pr̄ miſericordiaꝝ ⁊ an̄ ſecula deus ꝑpetua deſtinauit in ꝟgine digniſſima? Filiꝰ pelegit in matrē. ſpūſſanctuſ noue gratie domiciliū p̄parauit? quibus laudibꝰ ſeruitus hominū reginā efferrꝫangeloꝝ? que p̄conia dilatet mortalis anguſtia vel officia ſubminiſtret: cui celeſtia parēt⁊ famulant̉ obſequia? qui dignā honoribuſplauſus hoīm ī terris accumulabit quā ſpirituū agmina beatoꝝ iugiter venerant̉ in cel̓Sed quia illā vt meret̉ nō poſſumꝰ laudareſaltem nomē eius extollere ꝓcuremus. Hecille. De quo noīe bn̄dicto qn̄qꝫ alias cōſiderationes faciemus ꝯtemplādo eiuſdē virginis qͥnqꝫ progatiuas. abvna litteraꝝ ipſiusnominis incipiētes.¶ De pͥma progatiua incipiēte ab M .ſ.ꝙ ꝟgo Maria d̓r manꝰ dei.Eata dei genitrix ꝟgo in ſacra ſcpͥtubra appellatur manus dei. De qͦ exponi poteſt illud Deūt̓. xxxiij. c. Om̄sſancti in manu eius ſunt. Et illudIob .xij. In cuiꝰ manu eſt anima oīs viuentis. Per iſta manū deus nobis tribuit bonaparadifi. iuxta illud psͣ. lxxiiij. Extēdit manum ſuā in retribuēdo Per ip̄am etiā electoſuo ſuccurrit. Unde īquit pſalmiſta pͣs. lxxxviij. Manus mea auxiliabit̉ ei. De qua etiam dicit̉ pͣs. cviij. Sciant qꝛ manꝰ tua hec.Et pͣs. xxiiij. In manu eius omēs fines t̓re.Et iō rogabat idē ꝓpheta di. pͣs. cxviij. Fiat manus tua vt ſaluet me. Et psͣ. cxliij. iterum dicebat. Emitte manu tuaꝫ de alto ⁊c̄.Gr̄as igit̉ tibi ago dn̄e Ih̓u xp̄e qꝛ poſuiſtiſuꝑ me manu tua. psͣ. cxxxvij. De qua dicit̉pͣs. cxliiij. Aperis tu manu tua: ⁊ imples oēanimal bn̄dictōe. Spero aūt ꝙ ad regnumceleſte me perducet. iuxta illud. pͣs. cxxxviij.Qm illuc manus tua deducet me: ⁊ tenebit

me dextera tua. Hec eſt illa manus de qua exponi poteſt illud Sap. iij. Iuſtoꝝ anime inmanu dei ſunt. Iſta eſt illa manus dei fortiſſima q̄ demones ꝓſtrauit. ꝓpter quod om̄eaangeli eam bn̄dixerunt. iuxta illud Sap. x.Uictrice manu tua laudauerūt parit̓. Hec ēmanꝰ dei que ꝓtegit vnūquēqꝫ deuotuꝫ. Cuiinquit dn̄s Iſa. lj. Sub vmbra manꝰ meeꝓtexi te. De qͣ etiā ſcriptuꝫ eſt eiuſdem li. l. c.Nō eſt abbreuiata manus dn̄i .ſ. ad ſubueniendum nobis. Immo de ipſa dici poteſt illud Iſa. v. Et adhuc manus eiꝰ extenta. Etideo d̓r Can. v. Manus eiꝰ tornatiles auree plene iacinctis. ¶ Primo enī beata virgod̓r manus. qꝛ ſicut in manu ſunt qͥnqꝫ diſti­ Pctiones digitoꝝ. ſic ī ip̄a ſunt qn̄qꝫ effectꝰ gr̄a hrum. Primus naqꝫ digitus manꝰ d̓r pollex ꝓa pollendo. eo ꝙ pͦ ceteris pollet ꝟtute ⁊ poteſtate. Scd̓s d̓r index. qꝛ ꝑ ip̄m omīa indicamus. inſti. de publi. iudi. §. fi. vbi glo. Tertius d̓r medius. qꝛ eſt mediꝰ hincinde. Quartus d̓r medicinalis. quia eo a medicis certacolligera colligunt̉. Quintus d̓r auricularisqꝛ ꝑ eum aures ſcalpimus. vt dic̄ Iſidorusin lib̓. ethym. Beata igit̉ Maria eſt nobistaqꝫ pollex. qꝛ potēter nos in ciuitatē celeſteꝫintroducit. Eſt tanqͣꝫ index. quia ſapient̓ viam que ducit ad patria ſuꝑna nob̓ oſtēdit.⁊ ꝑ illā nos deducit. iuxta illud Prouer. iiij.Duca te ꝑ ſemitas equītatis ⁊c̄. Eſt tāqͣꝫ digitus mediꝰ. qꝛ tāqꝫ mediatrix nos deo recōciliat. iuxta illud Ecci. xxvj. Mulier fortisoblectat viꝝ ſuū. ip̄a enī virum ſuū oblectatqn̄ eius inimicos ad pace cū eo reducit. Eſtetia tanqͣꝫ digitus medicinalis: qn̄ vulnerapeccatoꝝ noſtroꝝ ſanat. iuxta illd̓ Ecc̄i. xliijMedicina oīm ī feſtinatiōe nebule .i. ī feſtina ſubuētiōe Marie. que d̓r nebula. qꝛ fuita terrenis ſubleuata. Eſt quoqꝫ tanqͣꝫ digitꝰauricularis. qꝛ aurē noſtri cordis aperit vt ꝟba dei audiamus: dicēs illd̓ Ecc̄i. xxxix. Obaudite me diuini fructus. Et etiā Ecc̄i. xliiijqͥ audit me nō cōfundet̉. ¶ Scd̓o iſta manꝰ ꝓfuit tornatilis. Uas aut tornatile hꝫ rotun Lditate ⁊ mobilitatē atqꝫ velocitate q̄ cauſat teex ip̄a rotūditate. Uas enī qͣdrū ad mouendū ē tardū. ſꝫ res rotūda ad mouēdue apta⁊ velox. ſic ⁊ manꝰ btē ꝟgīs leui motu ad nobis ſuccurrēdū ſe erigit. Un̄ de ip̄a dici pōt lllud Sap. vj. poccupat qͥ ſe ꝯcupiſcūt vt eisſe pͥor oſtendat. De illa qͦqꝫ dici poteſt illudSap. vij. oībꝰ mobilibꝰ mobilior ē. Ip̄a qͦꝫbtā ꝟgo dicere pōt illud Iſa. lxv. Anqͣꝫ clamet ego exaudia. ⁊ adhuc illis loq̄ntibꝰ ego

ZMariamanꝰ dei

Y

AMantornaul

Muiaꝑ digitumanꝰ ſi.