Sermo. III. De nominatiōe Marie

pellit nos celſitudo tua credere ꝙ ī regno filijtui o btā ꝟgo Maria ita imꝑioſe pͥnciparꝭ:vt ꝑ angeloꝝ mīſteria tuis ſꝑ deuotis ſubuenias. Si enī angelꝰ angelū mittit: ꝯfidēt̓ dꝫcredere xp̄iana deuotio ꝙ imꝑatrix angeloꝝtāto magꝭ hꝫ angelos ad obſequiū quantodifferētius pͦ illis nomē hereditauit. Si enīIoſue dux ppl̓i iſrl̓ iuſſit ſolē ſtare: quō n̄ oīaſidera ad nutū imꝑatricꝭ obediāt? Si cherubin ⁊ ſeraphi de fonte bibētes īferioribꝰ angelis q̄dā archana reuelāt. qͣꝫto magꝭ gl̓ioſa ꝟgo doccultꝭ filij ſui amplexū eiꝰ deguſtata miſteria angel̓ copioſiꝰ effundit? Hec ille. ¶ Tāte aūt aucͣtis ī celeſti palacio ē iſta imꝑatrixꝙ oībꝰ alijs ſctīs ītermedijſ omiſſis ad ip̄aꝫlicet ab oī grauamīe appellare. licet enim ẜmiura ciuilia debitū mediū ẜuet̉ ī appellatōibꝰl. imꝑatores. ff. de appel. reci. tn̄ in ip̄a ſeruat̉ſtilꝰ iurꝭ canonici. qͦ omiſſo qͦlibet medio appellat̉ ad ſummū potificē. c. ſi duobꝰ. exͣde appel. Quilibet gͦ p̄t ad eā appellare. Un̄ de ip̄adicere poſſumꝰ illd̓ qd̓ ſcpͥtū ē in. c. ad romamā. ij. q. vj. vbi d̓r. Ad eā ab oībꝰ opp̄ſſis ēappellādū ⁊ ꝯcurrēdū qͣſi ad mr̄em: vt eiusvberibꝰ nutriāt̉. auc̄te defendāt̉. ⁊ a ſuis opp̄ſſoribꝰ releuēt̉. qꝛ nō p̄t nec dꝫ mr̄ obliuiſci filij ſui. Cōfidēter igit̉ vnuſqͥſqꝫ appellet ad ipſam ſiue gͣuet̉ a diabolo: ſiue ab aliqͦ tyrāno.ſiue a corꝑe ꝓpͥo. aut a diuīa iuſticia. Prīolicꝫ appellare a diabolo. ſic̄ fec̄ theophilꝰ qͥdās qͥ (vt ſcribit̉ in miracul̓ eiuſdem ꝟgis) ab ep̄oſuo a vicednatu depoſitꝰ: ī tātā deſꝑatōꝫ cecidit. ꝙ diaboli ſe ẜuū fec̄. ⁊ de ſua ẜuitute cyrogͣphū manu ꝓpͥa ꝯſcpͥſit ⁊ diabolo tradiditPoſtmodū ꝟo ad cor ſuū rediēs ⁊ penitensad imꝑatricē iſtā appellauit. ⁊ ip̄a totū irritūfecit: ⁊ diabolo vt theophilo cyrogͣphū redderet p̄cepit. ⁊ ſic ip̄m ī ſtatū pͥſtinū reſtituit⁊ gr̄am ac veniā ſibi īpetrauit. ¶ Scd̓o lꝫ appellare ad ip̄aꝫ ſi qͥs grauat̉ a tyrano. qd̓ ptꝫin b. Baſilio. cui cū Iulianꝰ apoſtata ad p̄lium ꝯͣ perſas vadēs: minatꝰ fuiſſet ꝙ ī ſuo reditu ciuitatē ſuā deſtrueret. ſctūs Baſiliꝰ adimꝑatricē iſtā appellauit. q̄ militē q̄ndā nomine Mercuriū iā defunctū ſuſcitauit. qͥ ſuper equū ꝯſcēdēs: atqꝫ ad Iulianuꝫ ꝑgēs. aclāceā fortit̉ vibrās: ip̄m occidit. Iō dic̄ ſctūſPhilibertꝰ ī qͦdā ẜmōe. Ueniāt ad beatammariā iuſti cū baſilio effectū celerē ꝑcepturi.veniāt ⁊ pctōres cū theophilo deſideratā gͣtiam adepturi. ¶ Tertio lꝫ ad ip̄am appellareſi qͥs gͣuat̉ a corꝑe ꝓpͥo. ſic̄ patuit ī Mariaegyptiaca. q̄ (vt hr̄ ī vitaſpatꝝ) cū ml̓to tꝑecarnali ꝯcupiſcētie deſeruiſſꝫ: tadē ad īꝑatri-

