Sermo. I. De nominatiōe Marie

to ſine vlla beniuola p̄fatōe iudici cām exponere. l. j. ff. de ori. iuris. ſcd̓o inſinuat nr̄aꝫ miſeriā. ⁊ vltīo petit dei miſcd̓iaꝫ. iō figurata eſtꝑ illā mulierē ſapiētiſſimā q̄ dixit ad dauidij. Re. xxiiij. Sic angelꝰ dn̄i: ſic ⁊ dn̄s meusrex vt nec maledictōe nec bn̄dictōe moueat̉Deꝰ eī eſt tāte bonitatꝭ ꝙ nec nr̄is bn̄dictiōibus extollit̉: nec nr̄is pctīs ⁊ maledictōnibꝰmouet̉. Deīde ſb̓dit. Oēs morimur ⁊ qͣſi aq̄dilabimur q̄ nō reu̓tunt̉. Ecce īſinuatio nr̄emiſerie. hoīs eī ſpūs ē vadēs ⁊ nō rediēs. vtinqͥt pͣs. iuxͣ illd̓ Sap̄. xvj. Cū exierit ſpiritꝰnō reuertet̉. Deinde ſubdit. Reduc abiectūtuū .i. pctōrē: quē abieciſti ꝑ culpā: reduc pertuā miſcd̓iam. Ecce īploratō miſcd̓ie. Secūdo cās nr̄as ml̓tꝭ allegatōibꝰ defendit. primo ſapīe v̓bo nō nimis ꝓlixo: ſic̄ ſolēt facereaduocati dicētes iudici: dicā vnū ꝟ̓bū ꝓ cauſa mea. ⁊ poſtea ml̓ta dicūt. vt ait glo. i. l. antiqͥtas. ī fi. C. de vſufruc. Tales āt nimis longi ⁊ verboſi ſolent aſſeſſoribꝰ eē odioſi. vt aitBal. in. l. ꝓxime. ff. de his q̄ ī teſta. delen. dic̄enī Iacobꝰ bn̄uētanꝰ ſui libri. c. lvij. Inuidiam generat ⁊ lōgꝰ tedia ẜmo. Breuitas ꝟoeſt amica iurꝭ. §. qͥbꝰ ibi: ⁊ breui ẜmōe cōſcriptas: in j. ꝯſtitutōe codicꝭ. ⁊ om̄es modernibreuitate delectātur. vt ait glo. ī rubrica. ff. ꝙmetus cā. ⁊ idē ꝓbat̉ ꝑ. l. fi. C. de p̄ci. imꝑ. of.⁊ in. l. ampliorē. §. ī refutatorijs. C. d̓ appell.Ip̄a gͦ aduocata nr̄a cōpēdioſis ⁊ ſenſu plenis ẜmōibꝰ aīm iudicꝭ celeſtꝭ ad ſuū votuminclinat. Iō ſignificata ē ꝑ Abigail cui dixitDauid. j. Re. xxv. Bn̄dictū eloquiū tuū. etbn̄dicta tu q̄ ꝓhibuiſti me ne vlciſcerer memanu mea. Ecce audiui vocē tuā: ⁊ honoraui faciē tuā. ſcd̓o aduocat pietatꝭ ſigno Un̄Bern̄. ſuꝑ Can̄. ait. O hō ſecuꝝ acceſſū habes ad deū. vbi habes mr̄em an̄ filiū. filiū an̄pr̄em. Filiꝰ on̄dit pr̄i vulnera ⁊ latꝰ. Mat̓on̄dit filio pectꝰ ⁊ vbera. Nulla gͦ ibi poteriteſſe repulſa. vbi tot ſt̓ charitatꝭ inſignia Tertio aduocat ſctītatꝭ merito. ſi eī merita alioꝝſctōꝝ ꝓ nob̓ apud deū ītercedūt. ml̓to fortiꝰmerita illiꝰ q̄ plenitudinē obtinuit meritoꝝ⁊ gr̄aꝝ. vt hr̄ Lu. j. poterūt nob̓ diuinā gr̄aꝫīpetrare. Quarto aduocat ardenti deſiderioDeſideria enī ſctōrū ſunt īterceſſiōes ꝓ nob̓ad deū. Iō Danieli dixit angelꝰ. ix. ſui lib̓. c.Uir deſiderioꝝ es. Et ip̄a ꝟgo dic̄ Canti. ij.Dū eſſꝫ rex ī accubitu ſuo. nardus mea deditodorē ſuauitatꝭ. Nardꝰ ē herba calida ⁊ ml̓tū odorifera. ⁊ ſignificat eiꝰ deſideria īflāmata q̄ ad deū aſcēdūt ac gratū ſibi odorē faciunt. Tertio pͥncipalit̓ ip̄a ꝟgo cauſas nr̄as

