PalS. III.

genitrix dn̄i nr̄i ſalutē attulit mūdo: auctrixpctī eua. autrix meriti maria. Eua occidendo obfuit. Maria viuificādo ꝓfuit. ꝑcuſſitilla: ſanauit iſta. Hec ille. ⁊ Bern̄. in quodāẜmone ait. Hec eſt bta illa Maria q̄ totiuſorbis reꝑationē ⁊ liberatōeꝫ obtinuit: ſalutēqꝫ hoīm impetrauit. cui dictū ē. Ne timeasmaria īueniſti ei gr̄am quā qͣrebas ¶ Quarta lr̄a noīs eiꝰ ē I. ꝑ quā ſignificat̉ ꝙ ip̄a eſt illuminatrix nr̄a. ẜm eī Hiero. Maria interptat̉ illuminata vl̓ illumīatrix. Fuit eī pͥmoip̄a illumīata. vn̄ de ip̄a dici p̄t illd̓ Iſa. xviijſicut lux meridiana clara eſt. ⁊ illud. ij. Reg.xxiiij. Lux aurore oriēte ſole mane abſqꝫ nubibꝰ rutilat. Habuit gͦ intellectū magis eleuatū ⁊ illuminatū qꝫ aliqua vnqꝫ habueritpura creatura. ſuꝑ Neronē qͥ habuit peritiāoīm artiū liberaliū ⁊ mechanicaꝝ. ſuper Ariſto. qͥ oīm elemētoꝝ ac naturaliū reꝝ noticiāhabuit. Quapropt̓ regula ī natura nuncupat̉. vn̄ cometator Auerrōis ſuꝑ. iij. de aīa.de ip̄o inqͥt. Credit̉ ꝙ iſte hō fuit regl̓a ī natura: que natura īuenit ad demōſtrandaꝫ vltima ꝑfectōꝫ ī ſcīa totiꝰ nature. Hec ille. Iteꝫillumīata fuit ſuꝑ Platōne: qͥ ſubſtātiaꝝ ſeparataꝝ cognitōꝫ habuit. ſuꝑ Ptolomeuꝫrege egypti: qͥ aſtroꝝ oīm noticiam acqͥſiuitſuꝑ Moyſen qͥ creaturaꝝ nouit originem:qua Ariſto. ignorauit. vt volūt theologi inij. di. j. viditqꝫ deū facie ad faciē. vt d̓r Nūe.xij. ſuꝑ Stephanuꝫ: qͥ vidit celos apertos.Act̉. vij. ſuꝑ Paulū. qͥ raptꝰ fuit vſqꝫ ad tertiū celū ⁊ audiuit archana q̄ nō licet hoī loqͥij. ad Cho. xij. ſuꝑ Dauid qͥ fuit ẜm theologos in. j. ſen. di. ij. eximiꝰ ꝓph̓aꝝ. eo ꝙ altiora ꝓphetauit. ſuꝑ Ioh̓em baptiſtam: qͥ fuitplus qͣꝫ ꝓph̓a: vt ait ſaluator Mait. xj. ſuꝑIoh̓em euangeliſtā. de quo Augꝰ. inqͥt. Sipaulo altius intonaſſet: totꝰ mūdus eū capere nō potuiſſet: qn̄ dixit. In pͥncipio erat ꝟbū. Et breuit̓ ꝯcludēdo: ꝟgo bn̄dicta hūitoēm ſcīam atqꝫ cognitōꝫ qua vnqꝫ aliqͥs hominū habuerit vel habebit. Habuit eī tātacognitōꝫ creatoris: vt in ip̄a cognitōe omīaalia cogͦſceret: vt verificaret̉ in illa illd̓ pͣſ. Inlumine tuo videbimꝰ lume. Ait enī Greg. īiiij. dyalo. Quid eſt qd̓ neſciat ille qͥ ſcit ſciētem omīa. Fac̄ ad hͦ dictuꝫ Ariſto. in. iij. deaīa. in pͥn. vbi ait. ꝙ potētia ſenſibilis percepto obiecto excellēti īpedit̉. poſtea ī actu ſuocirca obiectū mīmū. vt pꝫ de his qͥ poſtqͣꝫ viderūt ſolē: nō pōt videre mīma. Potētia at ītellectualis ē a ꝯtrario. nā poſtqͣꝫ ītellexit ſb̓limia faciliꝰ intelligit infima. Et iō bt̄ā ꝟgo