cē iſtā ꝯfugiēs ⁊ appellās: ꝯcupiſcētiā vicit ⁊caſtitatē ẜuauit. ¶ Quarto lꝫ ad ip̄am appellare: ſi qͥs a dei iuſticia ſe gͣuari ſentit. Qd̓ ſignificatū fuit Heſter. v. vbi d̓r. ꝙ cū rex Aſſuerꝰ iudeis eēt iratꝰ. regīa Heſter ad ipſumplacādū acceſſit. Cui rex ait. Etiā ſi dimidiam ꝑtē regni mei petierꝭ dabit̉ tibi. Iſta gͦ īperatrix figurauit īꝑatricē celoꝝ cū q̄ deus regnū ſuū diuiſit. Cū eī deꝰ habeat iuſticiā ⁊ miſericordiā. iuſticiā ſibi ī hͦ md̓o exercēdā retinuit. ⁊ miſcd̓iā mr̄i cōceſſit. Et iō ſi qͥs ſentitſe grauari a foro iuſticie dei: appellet ad forūmiſcd̓ie mr̄is eius.¶ De qͥnta excellētia noīs ꝟginal̓ que dicitur Auguſtalis.Uinta lr̄a hꝰ ſacratiſſimi noīs q̄ eſtq̄A. ſignificat beatā ꝟ̓ginē eſſe auguſtam totiꝰ orbis. Sic ei imꝑator d̓rAuguſtꝰ ab augēdo. qꝛ qͣꝫtū pōt dꝫſuū imꝑiuꝫ augere. vt dic̄ glo. ſuꝑ rubricamffoꝝ. ⁊ inſtitutionū. Ita ꝟgo gl̓ioſa appellari pōt auguſta. Si enī vxor terreni imꝑatoris appellat̉ auguſta. l. ſi fiſcꝰ. ī fi. ff. de iure fiſ.⁊. l. fi. §. ij. C. de qͣdri. p̄. ⁊. l. pͥnceps. ff. de legi.multo magꝭ deſpōſata ac ꝯiūcta celeſti imꝑatori bn̄dicta ꝟgo appellari dꝫ auguſta Maxime qꝛ ip̄a augmētauit imperiū diuinū ſuper hūanū genꝰ deꝑditum. atqꝫ ip̄a mediāteauctꝰ ē fidel̓ ppl̓s colēs deū. Iō de ip̄a dici p̄tillud pͣs. ciiij. ⁊ auxit ppl̓m ſuū vehementerAd iſtā igit̉ Auguſta debēt om̄s tribulati recurrere. qꝛ ip̄a neminē ſꝑnit ſꝫ oēs benigniſſime recipit. ⁊ ſꝑ reſidet ⁊ expectat ad ſe veniētes. vn̄ thronꝰ dei appellat̉. Iō apl̓s Heb̓. iiijait. Adeamꝰ cū fiducia ad thronū gr̄e eiusvt miſcd̓iam ꝯſeqͣmur ⁊ gr̄am inueniamusī tꝑe oportuno. Hic ē ille thronꝰ de qͦ. iij. Re.xij. d̓r. Felix rex Salomon thronū de eboregrandē: ⁊ veſtiuit eū auro fuluo nimis. Fuitgͦ btā ꝟgo thronꝰ Salomonis .i. xp̄i. qꝛ ī eonouē mēſibꝰ ſedit. ⁊ eū om̄i pietate repleuit.De qͦ dici p̄t illd̓ Prou̓. xxv. Roborabit̉ clementia thronꝰ eiꝰ. Ut eī inqͥt Gualterus inalexādriade li. j. Inſtabile ē regnū qd̓ nō clemētia firmat. Felicitas āt regnātꝭ ē famulātes amare. vt ait Caſſiodorꝰ li. iij. epl̓aꝝ. epiſtola. cj. Eſt qͦꝫ thronꝰ terribil̓ ꝯͣ demones eiꝰdeuotos impugnātes. De quo d̓r Apoc̄. iiij.De throno ꝓcedunt fulgura ⁊ voces ⁊ tonitrua. Rogemꝰ gͦ iſtā ſereniſſimā auguſtaꝫ vtnos ab hoſtiū inſidijs ⁊ impugnatōibꝰ ꝓtegēs. atqꝫ populo dei annumerari faciēs in bonis oꝑbꝰ ꝑſeuerātes vſqꝫ ad finē. ad ꝯtēplādā poſt hꝰ vite trāſitū eiꝰ gl̓ioſam maieſtatēn

Theoilus

pſilꝰ

XMariaauguſta.