ad ꝓſpeꝝ finē ꝑducit. ¶ Tūc aūt aduocatuscām ſua ad debitū fine ꝑducit qn̄ ē ſollicitꝰ ⁊penitꝰ abſqꝫ incuria gͣtioſuſ. pͥmo ſollicitꝰ. qꝛvigilātibꝰ ⁊ nō dormiētibꝰ iura ſubueniuntl. ſi pupillꝰ. ff. d̓ his qͥ ī frau. cre. Un̄ Cinꝰ inl. j. C. de iur. ⁊ fac. igno. ꝑ illum textū dic̄ nota che porcha lenta nō mangia de pere nicie.facit. l. bonoꝝ. C. q̄ admitti ad bo. poſſe. poſ.Scd̓o peritꝰ eē dꝫ. qꝛ aduocatꝰ illiteratꝰ nonadmittit̉ ad aduocādū. l. nemī. C. d̓ aduocadiuer. iudi. fac̄. l. ij. C. de poſtu. Tertio reqͥrit̉in eo gratioſitas q̄ reddit iudicē fauorabilēquē bonū eſt hr̄e. l. denūciaſſe. al̓s incipit qͥ rixari. §. fi. ff. ad. l. iuliā de adul. iūcta. l. apertiſſimi. C. de iudi. Dꝫ gͦ aduocatꝰ eſſe diligēs etſollicitꝰ. iuxta illud Quid̓. iij. de arte amādiIs qͥ ꝓfitebit̉ adſit facūdus. Cauſaꝫ ſepe clientis agat: qꝛ ſi ex negligētia ſua ſuccūbit incā: tenet̉ ſatiſfacere cliētulo ſuo dānuꝫ paſſoẜm ſnīam doctoꝝ maxīe Hoſti. ī ſumma. inti. de poſtu. §. qͥs poſtular̄. ver. dixit tn̄ Azo.⁊. §. qd̓ ꝑtinet. ꝟ. Itē ad officiū. ⁊ ī ti. de peni.§. cui ꝯfitendū. ver. aduocatꝰ. ⁊. §. qͥbꝰ. ver.qͥd de aduocatꝭ. Dꝫ etiā eē ſapiēs ⁊ peritꝰ. ſciens īuenire iura q̄ faciūt ꝓ ſua cā. qꝛ ſi eā perdat ex ſua ignorātia ⁊ imꝑitia ac īprudētia:ad reſtitutōꝫ tenet̉. ẜm ſnīam doctoꝝ. maxīeHoſti. vbi sͣ. fac̄. l. idē iurꝭ. ff. ad legē aqͥliam⁊. c. ad aures. de eta. ⁊ quali. ⁊. l. ij. ⁊ ibi glo. ff.qd̓ qͥſqꝫ iurꝭ. Dꝫ etiā eē gratioſus corā rege ⁊familia regis. qꝛ ſi odioſus eēt: nihil ꝓficeretUt eī ait Gre. ī paſto. c. ij. Difficile eſt vt qͣntūlibet recta denūciās is qͥ nō diligit̉ libēt̓ audiat̉. Et Sene. in li. x. declamationū inquitMagna dꝫ eē eloquētia que inuitꝭ placeat.Qn̄ aūt aduocatꝰ has hn̄s ꝯditōes: officiūſuū bn̄ ꝑagit. valde ē cōmēdandꝰ ⁊ remuneratōe dignꝰ. vn̄ dr̄ in. l. laudabile. C. de aduo. diuer. iudicū. laudabile viteqꝫ hominūneceſſariū aduocatōis officiū p̄mijs oportꝫremunerari. ⁊ ſt̓ ꝟba īꝑatorꝭ. qͥ etiā i. l. aduocati. C. de aduo. diuer. iudici. ait. Aduocatiqͥ dirimūt ambigua fctā cauſaꝝ. ſueqꝫ defenſionis viribꝰ ī rebꝰ ſepe publicꝭ ac pͥuatis lapſa erigūt. ⁊ fatigata reꝑant. nō minus ꝓuident hūano generi qͣꝫ ſi plijs ⁊ vulneribꝰ patriā parēteſqꝫ ẜuarēt. Nec eī ſolos nr̄o īperiomilitare credimꝰ illos qͥ gladijs. clipeis ⁊ toracibꝰ vtūt̉: ſꝫ etiā aduocatos. Militāt nāqꝫ patroni caꝝ qͥ gl̓ioſe votꝭ ꝯfiſi muniminelaborantiū ſpem: vitam ⁊ poſteros defendūt.Hec ille. Fuit autē ⁊ eſt talis aduocata ꝟgoMaria. de qͣ pͣs. xliiij. loquēs dauid deo īqͥtAſtitit regina a dextris tuis. ecce qͣnte ſolliin 4

in 4

i