q̄ ad tantā cognitiōem dei fuit ſublimata ꝙa nullo intellectu creato cōphēdi p̄t: nō ſolūexceſſit ī lumīe ītellectꝰ oēs hoīes: ſꝫ etiā ẜmaliqͦs: vt refertſ. Bernardinꝰ in quadrageſimali de euāgelio et̓no ī ẜmōe ſcd̓e ferie pꝰ dominica oliuaꝝ. dū erat ī vētre mr̄is fuit ī maiori ⁊ ſublimiori ſtatu ꝯtēplatōnis: qͣꝫ vn̄qꝫaliqͣ pura creatura fuerit ī etate ꝑfecta. ⁊ licerin vtero ſic̄ ⁊ ceteri cōit̓ dormiret: attn ſomnꝰqͥ ſepelit ī nob̓ liberi arbitrij vſum non fuit inip̄a. vn̄ dicere poterat illud Can. v. ego dormio ⁊ cor meū vigilat .ſ. in ꝯtēplatōe: nec mirandū ſi hͦ an̄ debitā etatē habuit. Nā beatus Nicolaꝰ ī infantia lactas. ij. iiij. ⁊. vj. feria lac ſumere nolebat. ſctūs ꝟo bn̄dictꝰ īpuericia cepit miracul̓ choruſcare. Ioh̓es qͦqꝫbaptiſta vt inqͥt Amb̓. ſuꝑ Lu. ꝟe cognouitxp̄m ī vtero mr̄is: nō nat̉a ſꝫ gra. qͥ etiā ī etate qͥnqꝫ annoꝝ fugit mūdū ⁊ ītrauit deſertū.Si igit̉ iſti habuerūt vſum rōnis an̄ debitāetatē q̄ eſt cōit̓ ſeptē annoꝝ. vt hr̄ ī. c. j. de delic. puer. ⁊ ꝑ doc. in. c. oīs. de peni. ⁊ remiſ. ⁊ inc. iuuenis. de ſpō. multo magꝭ de btā ꝟgīe altiori ⁊ excellētiori mō iſta credēda ſūt ꝑ illaꝫſnīam Bern̄. in epl̓a ad lugdun. Qd̓ alijs licet pauciſſimis ē ꝯceſſum ⁊c̄. Scd̓o ipſa eſtillumīatrix nr̄a qͦs ī fide ⁊ ī oī ꝟtute illumīat⁊ iō nomē Maria qd̓ ſignificat idē qd̓ illumīatrix nr̄a: cū ſit nomē amicicie ⁊ bn̄ficētiedꝫ vnūquēqꝫ ad illiꝰ amore attrahere. Si eīvt ait Quid. ī li. de poto. nomē amicicie barbara corda mouet: qͣꝫtū dꝫ corda nr̄a attrahere hͦ nome amicabile illumīatricis noſtreꝟgīs gl̓ioſe? De ip̄a enī dici pōt illud Luc. ij.Lume ad reuelatōꝫ gentiū: ⁊ gl̓iaꝫ pleb̓ tueiſrl̓. Cui naſcēti dixit deꝰ illd̓ Iſa. xlix. Dedite in lucē gentiū: vt ſis ſalꝰ mea vſqꝫ ad extremū terre. Iō ip̄a inqͥt Ecc̄i. xxiiij. Illumīabo omēs ſperates in dn̄o. ¶ Quinta lr̄a noīs ꝓbtē ꝟgīs eſt A. ꝑ qua ſignificat̉ ꝙ ip̄a eſt aduocata nr̄a. qn̄ at̄ hō hn̄s aliqua cām hꝫ lapientē ⁊ bonū aduocatū: p̄t ſperare ꝙ de ſuaca victoriā reportabit: ⁊ ꝯſeq̄nt̓ cito ius ſuūobtinebit: vt inuit tex. in. l. ꝓuidendū. ī pͥn.C. de poſtū. hac gͦ digniſſima aduocatā habetes letari debemꝰ ⁊ exultare. qꝛ ip̄a cauſas noſtras cora deo aſſumes ip̄as ſapient̓ incipit:inceptaſqꝫ multis allegatōibꝰ defendit. ⁊ defenſas ad ꝓpriū finē deducit. Primo enī ſapienter incipit captādo beniuolentia .ſ. in exordio: qd̓ eſt ꝓpriū boni aduocati: qꝛ qͥlibetbonꝰ orator dꝫ ī exordio reddere auditoremattentū ⁊ beniuolū: vt ait Tullius in rethorica veteri. Uicioſum autem eſt in aduoca-

Ariſto.regl̓a nature